Wyjaśnia cztery stadia w awijut, są to cztery kelim i ich korzeń. Zawiera osiem punktów:

  1. We wszystkich światach istnieje w sfirot każdego świata istota i kelim.
  2. Na początku rozprzestrzeniła się Ejn Sof w postaci kelim, a następnie w nie obłóczyły się światła.
  3. Rozprzestrzenienie światła pokazuje pogrubienie większe niż było, czyli światło stało się grubsze i wyniknęło dziesięć kelim.
  4. Masach wynikł w kli malchut.
  5. Ten masach przerywa pomiędzy światem Acilut i światem Bria.
  6. Ziwug de-akaa światła Ejn Sof z masachem, który wznosi or hozer z dołu do góry.
  7. Miejsce, do którego przychodzi światło Ejn Sof, jest to świat Acilut.
  8. Cztery stadia pogrubienia or elion:
    • przy rozprzestrzenieniu od keter do hochmy,
    • przy rozprzestrzenieniu do biny, kiedy do niego dodaje się oddalenie,
    • przy rozprzestrzenieniu do Z’A, kiedy wynika w nim „halon” i „nekew car” (dosłownie: okno i wąska szczelina),
    • przy rozprzestrzenieniu do malchut, kiedy wynika w nim „nekew car” i oddalenie.

Jest istota i kelim; najpierw rozprzestrzenia się światło Ejn Sof w tajemnicy kelim, a następnie w nie obłaczają się światła, będące istotą.

1)* We wszystkich światach są właściwości istoty i kelim. I na początku wszystkiego rozprzestrzenił się Ejn Sof w tajemnicy dziesięciu sfirot Acilut w właściwości kelim, albowiem właśnie czynnik rozprzestrzenienia wskazuje na większe pogrubienie światła, niż było. I wychodzi, że te dziesięć sfirot – to dziesięć kelim, powstałych ze strony rozprzestrzenienia samego Ejn Sof, tylko przez rozprzestrzenienie pogrubiło się światło i powstały kelim. A po tym rozprzestrzenieniu, dzięki któremu powstało dziesięć kelim, obłóczyła się w nie istota Ejn Sof. I to jest tajemnica istoty i kelim.

* Drzewo życia, brama 47, rozdz. 1.

Pytania 42–43

Or pnimi

1. We wszystkich światach. To pięć światów i one nazywają się: Adam Kadmon, Acilut, Brija, Jecira, Asija. „Świat (olam)” – od słowa „zniknięcie” (heelem)[1], albowiem światło Ejn Sof, błogosławiony On, ukrywa się w nich za każdym razem coraz bardziej, jak objaśnia nam rawa.

2. Są właściwości istoty. Patrz część druga, tabela pytań i odpowiedzi, odpowiedź 56.

3. I kelim. Patrz odpowiedzi o sensie słów i działań, cz.1, p.25.

4. I na początku wszystkiego. To znaczy, na początku wszystkiego, co znajduje się w każdym świecie.

5. Rozprzestrzeniła się. Patrz część pierwsza[2], tabela pytań i odpowiedzi, odpowiedź 14.

6. Ejn Sof. On oznacza „niepojęty” i nazywa się Ejn Sof (Nieskończony), aby wskazać, że sfira Malchut, która kończy i przerywa wszystkie poziomy (zob. część pierwsza, tabela pytań i odpowiedzi, odpowiedź 40), nie tworzy tutaj zakończenia i przerwania wyższego światła w ogóle, a przeciwnie – w niej jest początek obdarzania światłem.

7. Rozprzestrzenienie wskazuje. Rozprzestrzenienie wskazuje na pogrubienie światła większe, niż było w Maacilu, a gdyby (tak nie było), to w jaki sposób wyszłoby światło ze wspólności Stwórcy, aby nazywać się imieniem „rozprzestrzenienie światła od Niego i na zewnątrz”? I to pogrubienie jest zmianą formy, którą nabyło światło wskutek wejścia we wspólność neecala, jak napisano wyżej (we Wewnętrznym spostrzeganiu cz.2, p.5 – studiuj tam uważnie).

