Wyjaśnia obłóczenie świateł w kli, które z nich w pnimim, a które w makifim. Dział zawiera sześć punktów:
- Nie istnieje pięć kelim dla pięciu świateł NaRaNHa’J.
- Są wyłącznie trzy kelim: dla nefesz, ruach, neszama, ale dla haja i jechida nie ma kelim, i one stają się or makif.
- Trzy kelim dla NaRa’N określane są jako hiconijut, środkowe i pnimijut.
- Or jaszar rozprzestrzenia się z góry w dół i ono prawie oddziela się od swojego miejsca, żeby opuścić się ku niższym. Dlatego AWA’Ja jego są pełne, lecz otiet (litery) – podzielone, same w sobie.
- Or hozer, wychodzące od malchut i wznoszące się do góry, odpowiada imieniu Elokim w kwadracie, kiedy otiet wznoszą się łącząc się wzajemnie, dopóki nie osiągną swoich korzeni.
- W kelim jest panim – przód i ahor – tył. Lecz w światłach nie ma panim i ahor, a wyłącznie itpasztut i istaklut, jak również or jaszar i or hozer. Dlatego że wszystkie one są pnimijut.
Nie istnieje pięć kelim dla pięciu świateł NaRaNHaJ.
1) Po tym, jak zostało ci wyjaśnione wszystko to ogólnie, trzeba cię oświecić, abyś nie pomylił się z powodu tego, co napisano wyżej, sądząc, że podobnie jak w każdym parcufie dowolnego świata jest pięć bhinot NaRaNHaJ, które nazywają się wewnętrznymi, istnieje także pięć odpowiadających im kategorii kelim. Bowiem tak nie jest.
Istnieją tylko trzy kelim dla nefesz, ruach i neszama; ale dla haja i jechida nie ma kelim, i one stają się światłami otaczającymi.
2) Rzecz w tym, że kelim to zewnętrzne i awijut, i nie mogły obłóczyć się w nie wszystkie pięć rodzajów duszy – tylko trzy niższe, czyli nefesz, ruach i neszama, ponieważ tylko dla nich były odpowiednie kelim i gufim. Ale dla (świateł) haja i jechida dowolnego parcufa w samym parcufie nie ma odpowiadających im kelim dla obłóczania w nie. I one pozostają na zewnątrz, bez kelim, w tajemnicy światła otaczającego.
Or pnimi
1. Ale dla (świateł) haja i jechida dowolnego parcufa w samym parcufie nie ma odpowiadających im kelim dla obłóczania w nie. Ten stan powstał w świecie Nekudim wskutek ważnej naprawy – dołączenia miary miłosierdzia do sądu. Jak napisano (w Or pnimi, rozdz.10, p.1), punkt Malchut, który jest bhiną dalet, podniósł się razem z ekranem w niej do granic Biny i ustawił się z bhiną bet we właściwości ekranu i punktu sijum. Z powodu tego nowego sijum wyszły i oddzieliły się bhina gimel i bhina dalet ogólności od kategorii dziesięciu sfirot, zawartych w bhinie dalet, z tego powodu, że znajdują się we właściwości nowego cimcum i nie mogą przyjmować wyższego światła do swojego wnętrza. Dlatego zmuszone są przyjmować wyższe światło z daleka, w tajemnicy świateł otaczających.
Bhina gimel oddzieliła się od parcufa i stała się właściwością kli dla światła otaczającego, które nazywa się lewusz i jest kli dla otaczającego światła Hochma, które nazywa się haja. A oddzielona od parcufa bhina dalet stała się właściwością ejchal, który jest kli dla światła otaczającego – światła Keteru, nazywającego się jechida. I istota tego została wyjaśniona wyżej w słowach rawa (rozdz.10, p.1) – przestudiuj tam uważnie.
A tutaj raw napisał tak: „i nie mogły obłóczyć się w nie wszystkie pięć rodzajów duszy, a tylko trzy niższe, czyli nefesz, ruach i neszama, ponieważ tylko dla nich były odpowiednie kelim i gufim. Ale dla (świateł) haja i jechida dowolnego parcufa w samym parcufie nie ma odpowiadających im kelim dla obłóczania w nie. I one pozostają na zewnątrz, bez kelim, w tajemnicy świateł otaczających”. Koniec cytatu.
