„I objawił mu się Stwórca w Alonej Mamre”. Raszi wyjaśnia: „To, że dał Awrahamowi radę dotyczącą obrzezania, oznacza, że objawił się mu częściowo”. W Księdze Zohar powiedziano: „I objawił mu się Stwórca w Alonej Mamre. Dlaczego w Alonej Mamre, a nie w innym miejscu? Ponieważ Mamre doradził mu obrzezanie. Gdy Stwórca nakazał Awrahamowi się obrzezać, poszedł Awraham poradzić się swoich przyjaciół. Powiedział mu Anar: «Masz już ponad dziewięćdziesiąt lat, i narazisz się na cierpienie!» Powiedział mu Mamre: «Przypomnij sobie dzień, w którym Chaldejczycy wrzucili cię do rozpalonego pieca. I ten głód, który panował na świecie, jak napisano: „I był głód w ziemi, i zstąpił Awraham do Egiptu”. I tych królów, za którymi gonili twoi ludzie i pokonali ich. Stwórca cię ocalił wśród wszystkich i nikt nie może wyrządzić ci krzywdy. Wstań, wypełnij przykazanie swojego Pana». Powiedział Stwórca Mamremu: «Mamre, ty doradziłeś mu obrzezanie, i Ja objawię mu się tylko w twoim pałacu»”.
Ale jak można powiedzieć, że Stwórca nakazał Awrahamowi się obrzezać, a on poszedł radzić się przyjaciół: „Czy warto wypełnić nakaz Stwórcy” – jak to możliwe?
Należy to interpretować w aspekcie wewnętrznej pracy: kiedy Stwórca powiedział mu, by się obrzezał, poszedł poradzić się swoich przyjaciół, czyli swojego egoizmu. Ponieważ to egoizm ma wykonać to działanie, zapytał swojego egoizmu, czy ten zgadza się na to, czy uważa, że nie należy słuchać nakazu Stwórcy? Ponieważ w egoizmie znajdują się ci przyjaciele człowieka, którzy są pragnieniami złączonymi w egoizmie, czyli to ich należy zapytać, ponieważ one mają wypełnić nakaz Stwórcy. A kiedy pozna ich zdanie, będzie wiedział, co robić.
I należy wiedzieć, że w egoizmie są trzy dusze. Jak powiedziano w Księdze Zohar: „Powiedział Rabbi Jehuda, że są trzy metody sterowania w człowieku: sterowanie mądrością i rozumem – to siła świętej duszy. I sterowanie pożądaniem, wszystkimi złymi namiętnościami i żądzami – to siła pożądania. I sterowanie, które kieruje człowiekiem i umacnia egoizm – to nazywa się duszą egoizmu”.
Te trzy sterowania nazywane są przyjaciółmi Awrahama, czyli znajdują się w nim. I Awraham poszedł zapytać ich – jakie jest ich zdanie, pragnąc poznać opinię każdego z przyjaciół.
I Anar powiedział mu: „Masz przecież ponad dziewięćdziesiąt lat, i narazisz się na cierpienie”. Wartość liczbową słowa „Anar” stanowi 320, i wskazuje ona na 320 iskier światła. W tych 320 iskrach światła jest również domieszka Malchut, nazywanej „kamiennym sercem”, które chce otrzymywać tylko dla siebie i którego istotą jest egoizm. Dlatego Anar powiedział Awrahamowi: „Masz przecież ponad dziewięćdziesiąt lat, czy narazisz się na cierpienie?”. To „kamienne serce”, to znaczy pożądająca dusza, powiedziało mu: „Zawsze musisz starać się otrzymywać przyjemność i nasłodzenie, a nie narażać się na cierpienie”. Tak więc powiedział mu, że nie warto słuchać nakazu Stwórcy.
Mamre zaś powiedział mu: „Przypomnij sobie dzień, w którym Chaldejczycy wrzucili cię do rozpalonego pieca”. Innymi słowy, przecież widzisz, że Stwórca postępuje z tobą ponad rozum, ponieważ rozum twierdzi, że ten, kogo wrzucono do rozpalonego pieca – spłonie, a to, że zostałeś ocalony, jest ponad to, co twierdzi rozum. Dlatego ty także przyjmij na siebie Jego właściwości i również postępuj ponad rozum. I chociaż według rozumu rację ma Anar – ty postępuj ponad rozum.
