Każda indywidualna sfira w każdym świecie składa się z dziesięciu indywidualnych podsfirot, które z kolei składają się z dziesięciu – i tak dalej, aż do nieskończoności, bez możliwości zliczenia.

Podział sfirot na indywidualne sfirot i podsfirot, aż do nieskończoności.

96) Cudowna zasada w wyższych światach jest taka: w każdej sfirze, którą wybierzemy do rozważenia, znajdujemy dziesięć indywidualnych sfirot. A gdy weźmiemy jedną sfirę spośród tych dziesięciu indywidualnych sfirot, również odkrywamy dziesięć sfirot, które są indywidualnymi częściami w stosunku do pierwotnej sfiry. Jeżeli weźmiemy jedną sfirę pośród indywidualnych podsfirot, znów znajdziemy w niej dziesięć sfirot, będących indywidualnymi sfirot w tych indywidualnych podsfirot, i tak w nieskończoność.

Każde światło, przechodząc przez poziomy, pozostawia swój korzeń na każdym poziomie, przez który przechodzi.

97) Sens tego zrozum zgodnie z wyjaśnieniem, że w duchowości nie ma zaniku (patrz cz.2, rozdz.1, O’P p.4). Tam wyjaśniliśmy, że absolutnie niemożliwe jest, żeby w niższych znalazła się jakakolwiek właściwość światła, która nie byłaby zawarta we wszystkich jego wyższych, aż do Ejn Sof. Wynika to z faktu, że nawet bardzo małe świecenie, które dociera na najniższy poziom w światach, musi pochodzić z Ejn Sof, i przejść przez wszystkie światy i poziomy poprzedzające ten najniższy, zanim tam dotrze. Wynika to z faktu, że wspomniane świecenie, podczas rozprzestrzenienia się i przechodzenia przez poziomy, nie może zniknąć z pierwszego poziomu z powodu swojego przejścia na drugi, ani z drugiego podczas przejścia na trzeci, i tak dalej, aż dotrze do ostatniego poziomu, który je otrzymuje, w przeciwieństwie do materialnego obiektu przemieszczającego się z miejsca na miejsce. W duchowości jest to absolutnie niemożliwe, ponieważ nie występuje tam zanik ani zamiana; każde świecenie, które przechodzi tam przez jakiś poziom, nawet tylko przechodząc, na pewno od razu znajduje tam swoje miejsce.

Pytanie 20

Każde światło, które raz pojawiło się na jakimkolwiek poziomie, nigdy stamtąd nie znika.

98) Pojawienie się światła i jego przejście na następny poziom absolutnie nie zmniejsza światła, które pozostaje i znajduje swoje miejsce na wcześniej przebytym poziomie. Jest to podobne do zapalenia jednej świecy od drugiej, gdzie w pierwszej nie ma ubytku. Podobnie tutaj, gdy światło przechodzi z pierwszego poziomu i schodzi na drugi, całe światło w pełni pozostaje zarówno na pierwszym poziomie, jak i na drugim. Podobnie, gdy światło dociera na trzeci poziom, nie opuszcza drugiego poziomu, lecz w pełni pozostaje zarówno na drugim, jak i na trzecim. Tak samo dzieje się podczas przejścia przez wszystkie poziomy poprzedzające ostatni poziom, który jest prawdziwym odbiorcą, czyli poziomem, dla którego światło zeszło z Ejn Sof – znajduje swoje miejsce na każdym z tych poziomów. Dzieje się tak, ponieważ w duchowości nie występuje zanik, a każde światło, które raz zaświeciło w duchowym obiekcie, nigdy nie opuszcza tego obiektu, nawet w najmniejszym stopniu.

Kiedy światło hochma przechodzi na swoje miejsce poprzez keter, ono pozostawia swój korzeń w keterze.

