Wyjaśnia pnimijut i hiconijut pięciu światów: A’K i ABE’A. W każdym świecie jest 25 poziomów, na każdym z których są pnimijut i hiconijut. Rozdział opisuje dzielenie każdego świata na poziomy, zawiera dziesięć punktów:
- Pnimijut i hiconijut de-Asia tworzą nefaszot i ofanim.
- Z pięciu parcufim: A’A, Aba we Ima i Zo’N de-Asia wynika NaRaNHa’J ogólnej duszy.
- Każdy parcuf z pięciu parcufim świata Asia składa się z NaRaNHa’J. Lecz każdy z NaRaNHa’J A’A ma odniesienie do poziomu jechida, a każdy z NaRaNHa’J Aba do poziomu haja, i NaRaNHa’J Ima do poziomu neszama, i NaRaNHa’J Z’A do poziomu ruchot, i NaRaNHa’J nukwa – do nefaszot i poziomu malchut w światach.
- Łącznie określa się całe światło, które jest w świecie Asia, jako światło nefesz. Lecz indywidualnie jest w nim NaRaNHa’J de-nefesz, każdy z których włącza w siebie NaRaNHa’J, i one tworzą 25 poziomów.
- Pnimijut i hiconijut de-Jecira tworzą „ruchin” i „malachim”. W każdym z nich jest 5 parcufim: A’A, Aba we Ima i Zo’N, i w każdym parcufie jest 5 bhinot NaRaNHa’J, czyli 25 bhinot, i wszystkie one, to wyłącznie światło ruach i poziom Z’A światów.
- Pnimijut i hiconijut de-Bria – jest to neszamot i kise, w którym „ruchin kadiszin”. W każdym z nich 25 bhinot, i wszystkie one objawiają wyłącznie światło neszama i poziom bina, co w światach.
- Pnimijut i hiconijut de-Acilut – jest to istota światła i kelim. W każdym z nich jest 25 bhinot, i wszystkie one – światło haja i poziom hochma, co w światach.
- Pnimijut i hiconijut de-A’K – jest to istota światła, a kelim – w każdym z nich jest 25 bhinot, i wszystkie razem one – światło jechida i poziom keter, co w światach.
- NaRaNHa’J, który jest w każdym świecie, jest to pnimijut, a kelim, które obłaczają się na nie – jest to hiconijut.
- Wszystkie światy przedstawiają sobą jeden parcuf składający się z dziesięciu sfirot. A’K – jest to keter w nich, świat Acilut – hochma, Bria – bina, Jecira – Z’A i Asia – malchut. Światło, które jest w nich wszystkich – jest to pnimijut, a kelim we wszystkich nich – są hiconijut. I wewnątrz nich wszystkich – światło Ejn Sof świata Ejn Sof, naprzeciw którego wszystko jest hiconijut.
Wewnętrzne i zewnętrzne świata Asija to nefeszot i ofanim.
1) We wszystkich światach istnieje wewnętrzne i zewnętrzne. W Asija zewnętrzne to ofanim, a wewnętrzne to nefeszot. Jednak one – nefeszot względem ogólności.
* Ec Chaim, brama 40, objaśnienie 11
Or pnimi
1. Wewnętrzne i zewnętrzne. Światło tutaj nazywa się „wewnętrznym”, a kli nazywa się imieniem „zewnętrzne”. Zawsze musimy rozumieć wewnętrzne i zewnętrzne zgodnie z tym, o czym mówi się w danym miejscu.
2. Zewnętrzne to ofanim, a wewnętrzne to nefeszot. Kelim de-Asija nazywane są „ofanim”, a światła w świecie Asija nazywają się „nefesz”.
3. One – nefeszot względem ogólności. To znaczy względem dziesięciu „ogólnych” sfirot, a jest to pięć światów: AK i ABEA – odpowiednio KaHaB, Zeir Anpin i Malchut, w które obłóczone są jechida, haja, neszama, ruach, nefesz. A więc, w tym znaczeniu wszystkie światła de-Asija okazują się tylko właściwością Malchut i nefesz. Jednak z punktu widzenia indywidualności samego świata Asija, są tam wszystkie NaRaNHaJ, jak to będzie wyjaśnione dalej.
Z pięciu parcufim – Arich Anpin, Aba we-Ima i ZoN de-Asija, rozciągają się NaRaNHaJ nefesz ogólności.
