Wyjaśnia dokładną interpretację mędrców, błogosławionej pamięci, czterech aspektów awijut poprzez cztery możliwości (Psachim, 25).

1. Bhina alef: „niemożliwe i nie ma zamiaru”.
2. Bhina bet: „możliwe i nie ma zamiaru”.
3. Bhina gimel: „niemożliwe i ma zamiar”.
4. Bhina dalet: „możliwe i ma zamiar”.

Wyjaśnienie czterech stadiów w życzeniu poprzez cztery możliwości w „możliwe i ma zamiar”.

33) I żeby dać dokładne i rozszerzone wyjaśnienie, wyjaśnimy to na przykładzie słów mędrców (traktat Pesachim, 25/2 – patrz tam). Cytat: „Powiedziano: kiedy nasłodzenie przychodzi do człowieka z powodu konieczności (nie ma on zamiaru nasłodzić się), Abaja powiedział: „dozwolono”, a Raba powiedział: „zakazano”. „Możliwe i ma zamiar”, „niemożliwe i ma zamiar” – cały świat nie przeczy, że zakazano. „Niemożliwe i nie ma zamiaru” – cały świat nie przeczy, że dozwolono. Sprzeczają się, kiedy „możliwe i nie ma zamiaru”. Wyjaśnił Raszi, błogosławionej pamięci: „możliwe” (oznacza, że) mógł on oddzielić się, „i ma zamiar” (oznacza, że) ma zamiar zbliżyć się, żeby nasłodzić się, podobnie do zakazanego zapachu. Naucz się tam.

Bhina alef: niemożliwe i nie ma zamiaru.

34) I tak znajdujemy w ich słowach cztery stadia (wyboru przy) otrzymywaniu nasłodzenia. Bhina alef: „niemożliwe” dla niego oddzielić się, i „nie ma zamiaru” zbliżyć się i nasłodzić. Przy otrzymywaniu zakazanego nasłodzenia w ten sposób cały świat nie zaprzecza, że dozwolono, gdyż nie jest ważne otrzymywanie i życzenie w tym czasie, kiedy nie ma u niego (innej) możliwości działania i wyboru, aby nie otrzymać, i również nie ma u niego gorącego życzenia zbliżyć się do zakazanego, żeby nasłodzić się od niego.

Bhina bet: możliwe i nie ma zamiaru.

35) Bhina bet: „możliwe” jest dla niego oddzielić się i „nie ma zamiaru” zbliżyć się i nasłodzić. Przy otrzymywaniu zakazanego nasłodzenia w ten sposób Abaja i Raba sprzeczają na ten temat. Abaja wyjaśnia: bez względu na to, że „możliwe”, czyli chociaż jest u niego możliwość oddalić się i nie nasłodzić się zakazanym, to jednak „dozwolono” jemu zbliżyć się i nasłodzić się nim, gdyż „nie ma zamiaru”. Oznacza to, że ponieważ nie ma u niego w sercu pragnienia zbliżyć się do zakazanego, to przyjmowanie nie jest ważne, bez względu na to, że zbliża się i nasładza się zakazanym. A Raba mówi: ponieważ ma on możliwość nie zbliżać się i nie nasładzać się zakazanym, dlatego „zakazano” jemu zbliżyć się i nasłodzić się, chociaż i nie ma u niego zamiaru przybliżyć się i cieszyć się zakazanym.

Bhina gimel: niemożliwe i ma zamiar.

36) Bhina gimel: „niemożliwe i ma zamiar”. Czyli „niemożliwe” dla niego oddzielić się i oddalić się od zakazanego, żeby nie nasłodzić się nim, „i ma zamiar” – jest u niego pragnienie nasłodzić się zakazanym. Przy otrzymaniu zakazanego nasłodzenia w ten sposób cały świat nie zaprzecza, że „zakazane”, gdyż bez względu na to, że niemożliwe dla niego, nie ma żadnej możliwości oddzielić się od zakazanego i nie nasłodzić się nim, lecz ponieważ jest w jego sercu pragnienie nasłodzić się i zbliżyć się, to właśnie to pragnienie uważa się za otrzymanie przez niego zadowolenia od rzeczy, którą jest zakazane nasładzać się, i on dokonuje grzechu. A niektórzy mówią, że również i w tym wyjaśnił Abaja, że zezwolono. Patrz tam.