To znaczy, jak wyjaśniono, kiedy mówi, że one pozostają na zewnątrz bez kelim, ma na myśli – bez wewnętrznych kelim, ponieważ te stały się kelim dla światła otaczającego, nazywanego lewusz i ejchal.
I nie ma trudności w tym, że po tym, jak oddzieliły się te niższe kelim – bhina gimel, Zeir Anpin, i bhina dalet, czyli Malchut, to powinny, zdawałoby się, światła ruach i nefesz pozostać bez kelim i stać się otaczającymi, bo należą do bhiny gimel i bhiny dalet. Dlaczego więc bez kelim pozostają haja i jechida, chociaż ich kelim – Keter i Hochma, pozostały w parcufie?
Jednak już wiesz o odwrotnym znaczeniu pomiędzy obdarzaniem światła, czyli przyciągnięciem światła do parcufa, a kli przyjmującym światło w parcufie. Jak wyjaśnia nam raw, że każdy dający daje z najbardziej gęstej właściwości, a każdy otrzymujący musi przyjmować w najbardziej subtelnej właściwości. I to już wyjaśniono wyżej (Or pnimi, rozdz.11, p.3, i we Wewnętrznym spostrzeganiu cz.2, rozdz.8 – przestudiuj tam uważnie wszystkie szczegóły).
Tam wyjaśniono, że rozprzestrzenienie Ejn Sof, błogosławiony On, dla stworzenia kelim nazywa się obdarzaniem parcufa. I wiadomo, że na przykład, dla świecenia jechida rozprzestrzenienie światła Ejn Sof musi spotkać się w ekranie bhiny dalet, czyli we właściwości największego awijut. Wtedy dzięki uderzeniu światła podnosi się światło odbite i obłacza aż do Keteru, a to światło jechida. Jeśli zaś nie ma na poziomie wspomnianego awijut bhiny dalet, a tylko awijut bhiny gimel, wtedy rozprzestrzenienie światła Ejn Sof, błogosławiony On, uderzając w ekran, podnosi światło odbite w mierze, która sięga i obłacza tylko poziom haja. A więc, aby następowało obdarzanie przez światła, na poziomie musi być najbardziej gęsta właściwość.
Przyjęcie światła, które przyciąga się tak, jak opisano wyżej, jest odwrotne. Bowiem, mimo że światłem jechida parcuf obdarzany jest tylko dzięki najbardziej gęstej właściwości, którą jest bhina dalet, to jednak to światło jechida może się tam obłóczyć tylko w najbardziej subtelnej właściwości na poziomie, czyli tylko w kli Keteru. Tak samo i światło haja, którym parcuf obdarzany jest poprzez bhinę gimel, obłacza się tam tylko w bhinę alef, która jest najbardziej subtelną na tym poziomie. I tak – zawsze.
Zgodnie z tym staje się jasne, że z powodu oddzielenia od parcufa bhiny gimel i bhiny dalet, które oddaliły się i stały się otaczającymi, obdarzający nie może już więcej obdarzać parcufa ani światłem jechida, ani światłem haja. Bo dla obdarzenia światłem jechida potrzebna jest bhina dalet, a dla obdarzenia światłem haja potrzebna jest bhina gimel, które oddzieliły się od parcufa i są nieobecne.
W ten sposób widzisz wyraźnie, że odtąd i dalej znikają światło jechida i światło haja z parcufa z powodu tego, że bhina gimel i bhina dalet oddzieliły się i są nieobecne.
Jasne jest także, że lewusz, będący otaczającym kli w bhinie gimel – to otaczające światło we właściwości haja. Bo to światło, które oddaliło się i ukryło z powodu swojego zniknięcia z parcufa, dlatego świeci teraz z daleka we właściwości otaczającego. Równie jasne jest, że ejchal stał się otaczającym kli dla światła jechida. Bo to światło, które zniknęło wraz z bhiną dalet podczas jej ukrycia z parcufa, i teraz zmuszone jest świecić z daleka we właściwości otaczającego.
Trzy kelim (odnoszące się do) NaRaN określane są jako zewnętrzne, pośrednie i wewnętrzne.