2) Jednak ta nefesz dzieli się na pięć właściwości NaRaNHaJ. Te pięć właściwości istnieją w pięciu parcufim Asija i wszystkie one – to nefesz ogólności światów.
Każdy parcuf z pięciu parcufim świata Asija zawiera NaRaNHaJ, ale wszystkie NaRaNHaJ Arich Anpina to jechida, wszystkie NaRaNHaJ Aba to haja, wszystkie NaRaNHaJ Ima to neszama, u Zeir Anpina wszystkie one to ruchot, a u Nukwy wszystkie one nefeszot i poziom Malchut w światach.
3) Tak samo i w każdym parcufie z nich jest pięć wspomnianych wyżej NaRaNHaJ. Ale będąc w Arich Anpinie, wszystkie te pięć bhinot nazywają się „jechida w Asija”; będąc w Aba, te pięć bhinot nazywają się „haja de-Asija”. Wszystkie te pięć bhinot w Ima nazywają się „neszama”, pięć tych bhinot Zeir Anpina nazywa się „ruach”, a pięć tych bhinot w Nukwie nazywa się „nefesz”.
Pytanie 235
Całe światło w świecie Asija ogólnie uważa się tylko za kategorię światła nefesz; a w szczegółach jest w nim NaRaNHaJ de-nefesz, z których każdy zawiera w sobie NaRaNHaJ, i to dwadzieścia pięć poziomów.
4) Okazuje się, że w szczególności to dwadzieścia pięć właściwości, ale ogólnie wszystkie one to tylko pięć bhinot, będących pięcioma parcufim. Jednak kiedy są uporządkowane względem czterech światów ABEA, wszystkie one będą tylko kategorią nefesz względem ogólności.
Or pnimi
4. W szczególności to dwadzieścia pięć właściwości. To znaczy pięć parcufim, w każdym z których jest NaRaNHaJ. I wiedz, że te dwadzieścia pięć właściwości musi być w każdym z światów z powodu stworzenia tego jedynego poziomu, który określa dany świat, jak to opisano tutaj we Wewnętrznym spostrzeganiu. Dlatego należy rozróżniać także i w świecie Adam Kadmon pięć parcufim, w każdym z których jest dziesięć sfirot: KaHaB, Zeir Anpin i Nukwa – jeden poniżej drugiego, wewnątrz których obłóczone są NaRaNHaJ tego indywidualnego parcufa.
I trzeba tutaj rozróżniać, że są dwa rodzaje dziesięciu sfirot: pierwszy to dziesięć sfirot KaHaB, Zeir Anpin i Malchut, których poziom jest równy, to znaczy wychodzące poprzez ziwug de-akaa za jednym razem w jednej właściwości; i drugi to dziesięć sfirot KaHaB ZoN jedno poniżej drugiego, to znaczy wychodzące poprzez pięć ziwugów de-akaa w wyniku usubtelnienia ekranu, jak to opisano wyżej o porządku stworzenia pięciu światów AK i ABEA.
I wiedz, że o obowiązkowych dla każdego świata dwudziestu pięciu właściwościach, o których powiedziano w słowach rawa, powiedziano to tylko o tych dziesięciu sfirot, których poziom jest „jedno poniżej drugiego”. Bo te dziesięć sfirot, których poziom jest równy, uważa się tylko za jedną sfirę, która nazywa się imieniem najwyższego światła na jej poziomie.
Wewnętrzne i zewnętrzne de-Jecira to ruchin[1] i malachim; w każdym z nich jest pięć parcufim: Arich Anpin, Aba we-Ima i ZoN; w każdym parcufie jest pięć bhinot NaRaNHaJ, to jest dwadzieścia pięć właściwości; i wszystkie one – tylko światło ruach i poziom Zeir Anpina w światach.
5) Podobnie temu są dwa aspekty w świecie Jecira: wewnętrzne i zewnętrzne. Wewnętrzne – to ruchin, a zewnętrzne – malachim. W każdym z tych dwóch aspektów jest pięć parcufim: Arich Anpin, Aba, Ima, Zeir Anpin i Nukwa, a każdy parcuf dzieli się na pięć podobnie do wspomnianego. Te pięć bhinot NaRaNHaJ, które są w Jecira, dzielą się na pięć szczególnych właściwości i pięć kategorii ogólności. A wszystkie one – tylko właściwości ruach i Zeir Anpina względem ogólności wszystkich światów.