8. Większe pogrubienie światła, niż było. Patrz wyżej we Wewnętrznym spostrzeganiu cz.2, p.5.

9. Tylko poprzez rozprzestrzenienie pogrubiło się światło i powstały kelim. To uczy nas, że kelim jest to porodzenie samego światła, ponieważ światło na drodze swojego rozprzestrzenienia dla otrzymania przez neecala zstępuje przez cztery bhinot HuB ZoN, aż rodzi w neecalu pragnienie otrzymywania. To będące bhiną dalet pragnienie otrzymywania – główne kli neecala, i to jest awijut, który nabyło światło przez rozprzestrzenienie. Ale trzy pierwsze bhiny to tylko przyczyny dla otwarcia bhiny dalet. Pytanie obowiązkowości i porządku (powstania) tych czterech bhinot zostało wyjaśnione w poprzednich częściach, i teraz nie ma (potrzeby) przytaczać szczegółów o tym (zob. część pierwsza, OP, rozdz. 1, p.50, od słów „Sens obowiązkowości”).

Pytania 115, 117

10. Obłóczyła się w nie istota Ejn Sof. Obłóczenie oznacza podobieństwo ukrycia, ponieważ obłóczenie ukrywa obłóczone. Lecz z powodu Jego pragnienia otworzenia się, ponieważ bez naprawy przez to ukrycie niemożliwe jest dla Niego otworzyć się, dlatego On ukrywa się w nim i otwiera się poprzez nie. I takie naprawienie zawsze nazywa się imieniem „obłóczenie” lub „ubranie”. W taki sposób obłóczenie używa się dla dwóch stanów: dla ukrycia i dla otwarcia. I w naszym przypadku tak samo, ponieważ niemożliwe, żeby pojmowanie przez niższych światła było bez kli, dlatego światło obłacza się i ukrywa się w kli, aby niższy mógł pojąć je poprzez to kli, w które ono (czyli światło) jest obłóczone. I zrozum to dobrze.

Naprawa ekranem jest po to, aby powstrzymywać wyższe światło od rozprzestrzenienia w kli Malchut; on przerywa pomiędzy światem Acilut a pozostałymi światami.

2) Tak więc, kiedy wspomniane rozprzestrzenienie doszło do Malchut świata Acilut, zobaczył wyższy Maacil, że nie ma siły u niższych, aby otrzymać to światło, jeśli ono rozprzestrzeni się bardziej. I wtedy, kiedy zakończyło się dziesiąte kli Acilut, powstał tam pewien ekran i zasłona, który przerywa pomiędzy Acilut a pozostałymi światami, które są pod nim.

Or pnimi

20. Tak więc, kiedy wspomniane rozprzestrzenienie doszło do Malchut świata Acilut, zobaczył wyższy Maacil. To znaczy, po tym, jak już rozprzestrzeniło się światło w trzech pierwszych bhinach, które nazywają się Hochma, Bina i Zeir Anpin, i kiedy zakończyło się rozprzestrzenienie w Zeir Anpin, wtedy rozprzestrzenienie doszło do bhiny dalet, która nazywa się Malchut. Ale zanim rozprzestrzeniło się światło w trzech poprzedzających bhinach, niemożliwe było, aby ono rozprzestrzeniło się w Malchut, ponieważ one tworzą się jedna z drugiej drogą przyczyny i skutku.

30. Nie ma siły u niższych, aby otrzymać to światło, jeśli ono rozprzestrzeni się bardziej. To dlatego, że siła skrócenia przebywa w bhinie dalet, a w konsekwencji bhina dalet, najniższa ze wszystkich, nie ma siły otrzymać światła (zob. część pierwsza, tabela pytań i odpowiedzi, odpowiedź 81, a także OP części pierwszej, rozdz.2, p.2).