A Eszkol – to dusza egoizmu, jak powiedziano, że ona wzmacnia egoizm. Imię to pochodzi od hebrajskiego słowa „ważyć”, czyli ma on rozważyć, z kim należy się związać: z duszą pożądania, której imię brzmi Anar, czy z Mamre, który jest „duszą mądrości i rozumu oraz siłą świętej duszy”, jak powiedziano w Księdze Zohar.
Mamre pochodzi od słów „syn nieposłuszny”, ponieważ nie posłuchał Anara i powiedział Awrahamowi, by postępował ponad rozum. Dlatego powiedziano: „I objawił mu się Stwórca w Alonej Mamre”. Ponieważ właśnie w tym miejscu, gdzie postępuje się ponad rozum i ponad własnym pojmowaniem, właśnie tam objawia się Stwórca i człowiek zasługuje na najwyższą mądrość. Dlatego Mamre to właściwość człowieka do pracy ponad rozum, nazywana duszą rozumu i mądrości, ponieważ właśnie tam, gdzie postępuje się ponad rozum, objawiają się rozum i mądrość.
W ten sposób interpretacja tego, co napisano w Księdze Zohar, że Awraham poszedł poradzić się przyjaciół, jest następująca: przyjaciele – to własne pragnienia (egoizm) Awrahama, które mają wypełnić nakaz Stwórcy. Dlatego Awraham zapytał egoizm o jego zdanie, by wiedzieć, co ma zrobić. To znaczy – czy powinien zmusić go do działania, czy też egoizm zgadza się z tym, co mówi Stwórca. I to, co powiedziano, że poszedł poradzić się swoich przyjaciół, oznacza trzy dusze, które są w jego egoizmie, i one są jego przyjaciółmi, z którymi jest zawsze razem.
Powiedziano w Midrasz Raba: „Powiedział Awraham: zanim się obrzezałem, przychodzili do mnie przechodnie i powracający, a kiedy się obrzezałem, nie przychodzą do mnie. Powiedział mu Stwórca: zanim się obrzezałeś, przychodzili ludzie nieobrzezani, a teraz Ja i Moja świta objawiamy się tobie”.
Tutaj potrzebne jest wyjaśnienie. Przecież Awraham nie otrzymał odpowiedzi na swoje pytanie. Zapytał: dlaczego teraz nie przychodzą do mnie przechodnie? A jaka była odpowiedź? Zamiast odpowiedzi na pytanie: „dlaczego nie przychodzą”, otrzymał inną odpowiedź: że wcześniej przychodzili nieobrzezani, a teraz objawia mu się Stwórca.
W aspekcie wewnętrznej pracy powiedział, że przed obrzezaniem porządek jego pracy był taki, że zawsze przychodziły do niego stany oddalenia i zbliżenia do Stwórcy, czyli miał myśli oddalające go od Stwórcy, a potem przychodziły stany powrotu do Stwórcy. To znaczy, że przed obrzezaniem porządek pracy był taki, że były myśli oddalające go od Stwórcy, a potem pojawiało się miejsce dla pracy nad zbliżeniem się do Stwórcy, czyli powrotu do Niego, i wtedy wiedział, że oddalił się od Stwórcy. A teraz, po obrzezaniu, nie ma miejsca na oddalenie i zbliżenie, a więc nie ma miejsca na pracę.
Wtedy powiedział mu Stwórca: nie warto się tym martwić, ponieważ ostatecznie twoja praca była pracą ludzi nieobrzezanych. Czyli twoja praca nie była czysto altruistyczna, ponieważ nie byłeś jeszcze w stanie dokonać obrzezania, czyli anulować swojego egoizmu. I teraz nie musisz się smucić, że nie ma już pracy tego rodzaju. Ponieważ ostatecznie, choć wtedy była to praca ludzka i tak jakby wzniosła, to jednak z drugiej strony była to praca zewnętrzna, ponieważ twoje pragnienia były jeszcze nieobrzezane. A teraz, po obrzezaniu, istnieje podobieństwo właściwości, i dlatego Ja i Moja świta możemy objawić się tobie.