Wewnętrzne i zewnętrzne de-Brija to neszamot i tron, w którym ruchin kadiszin, w każdym z nich – dwadzieścia pięć właściwości; wszystkie one – tylko światło neszama i poziom Biny w światach.
6) Podobnie temu są dwa aspekty w Brija: wewnętrzne – to neszamot, a zewnętrzne – to tron, w którym ruchin kadiszin. I każdy dzieli się na dwadzieścia pięć właściwości: pięć szczególnych właściwości i pięć kategorii ogólności. I wszystkie one nazywają się neszama i Biną względem ogólności światów.
Wewnętrzne i zewnętrzne Acilut to istota światła i kelim; w każdym z nich dwadzieścia pięć właściwości, i wszystkie one – światło haja i poziom Hochmy w światach.
7) Podobnie temu są dwa aspekty i w Acilut: wewnętrzne – to światła i istota w nich, zewnętrzne – to kelim. Każdy aspekt dzieli się na dwadzieścia pięć szczególnych właściwości, a wszystkie razem to kategoria haja i Hochma względem ogólności światów.
Wewnętrzne i zewnętrzne AK to istota światła i kelim; w każdym z nich – dwadzieścia pięć właściwości, i wszystkie one – światło jechida i poziom Keteru w światach.
8) Podobnie temu w świecie Adam Kadmon są dwa aspekty: wewnętrzne – to istota w nim, a zewnętrzne – to kelim, mimo że względem pozostałych światów jeszcze nie nazywają się kelim, to tylko względem wewnętrznego jego samego nazywamy je imieniem kelim. I są w każdym z nich wszystkie wspomniane wyżej bhiny. W całości względem ogólności wszystkich światów nazywają się jechida i Keter. I o tym powiedziano: „Początek naprawy, ustanawiającej AK – to najwyższy Keter…”.
NaRaNHaJ w każdym świecie to wewnętrzne, a kelim, w które się obłaczają to zewnętrzne.
9) I wiedz, że całe wewnętrzne, istniejące w każdym świecie z tych pięciu światów, to aspekty jechida, haja, neszama, ruach i nefesz, znajdujące się w samym tym świecie. A jego zewnętrzne to kelim i guf, wewnątrz których obłaczają się jechida, haja, neszama, ruach i nefesz.
Wszystkie światy stanowią jeden parcuf, składający się z dziesięciu sfirot; AK – to Keter w nich, świat Acilut – Hochma, Brija – Bina, Jecira – Zeir Anpin, a Asija – Malchut; światło, które jest we wszystkich nich – to wewnętrzne, a kelim we wszystkich nich – to zewnętrzne; wewnątrz wszystkich nich – światło Ejn Sof, względem którego wszystko jest zewnętrznym.
10) Okazuje się teraz, że wszystkie światy to kategoria jednego parcufa z dziesięciu sfirot. Adam Kadmon we wszystkich swoich aspektach – to ich Keter, Acilut – to Aba w nich, Brija – to Ima w nich, Jecira – to ich Zeir Anpin, Asija – to ich Nukwa. I wszystkie one – tylko jeden parcuf. Jest istota, będąca wewnętrznym, i kelim, będące zewnętrznym, a wewnątrz wszystkich nich – światło Ejn Sof. Wszystkie one względem Niego nazywają się tylko kelim i zewnętrznym, a On sam wewnątrz nich – istotą i wewnętrznym.
Or pnimi
5. Wszystkie światy to kategoria jednego parcufa z dziesięciu sfirot. To bardzo ważna wiedza, konieczna do zrozumienia wielu rzeczy, i zawsze należy to pamiętać. A pierwotne zrozumienie polega na tym, że w czasie, kiedy zachodzi jakiś ruch i odnowienie w jakimś świecie i w jakiejś jego mało ważnej właściwości, wtedy to szczególne poruszenie staje się przyczyną odnowienia w ogólności wszystkich światów, od początku kaw do końca Asija, czy to ku sądowi, czy ku miłosierdziu. To dosłownie podobne do człowieka, kiedy niemożliwe jest wyobrazić sobie, że tylko drobna cząstka jakiegoś organu z jego organów u niego boli, albo doznaje tam rozkoszy, a nie całe ciało, od głowy aż do paznokci nóg, to odczuwa. Tak samo i tutaj. I zrozum to dobrze.
Pytanie 193
[1] Liczba mnoga od słowa „ruach” w języku aramejskim.