40. Kiedy zakończyło się dziesiąte kli Acilut. To znaczy, to jest bhina dalet, która nazywa się Malchut. I (raw) informuje nas o tym, abyśmy odróżniali kli Malchut od ekranu w niej, gdyż to są dwa odrębne pojęcia. Albowiem kli Malchut to światło, które pogrubiło się do bhiny dalet, i w której przebywa siła skrócenia. A ekran i zasłona nad nią ustanowione są później (zob. część druga, tabela pytań i odpowiedzi, odpowiedź 43).

50. Powstał tam pewien ekran i zasłona. Ekran i zasłona – to jedno i to samo. To znaczy, tam powstała siła przeszkadzająca na podobieństwo przegrody, strzegącej Malchut od góry, aby wyższe światło nie rozprzestrzeniło się w jej wnętrzu (zob. część druga, tabela pytań i odpowiedzi, odpowiedź 43).

60. Który przerywa pomiędzy Acilutem a pozostałymi światami, które są pod nim. Innymi słowy, oprócz ochrony Malchut, jak powiedziano wyżej, ten ekran ma jeszcze funkcję przerwania pomiędzy światem Acilut a pozostałymi światami.

Z powodu uderzenia światła Ejn Sof w ekran światło zawraca w górę w tajemnicy światła odbitego, obłaczającego wyższe światło; miejsce, do którego dochodzi linia światła Ejn Sof, nazywa się „świat Acilut”.

3) I wtedy rozprzestrzeniające się dotąd światło Ejn Sof, błogosławiony On, uderza w ten ekran. I tam, z powodu uderzenia od zejścia i zderzenia, zawraca, wznosząc się w tajemnicy światła odbitego w górę, na swoje miejsce. I wtedy dopełnia się świat Acilut we właściwościach kelim, a Ejn Sof ponownie obłacza się w nie w tajemnicy istoty. I dlatego miejsce, dokąd dochodzi światło Ejn Sof w taki sposób, nazywa się światem Acilut, albowiem to jest samo światło, tylko po jego pogrubieniu.

Or pnimi

70. I wtedy rozprzestrzeniające się dotąd światło Ejn Sof, błogosławiony On, uderza w ten ekran. Spotkanie światła Ejn Sof z ekranem podobne jest do dwóch twardych przedmiotów, z których jeden pragnie przełamać granice drugiego, a drugi przeciwstawia mu się całą siłą i przeszkadza w osiągnięciu przez niego czegokolwiek w jego granicach. I takie spotkanie nazywa się uderzeniem. I odwrotnie jest przy spotkaniu cieczy, które nie przeszkadzają sobie nawzajem w osiągnięciu (swoich) granic i mieszają się razem – nie ma w nich pojęcia uderzenia. I tak samo dwa miękkie przedmioty – ich uderzenie nie jest aż tak odczuwalne, ponieważ pozwalają sobie nawzajem trochę wejść w swoje granice i wcisnąć w czymś ich zewnętrzną powłokę. Podczas gdy przy twardych przedmiotach, z których każdy nie pozwala drugiemu w niczym przesunąć go w jego granicach – ich spotkanie jest we właściwości uderzenia.

Tak więc, ponieważ cała osnowa skrócenia (pochodzi) całkowicie ze strony neecala, a wcale nie ze strony Maacila, dlatego światło Ejn Sof w ogóle nie przestrzega tego istniejącego w Malchut skrócenia, a rozciąga się i zstępuje do rozprzestrzenienia także i do wnętrza Malchut. Jasne jest również, że ono zstępuje tam z siłą, i to z tego powodu, że w Ejn Sof, przed skróceniem, napełniało także i bhinę dalet (zob. wyżej, część pierwsza, rozdz.1, OP, p.20 i p.50 od słów „Tak więc” – studiuj tam uważnie). I dlatego ono nie zmienia sposobu swoich działań, a zawsze zstępuje, aby napełnić światłem Jego, błogosławionego, także i kli Malchut. Jednak stworzone w Malchut ekran i zasłona przeszkadzają mu, przerywają światło i nie pozwalają mu w niczym rozprzestrzenić się w jej wnętrzu. I dlatego jasne są (słowa rawa): „wtedy rozprzestrzeniające się dotąd światło Ejn Sof, błogosławiony On, uderza w ten ekran” (zob. część druga, tabela pytań i odpowiedzi, odpowiedź 43).