99) Na podstawie wyjaśnionego zrozum dobrze wzajemne włączenie dziesięciu sfirot jedna w drugą, a każdej z nich w każdą inną, aż do nieskończoności. Na przykład, gdy wychodzą dwie pierwsze sfiry, keter i hochma, to światło hochmy musi wyjść z Ejn Sof i jako rezultat tego, zanim dotrze do sfiry hochma, światło hochmy musi przejść przez sfirę keter. A ponieważ światło hochmy raz zaświeciło w sfirze keter, to znaczy podczas przechodzenia tam, nie może nigdy stamtąd zniknąć. W związku z tym, nawet po osiągnięciu sfiry hochma, światło hochmy pozostaje w swojej pełni również w keterze. W ten sposób w sfirze keter są teraz dwa światła: światło keteru i światło hochmy.

Kiedy światło bina przechodzi poprzez keter i hochmę, ono pozostawia w nich swój korzeń. I tak samo dalej.

100) Podobnie jest ze światłem biny. Ponieważ musi przejść przez dwa poprzednie poziomy, zanim dotrze do sfiry bina, światło biny koniecznie znajduje swoje miejsce zarówno w keterze, jak i w hochmie. W ten sposób w keterze są trzy światła: światło keteru, światło hochmy i światło biny. W hochmie są dwa światła – światło hochmy i światło biny, a w sfirze bina znajduje się jedno światło, czyli jej własne. W ten sam sposób, aż do wyjścia światła malchut, kiedy w keterze są już wszystkie dziesięć sfirot, ponieważ wszystkie dziewięć niższych świateł musi przejść przez keter, i dlatego znajdują tam swoje miejsce. W hochmie jest dziewięć sfirot, ponieważ osiem sfirot poniżej niej musi przejść przez jej miejsce i tam pozostaje, jak wyjaśniono powyżej. Podobnie jest w bina z ośmioma sfirot, siedem w hesed i tak dalej, aż do malchut, w której jest tylko jej własne światło, ponieważ pod nią nie ma już sfirot, które mogłyby przez nią przejść.

W kli malchut nie ma or jaszar, a jedynie or hozer.

101) Jednak wspomniane światło malchut, zarówno światło w niej, jak i światło, które od niej jest zawarte w dziewięciu pierwszych sfirot, to jedynie or hozer. Wiadomo, że od momentu skrócenia w sfirze malchut został stworzony masach, przez co światło Ejn Sof nie może być tam przyjęte. W wyniku ziwug światła Ejn Sof z tym masachem pojawia się nowe światło, które wznosi się od masachu w malchut i nazywa się or hozer. Świeci ono aż do sfiry keter powyżej i stanowi światło obłóczone z dołu do góry na wszystkie dziesięć sfirot (or jaszar). I tylko w ten sposób jest ona jest włączona w każdą sfirę z dziewięciu pierwszych sfirot, jak wspomniano wyżej (WS, pkt 19). (patrz wyżej cz.2, Wewnętrzne spostrzeganie, p.19).

Malchut jest uważana za keter dziesięciu sfirot or hozer.

102) Ponieważ sfira malchut jest źródłem wspomnianego nowego światła, a każde źródło jest określane mianem „keter”, dlatego malchut jest uważana za sfirę keter tego nowego światła. Sfira przed nią, czyli jesod, jest uważana za hochmę nowego światła, a poprzednia, czyli hod, jest uważana za binę, aż do najwyższej sfiry keter, która teraz jest uważana za właściwość malchut, czyli właściwość, która otrzymuje od tego nowego światła.

Pytanie 106

Dziesięć sfirot or jaszar – z góry w dół.

103)[1] Wyjaśniono zatem, że na każdym poziomie z dziesięciu istniejących tam sfirot możemy rozróżnić dwa sposoby rozwoju dziesięciu sfirot. Rozwój dziesięciu sfirot, rozciągających się od Ejn Sof odbywa się z góry w dół – od keter do malchut. Nazywane są one dziesięcioma sfirot or jaszar, ponieważ schodzą bezpośrednio z góry w dół w kolejności poziomów, czyli od subtelniejszego kli do bardziej gęstego, a następnie do jeszcze gęstszego, aż do malchut, która jest najgęstsza ze wszystkich.