Bhina dalet: możliwe i ma zamiar.

37) Bhina dalet to „możliwe i ma zamiar”. Czyli „możliwe” dla niego oddalić się i oddzielić się od zakazanego, i nie nasładzać się nim, i „ma zamiar” – również posiada on gorące pragnienie zbliżyć się i nasłodzić się zakazanym. I tutaj cały świat nie zaprzecza, że jest to „zakazane”, ponieważ jest to otrzymywanie zakazanego nasłodzenia w najgrubszy sposób, gdyż pragnie nasłodzić się, lecz może również i oddzielić się, jednak nie czyni tego. I dlatego jest to maksymalna forma życzenia otrzymywać w jego końcowej formie, i jest to zakazane według wszystkich wypowiedzi. Z tym zgadzają się nawet ci, którzy, jak Abaja, pozwalają na bhinę gimel, i tu przyznają, że jest to zabronione. Patrz również w „Babilońskim talmudzie”.

38) I tak znajdujemy w wypowiedziach mędrców dokładny język, którym określona jest każda bhina z czterech bhinot „życzenia otrzymywać” w ten sposób, aby osiągnąć cel powiedzianego i nie przegapić oczekiwanego rezultatu. Bowiem dane nam, jeden pod drugim, cztery poziomy w grzechu zakazanego nasłodzenia, które zależy od „życzenia otrzymywać” grzesznika. I na trzech pierwszych poziomach, a są to: „niemożliwe i nie ma zamiaru”, „możliwe i nie ma zamiaru”, „niemożliwe i ma zamiar” – nie ma zakazu nasłodzenia, co jest akceptowane we wszystkich wypowiedziach, a zakaz istnieje tylko na bhinę dalet.

39) Widzimy, że mędrcy, błogosławionej pamięci, (dla możliwości wyboru) zestawili ze sobą dwie wypowiedzi, a mianowicie „możliwość” oddzielić się i nie otrzymać nasłodzenia, i „gorące pragnienie”, pożądanie serca ku temu pragnieniu nasłodzenia, z połączenia których wynikają cztery możliwości (wyboru). Teraz wykorzystamy ich wypowiedzi i opinie dla naszych rozważań odnośnie wyższych światów, a to korzeń wszystkich rodzajów życzeń, istniejących w rzeczywistości. I z niższego nauczymy się wyższego.

Kiedy otwiera się życzenie otrzymywać w malchut de-keter, ona wychodzi z keteru i staje się bhiną alef.

40) Tak więc, w stadium alef, które nazywa się „hochma” oraz „haja”, należy rozróżnić dwa aspekty (patrz cz.2, Wewnętrzne spostrzeganie, p.27). Pierwszy aspekt to jej pierwotny materiał. Już wiesz (patrz cz.2, Wewnętrzne spostrzeganie, p.23), że jest to aspekt malchut jej wyższego, czyli malchut de-keter, która przyjęła formę życzenia otrzymywać. Przy tym odnowieniu formy malchut de-keter otrzymuje nowe imię: „bhina alef”. I już wiesz, że w tym czasie, kiedy duchowy obiekt nabywa nową formę, on oddziela się i staje się samodzielny. Tak samo również i malchut de-keter, która jest życzeniem oddawać istniejącym w Maacilu, kiedy w Nim tylko zarodziło się życzenie stworzyć (neecala), to rzecz jasna on nie potrzebował żadnych instrumentów działania, lecz jego życzenie natychmiast przejawia się w działaniu. Innymi słowy, ono przyjmuję formę „życzenia otrzymywać”, i jest to pierwotny materiał neecala, nazywanego bhiną alef.

Pytanie 26

Wyjście malchut de-keter w bhinę alef jest podobne do zapalenia świecy od świecy, i pierwsza (świeca przy tym) nie gaśnie.