Pytania 63, 102

80. I tam, z powodu uderzenia od zejścia i zderzenia, zawraca, wznosząc się. To już zostało wyjaśnione wyżej w poprzednich punktach.

90. W tajemnicy światła odbitego w górę, na swoje miejsce. To znaczy, ta miara światła, która nadaje się do otrzymania w Malchut, lecz nie została przyjęta z powodu powstrzymującego ekranu, ponownie wznosi się w górę i obłacza trzy bhiny wyższego światła aż do Hochmy, co uważa się za „miejsce” tego światła odbitego, jak powiedziano wyżej. I to jest to, o czym pisze raw: „zawraca, wznosząc się w tajemnicy światła odbitego w górę, na swoje miejsce” (zob. cz.2, WS, p.62).

100. I wtedy dopełnia się świat Acilut we właściwościach kelim. Albowiem wzniesienie światła odbitego i jego obłaczanie wyższego światła z dołu w górę tworzą kelim dla wyższego światła.

200. A Ejn Sof ponownie obłóczy się w nie w tajemnicy istoty. To znaczy, po tym, jak światło odbite wznosi się w górę, światło Ejn Sof okazuje się obłóczone w to światło odbite w tajemnicy istoty, obłóczonej w kelim.

300. I dlatego miejsce, dokąd dochodzi światło Ejn Sof w taki sposób. To znaczy, do ekranu w kli Malchut, ponieważ ekran zawraca je w górę i nie pozwala mu rozprzestrzenić się bardziej.

400. Nazywa się światem Acilut, albowiem to jest samo światło, tylko po jego pogrubieniu. Chce powiedzieć, że siła powstrzymania w ekranie w żaden sposób nie działa na sfirot Acilut, które są powyżej Malchut, a tylko od Malchut i niżej. I dlatego światło Ejn Sof, błogosławiony On, rozprzestrzenia się aż do ekranu w Malchut we właściwości Acilut całkowicie bez jakiegokolwiek zatrzymania. Jednak światło Ejn Sof, które iskrzy się i przechodzi przez ekran w dół, z tego powodu okazuje się bardzo zmniejszone, i nie uważa się go już za istotę światła Ejn Sof, błogosławiony On.

Cztery stadia pogrubienia wyższego światła: 1) otrzymywanie od wyższego – to Hochma; 2) oddalenie od Hochmy – to Bina; 3) okno i wąski otwór – to Zeir Anpin; 4) oddalenie od Hochmy i wąski otwór – to Malchut.

4) I istota tego pogrubienia światła jest w tym, że widzący bardzo wielkie światło może je wytrzymać tylko dzięki oddaleniu albo ekranowi, albo za pomocą ich obu. Tak więc, w Keterze Acilut świeci Ejn Sof całkowicie bez żadnego ekranu i oddalenia, dlatego Keter nazywa się „Ejn Sof”. Hochma otrzymuje za pośrednictwem Keteru. Ale Bina otrzymuje światło Ejn Sof poprzez oddalenie, ponieważ teraz Ejn Sof jest oddalony od niej i ona może je (czyli światło Ejn Sof) otrzymać. Zeir Anpin otrzymuje światło tylko przez okno i wąski otwór, kiedy wewnątrz tego okna przechodzi istota światła całkowicie bez ekranu, lecz nie szeroką drogą, a tylko bardzo wąską. Jednakże on jest bliski, ponieważ Bina od Zeir Anpina nie jest oddalona. Lecz do Nukwy Zeir Anpina światło rozciąga się przez otwór i okno, podobnie jak do Zeir Anpina, lecz w oddaleniu.