Dziesięć sfirot or hozer – z dołu do góry.

103) Mamy także drugi sposób rozwoju dziesięciu sfirot, rozciągających się od sfiry malchut z dołu do góry, czyli od sfiry malchut do sfiry keter, gdzie malchut staje się źródłem tego nowego światła. Nazywane są one dziesięcioma sfirot or hozer. Określa się je w ten sposób, ponieważ przyjmują i poruszają się w odwrotności do porządku poziomów or jaszar. Oznacza to, że rozciągają się i rozwijają nie od subtelniejszego kli do gęstszego, gdzie ostatni odbiorca jest najbardziej gęsty, lecz przeciwnie, rozciągają się i rozwijają od najbardziej gęstego kli do mniej gęstego, aż do ostatniego odbiorcy, który jest najbardziej subtelny. Dlatego mówi się, że or hozer świeci od dołu do góry.

Pytania 40-41

Wszystkie sfirot or hozer, które przychodzą do dziewięciu sfirot or jaszar, przechodzą poprzez malchut.

104) Wyjaśniliśmy powyżej pojęcie wzajemnego włączenia sfirot w kolejności dziesięciu sfirot or jaszar, gdzie ze względu na brak zaniku w duchowości, każde świecenie, które przechodzi przez jakiekolwiek miejsce, pozostaje tam w pełni, nawet po przejściu na kolejne miejsce. W związku z tym przy wyjściu dziesięciu sfirot or jaszar uważa się, że wszystkie dziesięć sfirot istnieje w keterze, dziewięć w hochmie, osiem w binie itd. (jak napisano wyżej, Wewnętrzne spostrzeganie, p.99 – przestudiuj to uważnie). W podobnym sensie dotyczy to również dziesięciu sfirot or hozer. Ponieważ tutaj sfira malchut staje się źródłem tego or hozer, uważamy, że każdy aspekt or hozer, który dociera do sfiry powyżej niej, musi przejść przez miejsce malchut. Malchut bowiem wyprowadza kategorię tego światła dzięki swojemu masachowi, który dokonuje ziwug ze światłem Ejn Sof, spotykającym się z jej masachem.

Pytanie 103

Kiedy or hozer jesod przechodzi przez malchut, ono pozostawia tam swój korzeń, i dalej w podobny sposób.

105) Dlatego, gdy sfira jesod (or jaszar) otrzymuje swój or hozer od malchut, to światło najpierw musi przejść przez malchut. Dzięki ziwugowi ze światłem Ejn Sof, światło to przechodzi przez malchut i dociera do sfiry jesod. Wynika z tego, że światło jesod znajduje się zarówno w malchut, jak i w jesod. Podobnie jest z or hozer, które otrzymuje hod: musi ono przejść zarówno przez malchut, jak i przez jesod, co sprawia, że w malchut są już trzy światła, a w jesod dwa. Podobnie ostateczny aspekt or hozer, który dociera do keter, powoduje, że w malchut jest dziesięć świateł dziesięciu sfirot or hozer, w jesod dziewięć świateł, w hod osiem świateł, i tak dalej, zgodnie z wyjaśnieniem dotyczącym dziesięciu sfirot or jaszar.

Dzięki wzajemnemu włączeniu or hozer na drodze jego przejścia w każdej sfirze powstaje dziesięć sfirot. W keterze znajduje się dziewięć sfirot or jaszar i jedna or hozer.

106) Wynika z tego, że dzięki połączeniu z or hozer jest dziesięć sfirot w każdej z wymienionych dziesięciu sfirot. Innymi słowy, światło malchut, które jest przyjmowane w każdej sfirze, dopełnia ją do dziesięciu sfirot. W keterze jest dziewięć sfirot or jaszar: KaHa’B, HaGa’T, NeH’I oraz jedna sfira or hozer, czyli malchut. Ponieważ malchut jest ostatnim odbiorcą z dziesięciu sfirot or hozer, posiada tylko jedno światło – z or hozer.