3) A więc okazuje się, że w zewnętrznym[1] są tylko trzy właściwości, które są trzema kelim: zewnętrznym, pośrednim i wewnętrznym, aby obłóczyły się w nie nefesz, ruach i neszama, które mają odpowiadające im kelim. Ale jechida i haja nie mają odpowiadających kelim, wewnątrz których mogłyby się obłóczyć, i pozostają w tajemnicy światła otaczającego.
Światło proste rozprzestrzenie się z góry w dół i ono niemal oddziela się od swojego miejsca, aby zejść do niższych; dlatego ono w wypełnionych AWAJa, a litery (tych imion) rozdzielają się same w sobie.
4) Istnieje także inne podzielenie, kiedy światło proste niemal oddziela się od swojego miejsca, aby zejść i obdarzyć obfitością niższych. Dlatego ich AWAJa – proste i wypełnione, wszystkie one to AWAJa w literach, oddzielonych jedne od drugich.
Ec Chaim, brama 6, rozdz.8
Pytania 6, 31
Or pnimi
2. Niemal oddziela się od swojego miejsca, aby zejść i obdarzyć obfitością niższych. Dlatego że stały sposób działania światła prostego – rozprzestrzenić się także i do bhiny dalet, gdyby nie znajdujący się tam ekran, który temu przeszkadza. O tym powiedziano: „niemal oddziela się”, bowiem każdy otrzymujący w bhinie dalet uważany jest za oddzielonego od Stwórcy z powodu różnicy formy, istniejącej w bhinie dalet.
Odbite światło, które odtrącane jest od Malchut i podnosi się w górę – to tajemnica pojęcia „Elokim w kwadracie”, kiedy litery wznoszą się i łączą ze sobą, aż dochodzą do swojego korzenia.
5) Jednak odbite światło to taki kwadrat: „alef (א) – el (אל) – ele (אלה) – eloki (אלהי) – elokim (אלהים)”, gdzie te litery zawsze łączą się. To wskazuje, że one wznoszą się i łączą ze sobą, aż połączą się ze swoim korzeniem i Stwórcą. Ponieważ ich pragnieniem jest oddalić się od niższych.
Or pnimi
3. Odbite światło to taki kwadrat. Pojęcie „kwadrat” oznacza, że litery Imienia (Elokim), to znaczy pięć bhinot ekranu w kli Malchut, przychodzą, łączą się i ukrywają jedna w drugiej. Te litery wskazują na pięć etapów usubtelnienia ekranu. Najpierw objawia się poziom Keteru, i to tajemnica alef imienia „Elokim”. Kiedy on usubtelnia się z bhiny dalet do bhiny gimel, objawia się tylko poziom Hochmy, i to tajemnica lamed: Keter ukrywa się i obłacza wewnątrz poziomu Hochmy i stają się literami „El”. Kiedy ekran oczyszcza się do bhiny bet, objawia się tylko poziom Biny, i to tajemnica hej, przy czym okazuje się także i lamed, będąca Hochmą obłaczoną wewnątrz Biny, i stają się literami „Ele”. Kiedy ekran usubtelnia się do bhiny alef, objawia się tylko poziom Zeir Anpina, a to tajemnica litery jud, i okazują się Keter, Hochma i Bina obłóczone w Zeir Anpin, stając się literami „Eloki”. A kiedy ekran usubtelnia się całkowicie do swojego korzenia, i to tajemnica mem, okazują się Keter, Hochma, Bina i Zeir Anpin ukryte i połączone w tej mem, i stają się imieniem „Elokim”.
Pytania 7, 95
W kelim jest panim i achor; ale w światłach nie ma panim i achor, a tylko rozprzestrzenienie i odtrącenie, światło proste i światło odbite – z tego powodu, że wszystkie one są wewnętrzne.
6) A więc należy bardzo dobrze rozumieć prawdziwy sens pojęć panim i achor. W światłach będzie to nazywało się rozprzestrzenieniem i odtrąceniem, i nazywa się także światłem prostym i odbitym, ale w kelim nazywa się panim i achor. To znaczy, że pojęcia panim i achor nie odnoszą się do światła, bowiem całe ono jest wewnętrzne.
Pytania 2, 4, 9
[1] Tak w oryginale. Być może należy czytać: „wewnętrznym”.