41) Pamiętaj, że nie ma zniknięcia w duchowym. I gdy mówimy, że malchut de-keter otrzymała formę bhiny alef, to nie oznacza w żadnym wypadku, że malchut de-keter zniknęła i jest nieobecna w keterze, lecz malchut de-keter pozostała na swoim poprzednim poziomie bez zmian. Jest to podobnie do zapalenia świecy od świecy, kiedy pierwsza (świeca przy tym) nie gaśnie i tak samo ta malchut de-keter: kiedy ona przyjmuje formę bhiny alef, w keterze przy tym nie ma braku w czymkolwiek, a tylko dodaje się nowa właściwość. Czyli malchut de-keter pozostała na swoim miejscu w całej swojej pełni i wielkości jak i przedtem, a wyłącznie dodała się do niej jeszcze (jedna) właściwość w malchut de-keter, a mianowicie, właściwość malchut, która przyjęła (już formę) bhiny alef i stała się pierwotnym materiałem w sfirze hochma. Pamiętaj o tym na przestrzeni całego (studiowania), i nie pomyl się.

Po tym jak pierwotny materiał otrzymał światło, otworzyło się kli samej hochmy.

42) Drugi aspekt jest to materiał tego kli po tym, jak ono otrzymało swoje światło, gdyż wtedy kli dopełnia się i nazywa się hochma. Przed otrzymaniem swojego światła ono nazywa się imieniem swojej właściwości, czyli bhiną alef, i nie jest to póki co kli hochmy, a wyłącznie malchut de-keter. Można to porównać do zarodka w brzuchu matki, którego nie nazywa się imieniem, dopóki się nie urodzi i nie otrzyma światła i życia, odnoszącego się do niego. Tak samo i pierwotny materiał – dopóki nie otrzyma swojego światła, on cały jeszcze nie nazywa się imieniem hochma, a włączony jest póki co w malchut de-keter. A następnie, kiedy materiał przyciągnął swoje światło, które nazywa się haja, wtedy kli otrzymuje swoje oddzielne imię – „hochma” (patrz wyżej Wewnętrzne spostrzeganie, p.27). I te dwa aspekty należy rozróżnić w każdej sfirze, a mianowicie: kli, zanim otrzymało światło, kiedy ono nazywa się jeszcze imieniem wyższego, i kli po otrzymaniu światła, gdyż wówczas ono jest określone w swojej własnej właściwości.

Ze strony pierwotnego materiału hochma uważana jako „niemożliwe”, a ze strony napełnienia światłem ona uważana jako „nie ma zamiaru”.

43) I teraz zrozum, że bhina alef, hochma, uważa się jako „niemożliwe i nie ma zamiaru”. Gdyż ze strony jej pierwotnego materiału, czyli malchut de-keter, która otrzymała nową formę bhiny alef, podczas gdy sfira hochma jeszcze nie ma własnego imienia, bezwarunkowo otwarcie tego życzenia otrzymywać uważane jest jako „niemożliwe” w odniesieniu do samej sfiry hochma. I również ze strony malchut de-keter uważa się za „niemożliwe”, ponieważ niemożliwym jest dla niej stworzyć hochmę bez tego, żeby było w hochmie życzenie otrzymywać. Przecież otrzymywanie nasłodzenia bez życzenia otrzymać go jest to przymus i obciążenie, co jest przeciwne do zamiaru Stworzyciela czynić dobro i nasładzać. I to również uważa się jako „nie ma zamiaru”, co oznacza, że nie ma u niej żądzy i wielkiego pragnienia do otrzymywania światła. I już wiesz, że w życzeniu nie ma doskonałości, zanim nie otworzy się w nim dążenie i pragnienie światła (patrz cz.1, rozdz.1, p.50). Tam również dokładnie wyjaśniono, że to wielkie pragnienie otwiera się wyłącznie w tym czasie, kiedy w kli nie ma światła i nasłodzenia, gdyż tylko wtedy ono może zapragnąć go i podążać za nim. Lecz to nie może otworzyć się w tym czasie, kiedy kli jest wypełnione swoim światłem – patrz tam uważnie. I ponieważ wspomniane kli hochma wypełnione jest swoim światłem, w nim nie ma jeszcze pragnienia do nasłodzenia, dlatego uważa się hochmę za „nie ma zamiaru”. Co oznacza, że nie ma u niej żądzy i wielkiego pragnienia do nasłodzenia.