W hochmie jest osiem sfirot or jaszar i dwie sfiry or hozer, a w binie siedem or jaszar i trzy or hozer.

107) Hochma posiada osiem sfirot or jaszar: Hu’B[2], HaGa’T, NeH’I oraz dwie sfirot or hozer: jedna – własna część, którą otrzymała od or hozer malchut, czyli jesod or hozer, a druga – część (odnoszącą się do) keteru, która przeszła przez nią i pozostaje tam na stałe, jako malchut or hozer. Bina posiada siedem sfirot or jaszar, czyli bina, HaGa’T, NeH’I, oraz trzy sfirot or hozer: hod – jej własny, jesod – część (odnosząca się do) hochmy, która przez nią przeszła, oraz malchut – część (odnosząca się do) keteru, która przez nią przeszła, czyli od biny w górę.

W hesed jest sześć sfirot or jaszar i cztery sfirot or hozer. W gwurze – pięć or jaszar i pięć or hozer. W tiferet – cztery sfirot or jaszar i sześć or hozer.

108) Hesed posiada sześć sfirot or jaszar – HaGa’T, NeH’I, i cztery sfirot or hozer od hesed w górę, mianowicie jego własną część, necach, oraz części odnoszące się do biny, hochmy i keteru, czyli hod, jesod i malchut, które przez nią przeszły i zostały tam. Podobnie jest z gwurą. Ma pięć sfirot or jaszar: gwura, tiferet, necach, hod, jesod, oraz pięć sfirot or hozer od gwury w górę, a są to cztery części odnoszące się do KaHaBa’H[3], a mianowicie necach, hod, jesod i malchut, które przez nią przeszły, oraz jej własna część – tiferet or hozer. Tiferet posiada cztery sfirot or jaszar, czyli od tiferet w górę, oraz sześć sfirot or hozer od tiferet w górę, czyli pięć części odnoszących się do KaHa’B, Hu’G[4], czyli TaNHI’M[5], które przez niego przeszły, oraz jego własna część – gwura or hozer.

W necach – trzy sfiry or jaszar i siedem or hozer. W hod dwie or jaszar i osiem or hozer. W jesod – dziewięć or hozer i jedna or jaszar. I w malchut dziesięć sfirot or hozer.

109) Necach posiada trzy sfirot or jaszar – od necach i niżej, czyli necach, hod, jesod or jaszar, oraz siedem sfirot or hozer od necach w górę, co obejmuje sześć części odnoszących się do KaHa’B, HaGa’T, które przez niego przeszły, a mianowicie gwura, tiferet, NeHI’M, oraz jego własną część – hesed or hozer. Hod posiada dwie sfirot or jaszar – hod i jesod, oraz osiem sfirot or hozer od hod w górę, czyli siedem części odnoszących się do KaHa’B, HaGa’T i necach, które przez niego przeszły, mianowicie HaGa’T, NeHI’M or hozer, oraz jego własną część – bina or hozer. Jesod posiada jedną sfirę or jaszar i dziewięć sfirot or hozer od jesod w górę, a jest to osiem części odnoszących się do KaHa’B, HaGa’T, Ne’H[6], które przez niego przeszły, będących bina, HaGa’T, NeHI’M or hozer, oraz jego własna część – hochma or hozer[7].

Malchut swoim or hozer dopełnia każdą sfirę do dziesięciu sfirot.

110) Zatem szczegółowo wyjaśniono, że na każdym poziomie otwarcia dziesięciu sfirot, w jakimkolwiek miejscu by nie były, one muszą wzajemnie się dopełniać od razu przy wyjściu dziesięciu sfirot or jaszar. Jednak w każdej z nich nie ma jeszcze dziesięciu sfirot, dopóki nie włączy się w nie również światło malchut, czyli dziesięć sfirot or hozer, gdyż nie ma ona innego światła. I to światło malchut dopełnia brakującą liczbę dziesięciu sfirot w każdej z dziesięciu sfirot, aż każda z nich posiada dziesięć sfirot.

