Ponieważ człowiek został stworzony z kli, które nazywa się „egoizmem”, to gdy człowiek nie widzi, że jakieś działanie przyniesie mu jakąkolwiek osobistą korzyść, nie ma w sobie motywacji do wysiłku, aby wykonać nawet najmniejszy ruch. A bez anulowania egoizmu nie jest możliwe osiągnięcie zjednoczenia ze Stwórcą, to znaczy podobieństwa właściwości.

I ponieważ jest to przeciwne naszej naturze – potrzebne jest społeczeństwo, w którym wszyscy będą przedstawiali wielką siłę, abyśmy mogli wspólnie pracować nad anulowaniem pragnienia otrzymywania, które nazywa się „złem”, ponieważ właśnie ono przeszkadza w osiągnięciu celu, dla którego człowiek został stworzony.

Dlatego społeczeństwo powinno składać się z jednostek o jednakowej opinii, że trzeba to osiągnąć. Wtedy ze wszystkich jednostek tworzy się jedna wielka siła, zdolna do walki z samym sobą, ponieważ w każdym zawierają się wszyscy. W ten sposób każdy opiera się na wielkim pragnieniu – chce osiągnąć ten cel.

Aby jednak jeden mógł zawrzeć się w drugim, każdy musi anulować siebie przed przyjacielem. Odbywa się to poprzez to, że każdy dostrzega zalety przyjaciela, a nie jego wady. Ten zaś, kto uważa, że jest choć trochę wyższy od przyjaciół, już nie może się z nimi zjednoczyć.

Ponadto, podczas spotkania trzeba być poważnym, aby nie wyjść z intencji, z którą się zebrano. Z powodu skromności, która jest bardzo ważna, na zewnątrz zwykle okazywano brak powagi, ale w rzeczywistości w ich sercu płonął ogień.

Jednak mali ludzie, tym bardziej podczas spotkania, powinni uważać, aby nie dać się porwać słowom i czynom, które nie prowadzą do celu spotkania, którym jest to, że poprzez nie należy osiągnąć zjednoczenie ze Stwórcą. O zjednoczeniu tym poczytaj z w księdze „Dar Tory”.

I tylko wtedy, gdy nie przebywają wśród towarzyszy, lepiej nie pokazywać otoczeniu intencji, którą mają w sercu, i zewnętrznie być jak wszyscy. Powiedziano o tym: „postępuj w pokorze ze swoim Bogiem”[1]. Chociaż istnieją na to wyższe objaśnienia, także i proste objaśnienie jest ważne.

Dlatego wskazane jest, aby wśród przyjaciół przy zjednoczeniu byli sobie równi, aby jeden mógł anulować się przed drugim. W społeczeństwie trzeba szczególnie uważać, aby w ich otoczenie nie przeniknęła lekkomyślność, ponieważ lekkomyślność wszystko niszczy. Lecz, jak już powiedziano, powinno to być sprawą wewnętrzną.

Jednak w obecności kogoś, kto nie należy do tej grupy, nie należy okazywać żadnej powagi, lecz zewnętrznie dostosować się do człowieka, który właśnie przyszedł. Innymi słowy, nie mówić o rzeczach poważnych, lecz o tym, co pasuje do człowieka, który właśnie przyszedł i który nazywa się „nieproszonym gościem”.

[1]Prorocy, Micha, 6:8. „Powiedziano ci, człowiecze, co jest dobre i czego Stwórca żąda od ciebie: tylko czynienia sprawiedliwości, miłowania dobroci i kroczenia pokornie ze swoim Bogiem.”