Pytania 132-133

Zwiększenie życzenia, istniejącego w binie, uważa się jako „możliwe”. Ze strony tego, co przychodzi do niej z pierwotnego materiału, uważa się jako „nie ma zamiaru”.

44) Bhina bet, będąca biną, uważa się za stadium „możliwe i nie ma zamiaru”. Ze strony jej pierwotnego materiału (patrz cz.2, Wewnętrzne spostrzeganie, p.29), malchut jej wyższego, czyli malchut de-hochma, ona nabyła w sobie nową formę bhiny bet za pośrednictwem pokonania, które ona uczyniła (patrz cz.1, rozdz.1, p.50). I tak, to pokonanie życzenia uważa się za właściwość „możliwe”, a dokładnie możliwe dla niej nie budzić zwiększenia tego życzenia. I uważana również za stan „nie ma zamiaru”, ponieważ jest to malchut de-hochma i ona napełniona jest swoim światłem, i dlatego pragnienie w niej nie jest otwarte. I zrozum, że każdy dodatek otwarcia życzenia, który objawił się w bhinie bet z góry (istniejąc) w stadium alef, to tylko właściwość „możliwe”, czyli zwiększenie życzenia, które ona uczyniła. I to siłami samego neecala (patrz wyżej cz.1, rozdz.1, p.50).

Światło hochmy wystarczające, zwiększenie (życzenia) i przyciągnięcie chasadim nie było obowiązkowe.

45) I nie martw się tym, że mówią, że w malchut de-keter, która stała się pierwszą właściwością w sfirze hochma, również była ta możliwość nie przybierać nowej właściwości w postaci „życzenia otrzymywać”. Dlaczego wówczas bhinę alef uważa się stadium „niemożliwe”? Jednak jest tu wielka różnica, gdyż u malchut de-keter nie było możliwości stworzyć neecala bez tego, żeby było w nim „życzenie otrzymywać”, jak powiedziano wyżej. Wtenczas jak malchut de-hochma, będąca właściwością samego neecala, mogłoby całkowicie zadowolić się swoim życzeniem otrzymywać, bez pobudzenia życzenia oddawania, które jest bhiną bet, i bez przyciągania światła chasadim, ponieważ światło haja jest całkowicie wystarczające dla neecala i nie ma niezbędności w jakichkolwiek dodatkach.

Pytanie 134

Z’A uważa się jako „niemożliwe”, gdyż jemu brakuje światła hochma.

46) Bhina gimel, Z’A, jest uważana jako „niemożliwe i ma zamiar”. „Niemożliwe” – ponieważ po tym, jak bhina bet obudziła się i przyciągnęła światło chasadim, została stworzona w neecalu właściwość zatrzymania dla światła hochma, ponieważ życzenie oddawania jest przeciwne bhinie alef, będącej życzeniem otrzymywać, w które (jest przyciągane) światło hochma. A ponieważ światło hochma jest to osnowa życia w parcufie, to nazywa się to światło imieniem haja[1], dlatego malchut de-bina ponownie przyciągnęła świecenie światła hochma wewnątrz swojego światła chasadim. A kiedy malchut de-bina przyciągnęła i stworzyła tą nową formę, ona wyszła z bhiny bet i stała się bhiną gimel (patrz cz.2, Wewnętrzne spostrzeganie, p.30), która nazywa się Z’A.

Pytanie 131

Z’A uważa się za (właściwość) „ma zamiar”, ponieważ ma pragnienie do hochmy.