I podobnie w indywidualnościach indywidualności. Jeżeli weźmiesz keter dziesięciu sfirot w keterze, to z pewnością zawiera on również dziewięć sfirot or jaszar i jedną or hozer.

111) A zatem, jeśli weźmiemy teraz, na przykład, ogólną sfirę keter z dziesięciu sfirot ogólności, która sama już składa się z dziesięciu indywidualnych sfirot, czyli po tym, jak światło malchut zostało tam otwarte, to natychmiast stwierdzamy, że pierwsza sfira tego ogólnego keteru, która teraz nazywa się „keter keteru”, czyli indywidualny keter, koniecznie składa się z dziewięciu sfirot or jaszar znajdujących się w nim i poniżej niego, mianowicie: Hu’B, HaGa’T, NeH’I or jaszar[8] w keterze.

Keter de-keter jest to jego własna właściwość, a dziewięć niższych sfirot to światła przechodzące.

112) I choć w nich tylko keter jest jego własną właściwością, a pozostałe dziewięć indywidualnych sfirot w nim to jedynie światła przechodzące – niższe światła, które znalazły tam swoje miejsce, przechodząc od Ejn Sof do dolnych sfirot w keterze. Niemniej jednak, ponieważ znajdują się w keterze, najwyższa sfira, czyli ich indywidualny keter, również zawiera teraz dziewięć indywidualnych sfirot poniżej niego. Dlatego te dziewięć sfirot, będąc poniżej niego, musiało przejść przez niego, a skoro przez niego przeszły, bez wątpienia znalazły tam swoje miejsce, ponieważ w duchowości nie ma zaniku. Jest to dokładnie tak, jak wspomniano wcześniej o ogólnych dziesięciu sfirot – w podobny sposób teraz dziesięć indywidualnych podsfirot znajduje się również w tym indywidualnym keterze. Są to: dziewięć sfirot or jaszar – KaHa’B, HaGa’T, NeH’I, oraz jedna sfira or hozer, będąca światłem malchut, jak wspomniano wcześniej o dziesięciu sfirot ogólnego keteru.

Podobnie w hochma de-keter jest obowiązkowo osiem sfirot or jaszar i dwie sfirot or hozer.

113) Podobnie, gdy weźmiemy do rozważenia indywidualną sfirę hochma z dziesięciu indywidualnych sfirot ogólnego keteru, zwaną „hochma keteru”. Z pewnością teraz ma ona dziesięć indywidualnych podsfirot, podobnie jak omówiliśmy wcześniej indywidualny keter. Wszystkie osiem indywidualnych sfirot ogólnego keteru or jaszar znajdujących się poniżej niej musi koniecznie przejść przez tę indywidualną hochmę z góry na dół, a ponieważ przeszły przez nią, bez wątpienia znalazły w niej swoje miejsce. Dodatkowo są tam dwie sfiry or hozer, a mianowicie ze światła indywidualnej malchut, które również przeszły przez tę indywidualną hochmę od dołu do góry. Są to jej własna część or hozer oraz część or hozer odnosząca się do indywidualnego keteru. W ten sposób również w indywidualnej hochmie dziesięciu indywidualnych sfirot ogólnego keteru jest dziesięć indywidualnych podsfirot, tak jak w ogólnej hochmie dziesięciu sfirot ogólności.

Podobnie w binie de-keter jest siedem sfirot or jaszar i trzy sfirot or hozer.