Or pnimi

1. I istota tego pogrubienia światła jest w tym, że widzący bardzo wielkie światło może je wytrzymać tylko dzięki oddaleniu albo ekranowi, albo za pomocą ich obu. Już zostało wyjaśnione, że ten awijut nie otwiera się w świetle od razu, ponieważ jest przeciwieństwem światła, lecz rozwija się i zstępuje od subtelnej (właściwości) do (tej, która jest) nieco gęstsza, następnie do bardziej gęstszej niż ona, aż dojdzie do wielkiego stanu awijut, który nazywa się „bhina dalet” albo „Malchut”. Te cztery bhiny nazywają się: Hochma, Bina, Zeir Anpin i Malchut i muszą znajdować się w każdym neecalu. Przyczyna obowiązkowości (istnienia) i określenie tych czterech bhinot zostały już szczegółowo wyjaśnione wyżej (w części pierwszej, rozdz.1, p.50, od słów „Sens obowiązkowości”, i w części drugiej, WS, od p.15). Spójrz tam na całe rozwinięcie, a ja polegam na tobie i nie przytaczam tego (wyjaśnienia) tutaj z powodu jego długości, mimo że tutaj ono jest nadzwyczajnie potrzebne w każdym słowie.

Pytanie 42

2. Tak więc, w Keterze Acilut świeci Ejn Sof całkowicie bez żadnego ekranu i oddalenia, dlatego Keter nazywa się „Ejn Sof”. Każdy świat i każdy parcuf w każdym miejscu, w którym się (znajduje), musi otrzymywać swoje światło od Ejn Sof, i dlatego wszechobecność Ejn Sof, odnosząca się do tego świata albo parcufa, nazywa się Keterem świata i Keterem parcufa, a także nazywa się Stwórcą tego świata. I to jest to, o czym napisano: „w Keterze Acilut świeci Ejn Sof” – to znaczy tam obecny jest Ejn Sof, odnoszący się do świata Acilut, i dlatego Keter nazywa się „Ejn Sof” albo „Stwórca”.

Pytanie 204

3. Hochma otrzymuje za pośrednictwem Keteru. Rozprzestrzenienie światła Ejn Sof, które po raz pierwszy rozciąga się od Keteru w świat, nazywa się światłem Hochma. I obowiązkowe jest to, że w to światło Hochma od razu włączone jest pragnienie otrzymania światła. A gdyby tak nie było, nie byłoby światło Ejn Sof nazwane rozprzestrzeniającym się, jak zostało wyjaśnione (w części drugiej WS, p.62–63). Jednak to pragnienie otrzymywania nie uważa się za zmianę formy i znaczący awijut z tego powodu, że to pragnienie otrzymywania przyszło do niej (czyli do Hochmy) od wyższego, od Keteru, albowiem pragnienie obdarzania w Keterze bezwarunkowo zobowiązuje do istnienia pragnienia otrzymywania w Hochmie. I to jest to, o czym mówi raw: „Hochma otrzymuje za pośrednictwem Keteru”, a mianowicie właściwość otrzymywania w Hochmie uzyskana jest dzięki Keterowi i z jego siły, i dlatego awijut tego pragnienia otrzymywania jest bardzo słaby i ona nazywa się bhiną alef.

