- Konieczność miłości przyjaciół.
- Z jakiego powodu wybrałem właśnie tych przyjaciół i dlaczego przyjaciele wybrali mnie?
- Czy każdy z przyjaciół powinien okazywać swoją miłość wobec grupy? Czy może wystarczy, że w sercu ma miłość i skromnie pracuje nad miłością przyjaciół i dlatego nie powinien ujawniać tego, co ma w sercu?
Wiadomo, że skromność jest bardzo ważna. A może przeciwnie, człowiek jest zobowiązany okazywać miłość do przyjaciół, którą ma w sercu, ponieważ przez to okazywanie budzi serce drugiego ku przyjaciołom, aby przyjaciele także czuli, że każdy z nich pracuje nad miłością do przyjaciół. Korzyść z tego polega na tym, że w ten sposób otrzymuje się większą siłę, aby działać w miłości do przyjaciół z większą energią i mocą, ponieważ siła miłości każdego zawiera się w innych.
W ten sposób, zamiast jednej siły do pracy nad miłością przyjaciół – jeśli grupa składa się z dziesięciu przyjaciół – w człowieku zawarte jest teraz dziesięć sił tej potrzeby; i wszyscy rozumieją, że trzeba pracować nad miłością do przyjaciół. Z drugiej strony, jeśli nikt nie pokazuje grupie, że pracuje nad miłością do przyjaciół, to brakuje mu siły grupy.
Chodzi o to, że bardzo trudno jest sądzić przyjaciela pozytywnie. Każdy myśli o sobie, że jest sprawiedliwy i że tylko on pracuje nad miłością do przyjaciół. Wynika z tego, że ma tylko małą siłę do pracy nad miłością do bliźniego. Stąd wynika, że praca ta właśnie powinna być prowadzona otwarcie, a nie w skromności.
Jednak zawsze trzeba przypominać sobie o celu grupy. W przeciwnym razie ciało, jak zwykle, przesłoni cel, ponieważ ciało zawsze troszczy się o własną korzyść. Bo należy pamiętać, że grupa jako całość została ustanowione na tej podstawie, aby osiągnąć miłość do bliźniego. I jest to trampolina do miłości do Stwórcy.
I osiąga się to właśnie poprzez to, że człowiek uznaje konieczność istnienia grupy, aby mieć możliwość obdarzać przyjaciela całkowicie bezinteresownie. Sens w tym, że nie potrzebuje grupy, która będzie mu udzielać pomocy, dawać prezenty i tym podobne, w wyniku czego kli jego ciała będzie nasycone. Gdyż taka grupa zbudowana jest na podstawie egoizmu i prowadzi jedynie do rozwoju kli otrzymywania człowieka, który widzi teraz, że ma perspektywy, że jego majątek wzrośnie dzięki temu, że przyjaciel pomaga mu zdobywać wartości materialne.
Jednakże należy pamiętać, że grupa została ustanowiona na podstawie miłości do bliźniego. Innymi słowy, każdy powinien otrzymywać od grupy miłość do bliźniego i nienawiść do swojej własnej natury. Widząc, jak przyjaciel wkłada wysiłki w anulowanie swojej natury i w miłość do bliźniego, każdy przejmie się intencją swojego przyjaciela.
W ten sposób, jak już powiedziano, jeśli grupa opiera się, na przykład, na dziesięciu przyjaciołach, to każdy przejmuje dziesięć sił, które pracują nad anulowaniem i nienawiścią do swojej natury oraz miłością do bliźniego.
A inaczej – mało tego, że człowiek zostaje z jedyną siłą miłości do bliźniego, nie zauważając, jak przyjaciele nad tym pracują, ponieważ pracują nad miłością do bliźniego w skromności – przeciwnie, przyjaciele doprowadzają do tego, że traci swoją siłę, swoje pragnienie pójścia drogą miłości do bliźniego. Wtedy uczy się z ich działań i wpada pod władzę egoizmu.
4. Czy każdy powinien wiedzieć, czego brakuje każdemu z przyjaciół, aby zrozumieć, czym może ich napełnić? Czy może wystarczy ogólna praca nad miłością do przyjaciół?