114) Tak samo, gdy rozważamy indywidualną sfirę bina z dziesięciu indywidualnych sfirot ogólnego keteru, zwaną „bina keteru”. Odkrywamy, że ma ona teraz dziesięć indywidualnych podsfirot, podobnie jak wyjaśniono w odniesieniu do indywidualnej sfiry hochma. Wszystkie sześć indywidualnych sfirot HaGa’T NeH’I or jaszar ogólnego keteru, które znajdują się poniżej niej, koniecznie przechodzi z góry na dół przez tę indywidualną binę i znajduje tam swoje miejsce. Teraz wraz z samą biną tworzą siedem sfirot or jaszar. Dodatkowo przez tę binę przechodzą trzy sfiry or hozer od indywidualnej malchut ogólnego keteru od dołu do góry, a mianowicie jej własna część or hozer, część or hozer odnosząca się do indywidualnej hochmy oraz część or hozer odnosząca się do indywidualnego keteru. W ten sposób w indywidualnej binie, która znajduje się w dziesięciu sfirot ogólnego keteru, jest dziesięć indywidualnych podsfirot, podobnie jak w ogólnej binie z dziesięciu ogólnych sfirot.

I podobnie w hesed de-keter jest sześć sfirot or jaszar i cztery sfirot or hozer, i dalej w ten sam sposób.

115) W taki sam sposób znajdujemy dziesięć indywidualnych podsfirot w indywidualnym hesed, który jest w dziesięciu indywidualnych sfirot ogólnego keteru, mianowicie: sześć or jaszar – HaGa’T, NeH’I od góry do dołu, oraz cztery or hozer, od hesed w górę, aż do keteru. Podobnie znajdujemy dziesięć indywidualnych podsfirot w gwurze i tak dalej, aż do indywidualnej malchut w tych dziesięciu sfirot, nazywanej „malchut keteru.”

 

116) Nie stanowi trudności to, że w dziesięciu indywidualnych sfirot ogólnego keteru z or hozer, który wzniosła ogólna malchut, jest tylko właściwość nefesz, czyli ostatnia, najmniejsza część or hozer, jak wyjaśniono wcześniej (Wewnętrzne spostrzeganie, p.112). Jak może być powiedziane, że ta najmniejsza część or hozer rozciąga się sama na dziesięć nowych sfirot or hozer, dopełniając każdą indywidualną sfirę wszystkimi indywidualnymi podsfirot, których im brakuje, aby osiągnąć liczbę dziesięciu sfirot?

Nefesz or hozer w ogólnym keterze, przy obłóczeniu dziesięciu indywidualnych sfirot w keterze, koniecznie się dzieli.

117) Odpowiedź brzmi jednak, że ostatecznie tej części indywidualnego nefesz or hozer, które wzniosło się z malchut do ogólnego keteru, w pełni wystarcza, aby obłóczyć tam wszystkie dziewięć indywidualnych sfirot w ogólnym keterze. Gdyby tak nie było, te dziewięć sfirot or jaszar nie mogłoby zostać przyjętych i w ogóle nie świeciłyby w parcufie. Jak wiadomo, nie ma możliwości, aby or jaszar połączyło się z parcufem w inny sposób niż poprzez kli otrzymywania w postaci or hozer. Skoro więc to światło nefesz obłóczyło dziewięć indywidualnych sfirot w keterze, to przy przechodzeniu od dołu do góry koniecznie dopełniło w każdej z tych indywidualnych sfirot liczbę dziesięciu podsfirot, których brakowało. Hochmie przekazało dwa brakujące światła: jedno do jej własnego obłóczenia, a drugie, w trakcie przejścia, do obłóczenia keteru. Binie przekazało trzy, a hesed cztery, jak wyjaśniono wcześniej.

Podobnie jest w dziesięciu indywidualnych podsfirach w ogólnej hochmie. W keterze indywidualnych podsfirot hochmy znajduje się dziewięć sfirot or jaszar i jedna sfira or hozer.

118) I podobnie jak wyjaśniliśmy dziesięć indywidualnych podsfirot względem dziesięciu indywidualnych sfirot ogólnego keteru, w ten sam sposób wyjaśnia się dziesięć indywidualnych podsfirot w każdej z dziesięciu indywidualnych sfirot ogólnej sfiry hochma. W keterze dziesięciu indywidualnych sfirot ogólnej hochmy, nazywanym „keter hochmy”, musi znajdować się dziesięć indywidualnych podsfirot: jego własne indywidualne światło i osiem indywidualnych sfirot – bina, HaGa’T, NeH’I, które przeszły przez niego od góry do dołu, co daje dziewięć sfirot, oraz jedno or hozer, które wzniosło się do niego od indywidualnej malchut ogólnej hochmy. W ten sposób mamy dziesięć indywidualnych podsfirot w keterze ogólnej hochmy.