4. Bina otrzymuje światło Ejn Sof poprzez oddalenie. Wyjaśnienie. Sposób pogrubienia Hochmy – poprzez rozprzestrzenienie, ponieważ na końcu rozprzestrzenienia w niej wzmacnia się pragnienie i ona przyciąga od Ejn Sof światło hasadim, oddalając siebie od światła Hochma, jak szczegółowo opisano wyżej (zob. część pierwsza, rozdz.1, p.50, od słów „Sens obowiązkowości”). I wskutek tego, że to wzmocnienie ona uczyniła siłą własnego przebudzenia, a nie z mocy wyższego, dlatego uważa się takie pragnienie za trochę (większy) awijut i to jest dodatkowy awijut w stosunku do Hochmy. Dlatego dzięki tej zmianie ona, bezwarunkowo, oddzieliła się od Hochmy w szczególną właściwość i nazywa się Biną albo bhiną bet. I to jest to, o czym mówi raw: „Bina otrzymuje światło Ejn Sof poprzez oddalenie”, ponieważ awijut bhiny bet nazywa się „oddalenie”, gdyż oddaliła siebie od otrzymywania światła Hochma, aby otrzymywać światło hasadim, jak wyjaśniono wyżej. Mimo tego to wzmocnienie pragnienia nie uważa się za skończony awijut, ponieważ ono (pochodzi) od aspektu pragnienia obdarzania i zrównania formy ze Stwórcą, jak napisano wyżej (część pierwsza, rozdz.1, p.50, od słów „Sens obowiązkowości”). Jednak ona (czyli bhina bet) jest gęstsza niż bhina alef, ponieważ w bhinie alef całe pragnienie nie jest jej, a (powstało) poprzez Keter. Ale bhina bet już działa z wzmocnienia własnego pragnienia i dlatego uważa się, że bhina bet w każdym razie jest to korzeń zakończonego pragnienia otrzymywania, i tym określa się jej większa niż u stadium alef gęstość. I zrozum to dobrze.

5. Tak jak teraz Ejn Sof jest oddalone od niej i ona może je (czyli światło Ejn Sof) otrzymać. Innymi słowy, po tym jak Bina przebudza się, aby przyciągnąć światło hasadim od Maacila, okazuje się oddaloną od światła Hochmy. Albowiem gdyby tak nie było, nie mogłaby otrzymać światła hasadim, ponieważ światło Hochma rozciąga się w pragnienie otrzymywania, a światło hasadim rozciąga się w pragnienie obdarzania (jak napisano wyżej w części pierwszej, rozdz. 1, p.50, od słów „Sens obowiązkowości”). I dlatego bhina alef i bhina bet są przeciwstawne sobie od początku swojego stworzenia. I o tym powiedziano przez rawa: „Tak jak teraz Ejn Sof jest oddalone od niej i ona może je otrzymać”, to znaczy, że oddaliła się i stała się trzecim poziomem od Ejn Sof, środkowym między Biną[3] a Ejn Sof. I wyszła z niej, ponieważ teraz, gdy oddaliła światło Hochmy i stała się trzecim poziomem – (bo) Hochma to bhina alef i drugi (poziom) od Ejn Sof, a Bina to bhina bet i trzeci (poziom) od Ejn Sof – tak teraz ona może otrzymać światło hasadim, które przyciągnęła. A gdyby nie oddaliła siebie na trzeci poziom, to nie mogłaby go otrzymać. I należy wiedzieć, że słowo „daleki” oznacza zmniejszenie pojmowania Hochmy, w tajemnicy tego, co napisane w Piśmie: „Powiedziałem, że zdobędę mądrość, lecz ona daleka ode mnie”[4]. Także to jest tajemnica tego, co napisano: „I stanęła jego siostra z daleka”[5]. I nie ma tu miejsca na dalsze rozwinięcie.

6. Zeir Anpin otrzymuje światło tylko przez okno i wąski otwór, kiedy wewnątrz tego okna przechodzi istota światła całkowicie bez ekranu, lecz nie szeroką drogą, a tylko bardzo wąską. Wyjaśnienie. Przy zakończeniu rozprzestrzenienia pogrubienie następuje także i w Binie. I to z tego powodu, że oddaliła od siebie światło Hochmy, a wiadomo, że światło Hochma to osnowa żywotności i istoty neecala. I dlatego na końcu rozprzestrzenienia w niej wzmacnia się pragnienie otrzymać świecenie Hochmy wewnątrz światła hasadim. Ale wskutek tego, że całe odróżnienie pomiędzy duchowymi obiektami (powstaje) tylko z powodu zmiany formy, dlatego wychodzi nowe świecenie – światło hasadim, wewnątrz którego jest świecenie Hochmy, i ono uzyskuje własną nazwę: „Zeir Anpin”. I nazywa się tak, ponieważ światło Hochma nazywa się światłem „panim”, w tajemnicy tego, co napisane w Piśmie: „Mądrość człowieka oświeca jego oblicze”. Z powodu tego, że ma ono tylko świecenie Hochmy, a jego osnową jest światło hasadim Biny, dlatego nazywa się Zeir Anpin, co oznacza „małe oblicze”, czyli tylko mała miara światła Hochma. I zrozum to.