47) I w tym przyciąganiu, będącym stadium gimel, jest rozróżnienie dwóch aspektów. Pierwszy – to (właściwość) „niemożliwe”, a mianowicie – nie ma u niej innej swobody działania z tego powodu, że neecalowi brakuje światła haja. Drugi – to (właściwość) „ma zamiar”, gdyż tu jest pragnienie do przyciągnięcia świecenia hochmy z tego powodu, że ona przyciągnęła go w momencie, gdy była pusta od niego. Przecież w bhinie bet było ukrycie światła hochma i jest w niej wyłącznie światło chasadim bez światła hochma. Dlatego jej malchut, która przyciągnęła świecenie hochmy, przyciągnęła je w stanie wielkiego pragnienia, które nazywa się „ma zamiar”. I dlatego właściwość Z’A nazywa się „niemożliwe i ma zamiar”.

Pytanie 135

Malchut określa się jako „możliwe”, ponieważ mogłaby zadowolić się tą hochmą, co jest w Z’A. I „ma zamiar”, ponieważ było w niej gorące pragnienie.

48) Bhina dalet, malchut, określa się jako „możliwe i ma zamiar”. „Możliwe” – gdyż w Z’A, czyli w bhinie gimel, już jest świecenie hochma, i malchut de-Z’A nie jest zobowiązana czynić tego zwiększenia (życzenia), żeby przyciągać światło hochma w mierze większej, niż w bhinie gimel. A „ma zamiar” – gdyż przezwyciężenie świecenia hochma ona uczyniła w stanie gorącego pragnienia, czyli w stanie braku w niej światła hochma, kiedy otwiera się wielkie pragnienie.

Różnica pomiędzy światłem hochma i świeceniem hochma.

49) I nie pomyl się w tym, że w bhinie gimel jest świecenie hochma, i dlatego nazywa się bhina dalet właściwością „możliwe”, i jeżeli tak, to w jak w bhinie dalet otwiera się dążenie do światła hochma? Jednak dobrze zrozum, że istnieje wielka różnica pomiędzy świeceniem hochma i światłem hochma. Ponieważ świecenie hochma oznacza, że istotą poziomu jest światło chasadim, lecz otrzymuje również świecenie od światła hochma. Tymczasem, cała istota światła hochma to całkowite całe światło hochma, zupełnie bez chasadim. Dlatego dla podtrzymania życia poziomu wystarczające jest świecenie hochma, jak to jest w bhinie gimel, będącej Z’A. I dlatego malchut de-Z’A, która zwiększyła swoje życzenie do przyciągnięcia światła hochma, nie była zmuszona do tego, a w niej było pragnienie do istoty światła hochma, które jest o wiele większe niż świecenie hochma w bhinie gimel. Gdyż w stosunku do tego światła hochma ona uważa się pustą od tego światła, i dlatego ma możliwość otwarcia tego pragnienia do niego.

Wyłącznie bhinę dalet uważa się za otrzymujące kli, gdyż ono jest we właściwości „możliwe i ma zamiar”.

50) Wyjaśniliśmy, że nie wszystkie życzenia uważane są za kli otrzymywania, a wyłącznie bhina dalet. Gdyż życzenie uważa się w stanie otrzymywania wyłącznie przy dwóch warunkach: „możliwe” i „ma zamiar”, a mianowicie: żeby nie było otrzymywanie wymuszone i żeby otworzyło się w nim gorące pragnienie otrzymywać. Nie odnosi się to do bhiny gimel: chociaż i jest tam dążenie do otrzymywania, czyli „ma zamiar”, jednak ponieważ Z’A zobowiązany jest otrzymać, gdyż jest to dla niego niezbędne do życia, dlatego on nie jest uważany za kli otrzymywania. Wykluczona jest również bhina bet: bez względu na to, że nie jest zobowiązana otrzymywać, jednak, ponieważ nie ma tam gorącego pragnienia, nie jest uważana za kli dla otrzymywania. I nie ma niezbędności mówić o bhinie alef, w której nie ma ani jednego ani drugiego, gdyż ona zmuszona otrzymywać swoje światło, będące jej życiem. I nie ma w niej również pragnienia, a dlatego to życzenie jest bardzo słabe.

---

[1] Dosł.: „żywe”, „być żywym”.