W indywidualnej podsfirze hochma w hochmie jest osiem sfirot or jaszar i dwie sfirot or hozer.

119) W ten sam sposób dzieje się w indywidualnej hochmie z dziesięciu indywidualnych sfirot ogólnej hochmy, zwanej „hochma hochmy.” Zawiera ona osiem sfirot or jaszar – z góry w dół, i dwie sfirot or hozer – od dołu do góry. Podobnie, w indywidualnej binie z dziesięciu indywidualnych sfirot ogólnej hochmy jest siedem sfirot or jaszar od góry do dołu i trzy sfirot or hozer od dołu do góry. W ten sam sposób jest w hesed, a także w gwurze, i tak dalej, aż do indywidualnej malchut w tych dziesięciu sfirot ogólnej hochmy, zwanej „malchut hochmy,” która również zawiera dziesięć indywidualnych podsfirot or hozer, ponieważ obłóczyła wszystkie dziesięć indywidualnych sfirot ogólnej hochmy i przesyła im swoje świecenie. Wynika z tego, że wszystkie one koniecznie przeszły przez nią, znajdując w niej swoje miejsce.

 

120) W ten sam sposób określa się dziesięć indywidualnych podsfirot w indywidualnej binie. Podobnie jest w indywidualnym hesed, indywidualnej gwurze, aż do indywidualnej malchut, więc nie ma potrzeby tego dalej kontynuować. Wyjaśnijmy tylko jeszcze jedną sfirę z indywidualnych podsfirot, aby pokazać, jak każda z nich, sama w sobie, musi mieć swoje dziesięć sfirot, dokładnie tak samo jak te, które teraz rozważamy jako dziesięć indywidualnych podsfirot indywidualności.

 

121) Rozważając indywidualną binę w dziesięciu indywidualnych podsfirach indywidualnej hochmy, znajdującej się w dziesięciu sfirot ogólnej sfiry hochma, zwanej „bina de-hochma de-hochma”, również znajdujemy w niej dziesięć sfirot według tego samego schematu: siedem sfirot or jaszar, które przeszły przez nią od góry do dołu, oraz trzy sfirot or hozer, które przeszły przez nią od dołu do góry.

 

122) Można to tak szczegółowo analizować w nieskończoność. Za każdym razem, gdy bierzesz dowolną sfirę, nawet po tysięcznym podziale, bierzesz tę sfirę z porządku dziesięciu sfirot, co oznacza, że część z tych dziesięciu sfirot koniecznie przechodzi przez tę sfirę od góry do dołu, a część z nich przechodzi od dołu do góry. Te dziesięć sfirot musi znajdować swoje miejsce w tej sfirze na zawsze, a dzięki temu zawsze znajdziesz w tej sfirze pełne dziesięć sfirot. I zrozum to dobrze.

 

123) Należy jednak zrozumieć, że mimo że kontynuujesz podział dziesiątki na dziesiątki, a następne dziesiątki na kolejne, nie oznacza to, że wszystkie sfirot pozostają takie same. Wręcz przeciwnie, w procesie szczegółowego podziału różnią się one znacząco i żadna nie jest równa innej. Dzieje się tak dlatego, że światła or jaszar w trakcie podziału nigdy nie przychodzą na swoje miejsca we wszystkich sfirach poza keterem. Na przykład w hochmie jest tylko osiem sfirot or jaszar, a mianowicie od hochmy w dół, i dwie sfirot or hozer – jesod i malchut. W rezultacie osiem świateł or jaszar pojawia się w bardziej subtelnych kli, czyli od keteru do hod, a dwa światła or hozer – w jesod i malchut. Światło hochmy zatem pojawia się w kli keteru, światło biny w kli hochmy, i tak dalej, aż światło jesod w kli hod, czyli wszystkie światła or jaszar nie pojawiają się na swoich miejscach. Tylko or hozer zawsze pojawia się na swoim miejscu, ponieważ or hozer jesod pojawia się w kli jesod, a or hozer malchut pojawia się w kli malchut.