I nazywa się także bhiną gimel, a awijut w nim nazywa się oknem i wąskim otworem. Jak wyjaśniono wyżej (część druga, OP, rozdz.2, p.70), ekran, który przychodzi w wyższego z powodu włączenia w niego niższego, nazywa się oknem, ponieważ w nim nie ma sądów, a tylko przyczyna dla świecenia, podobnie jak w oknie. Spójrz tam. A z tego powodu, że cały awijut i ekrany w Acilut przychodzą z powodu włączenia w niego BEA, dlatego nazywa się awijut Zeir Anpina imieniem „okno dla świecenia światła gadlut”, a pod nazwą „wąski otwór” (rozumie się) świecenie katnut. Jednak bhina bet nawet nie nazywa się oknem, a tylko oddaleniem.

7. Jednakże on jest bliski. To znaczy, że nie ma u niego tego oddalenia od Hochmy, które jest w Binie, ponieważ całe odróżnienie między nim a Biną jest w tym, że ma on świecenie od światła Hochma. I to jest to, o czym powiedziano przez rawa: „Jednakże on jest bliski”, czyli nie ma u niego oddalenia.

8. Tak jak Bina od Zeir Anpina nie jest oddalona. Innymi słowy, rozprzestrzenienie światła Biny w bhinę gimel, będącą Zeir Anpinem, nie prowadzi do oddalenia, a przeciwnie – jest przyczyną zbliżenia Hochmy. I już wyjaśniono wyżej, że (pojęcia) „bliski” i „daleki” odnoszą się do Hochmy.

9. Jednak do Nukwy Zeir Anpina światło rozciąga się przez otwór i okno, podobnie jak do Zeir Anpina, lecz w oddaleniu. Wyjaśnienie. Po tym, jak rozprzestrzeniły się trzy bhiny awijut w swoim napełnieniu aż do końca rozprzestrzenienia Zeir Anpina, wtedy przebudziło się pragnienie otrzymywania, w pełni nadające się do otrzymywania. Nazywa się ono bhiną dalet albo Malchut, albo Nukwą Zeir Anpina (zob. wyżej część pierwsza, OP, rozdz.1, p.30, od słów „A teraz pojmiesz”), i w niej nastąpiło skrócenie (zob. część pierwsza, OP, rozdz.1, p.40). Tym samym, od skrócenia i dalej ta bhina dalet już nie otrzymuje światła Ejn Sof, błogosławiony On. I dlatego właściwość awijut w niej nazywa się „oddaleniem”. W niej także (są) dwa poziomy: okno i wąski otwór, tak jak w Zeir Anpinie. Otrzymywanie światła gadlut nazywa się „oknem”, a otrzymywanie światła katnut nazywa się „wąskim otworem”. I jest wielka różnica między oddaleniem w bhinie bet a oddaleniem w bhinie dalet. Albowiem oddalenie bhiny bet to oddalenie z pragnienia, w tajemnicy tego, co napisano w Piśmie: „Bo pragnie dobroczynności On”[6], czyli ona pragnie hasadim, a nie Hochmy. Jednak oddalenie bhiny dalet to oddalenie z przymusu, czyli z powodu ekranu, który ustanowiony jest w bhinie dalet.

[1] Słowa o wspólnym korzeniu. Tutaj i dalej, przy braku specjalnego wskazania – przypisy tłumacza

[2] W oryginale jest uczynione odniesienie do części drugiej.

[3] Tak jest w oryginale. Prawdopodobnie należy czytać: „między Malchut i Ejn Sof”.

[4] Zob. Pisma, Kohelet, 7:23.

[5] Tora, Szemot, 2:4.

[6] Zob. Prorocy, Micha, 7:18

Talmud dziesięciu sfirot, TES 03