 

124) Podobnie jest z biną, która ma tylko siedem świateł or jaszar. Są one przyjmowane w bardziej subtelnych kli, kiedy każdy odbierający przyjmuje w bardziej subtelne kli, czyli od keteru do necach. Wynika z tego, że światło biny pojawia się w kli keteru, światło hesed w hochmie, aż do światła jesod w kli necach. Tylko trzy światła or hozer pojawiają się na swoich miejscach: światła hod, jesod i malchut w kli hod, jesod i malchut.

 

125) Na podstawie tego wyjaśnienia istnieje duża różnica między indywidualną biną keteru, indywidualną biną hochmy i indywidualną biną biny itd. Tylko w binie keteru światło biny znajduje się w jej kli, natomiast w binie hochmy w kli biny jest tylko światło hesed, a w binie biny w kli biny jest tylko światło gwury. Tak samo jest z pozostałymi sfirot, więc żadna nie jest taka sama jak inna.

 

126) Nawet w światłach or hozer, które nie zmieniają miejsc, należy rozróżniać różnice przy ich podziale. W or hozer, w każdym miejscu, gdziekolwiek się znajduje, rozprzestrzenia się świecenie od or jaszar. Dlatego na przykład w jesod hochmy rozprzestrzenia się świecenie od or jaszar hod hochmy, ale w jesod biny rozprzestrzenia się świecenie od necach biny, ponieważ w hod biny nie ma or jaszar.

 

127) Wyjątek od tej zasady występuje, jeśli kontynuujesz podział tylko dla szczególnej sfiry ogólności. Na przykład, jeśli weźmiesz ogólną sfirę biny i podzielisz ją na dziesięć, a następnie ponownie na dziesięć – czyli podzielisz ją na indywidualną podsfirę biny z dziesięciu sfirot indywidualnej biny w dziesięciu sfirotach ogólnej biny, zwanej „bina de-bina de-bina”, wtedy wszystkie będą sobie równe, bez żadnych różnic. We wszystkich będzie siedem sfirot or jaszar w siedmiu najwyższych kli – KaHa’B, HaGa’T, necach, i trzy sfirot or hozer w trzech niższych kli: hod, jesod i malchut. Podobnie jest nawet po tysiąckrotnym podziale.

[1] W oryginale występuje błąd w numeracji punktów: dany akapit oznaczony jest liczbą „102”, a następny – liczbą „103”. W tłumaczeniu oba te akapity, rozdzielone nagłówkami, podane są pod numerem „103”.

[2] Skrót od słów „hochma i bina”.

[3] Skrót słów „keter, hochma, bina, hesed”.

[4] Skrót słów „hesed i gwura”.

[5] Skrót słów „Tiferet, Necach, Hod, Jesod, Malchut”.

[6] Skrót słów „Necach i Hod”.

[7] W tekście tego punktu w oryginale brak opisu składu sfirot Malchut. Jednakże wskazanie, że w Malchut znajduje się dziesięć sfirot jedynie światła odbitego, znajduje się w nagłówku do tego punktu.

[8] Tutaj i dalej, opisując liczbę sfirot światła prostego w każdej poszczególnej sfirze, autor używa skrótu „NeH’I” zamiast „NeHI’M”. W rezultacie podawana przez niego liczba sfirot, na przykład „dziewięć w Keterze”, jest zawsze o jedną większa niż liczba imion przedstawionych w wymienionych skrótach – „Hu’B HaGa’T NeH’I”. Prawdopodobnie wynika to z tego, że sfira Malchut po skróceniu zawsze uważana jest za sfirę światła odbitego, chociaż ogólnie wchodzi w liczbę dziesięciu sefirot.