Wyjaśnia, że każde stworzenie składa się z czterech poziomów awijut, które są nazywane Hu’B Tu’M, i or elion rozprzestrzenia się wewnątrz nich dla ziwug de-akaa z masachem w malchut. Ich korzeń – jest to Stwórca, który nazywa się keter. I ponieważ każda właściwość różni się od innej, więc powinna być pomiędzy nimi pomiędzywarstwowa właściwość, która zawierałaby w sobie obydwie właściwości. Zawiera 7 punktów:

  1. W każdym stworzeniu są cztery osnowy: ogień (jesz), powietrze (ruach), woda (maim), proch ziemi (afar). One odpowiadają czterem literom AWA’Ja, i Hu’B Tu’M, i TaNT’A (taamim, nekudot, tagin i otiet), i ABE’A. I są to 4 bhiny w niższym Adamie:
    • duchowe, co w nim;
    • ciało – „guf”;
    • obłóczenie, odzienie – „malbuszim”;
    • dom, w którym on siedzi – „bait”.
  2. Każda z nich w swojej kolejności składa się z czterech: w jego duchowej części są nefesz, ruach, neszama, haja; w jego guf są acamot, gidim, basar i or (dosłownie: kości, żyły, mięso i skóra); w jego odzieniach są: kutonet, mihnasaim, macnefet, awnet (dosłownie: koszula, spodnie, peleryna, pas); w jego domu są: bait, hacer, sade, midbar (dosłownie: dom, podwórko, pole, pustynia).
  3. W czterech bhinot, co w Adamie, jest jedna bhina zawierająca wszystko. I jest również średnia bhina pomiędzy każdą z tych bhinot, która włącza w siebie obydwie.
  4. Bhina zawierająca w sobie wszystko nazywa się światło jechida. I w niej są dwie bhiny: iskra Stwórcy i iskra stworzenia.
  5. Średnia bhina pomiędzy duchowym w Adamie, która NaRaNHa’J, i pomiędzy jego bhiną guf – jest to „rewiit dam” (dosłownie: czwarta część krwi), i nefesz de-nefesz obłacza się w nią. Ona również zawiera w sobie i duchową część, i guf.
  6. Średnia bhina pomiędzy guf i między malbusz – jest to „searot” i „cipornaim” Adama (włosy i paznokcie Adama).
  7. Średnia bhina pomiędzy lewuszim i bait jest to – oalim (szaty), które są stworzone z wełny i lnu.

Istnieje Maacil i neecal; każdy neecal dzieli się na cztery właściwości gęstości, którymi są kelim neecala i w których rozprzestrzenia się światło od Maacila; i to jest tajemnica HuB TuM; i to jest tajemnica ARMA[1]; i to jest tajemnica czterech liter AWAJa; i to jest tajemnica TaNTA[2]; i to jest tajemnica czterech właściwości w człowieku: NaRaNH, ciało, obłóczenia i pałac, w którym on siedzi; bo nie ma neecala, który składałby się z mniej niż czterech części.

1) A zatem, istnieje Maacil i neecal. Neecal ma cztery osnowy: ogień, wiatr, woda i proch; i to są cztery litery AWAJa, i one też Hochma, Bina, Tiferet i Malchut. I to taamim, nekudot, tagin, otijot, one też – Acilut, Brija, Jecira i Asija. One też – cztery właściwości w człowieku: pierwsza to wewnętrzny człowiek, będący duchowy, nazywany: nefesz, ruach, neszama, haja, jechida; druga to guf (ciało); trzecia to malbuszim (obłóczenia), które są na guf; czwarte to bajt (pałac, dom), wewnątrz którego mieszka człowiek, jego ciało i jego obłóczenie.

* Ec Chaim, brama 42, rozdz.1

Pytania 16, 52, 78

Or pnimi

1. Maacil i neecal. Każdy wyższy parcuf nazywa się Maacilem względem parcufa, który jest poniżej niego, z tej przyczyny, że tak wychodzą parcufim jeden z drugiego w aspektach powodującego i spowodowanego od początku linii aż do końca świata Asija, gdy każdy parcuf tworzy się za pośrednictwem swojego wyższego.

2. Neecal ma cztery osnowy. Wszystkie one to tajemnica czterech bhinot, wspomnianych wyżej w słowach rawa (rozdz.1, p.1[3]) o tym, że na początku wszystkiego rozprzestrzenia się Ejn Sof, błogosławiony On, w czterech bhinot dla stworzenia kelim, dopóki nie napotka ekranu w kli Malchut itd. – przestudiuj tam uważnie. I dla tych czterech bhinot jest wiele nazw. Dzieje się tak dlatego, że nie istnieje najmniejszy szczegół w całej rzeczywistości, który nie byłby uporządkowany według tych czterech bhinot. I tak też w nich razem jest uporządkowana całość całej rzeczywistości, i są to cztery światy: Acilut, Brija, Jecira, Asija, obejmujące całą rzeczywistość. Jednak zrozum, że chociaż porządek tych czterech bhinot jest odciśnięty w każdej indywidualności istniejącej w rzeczywistości, to jednocześnie nie oznacza to, że wszystkie indywidualności są z tego powodu równe, lecz istnieje przy tym szczególne znaczenie każdej indywidualności zgodnie z miarą jej kli otrzymania.

Każda bhina z czterech bhinot w człowieku składa się z czterech; jego część duchowa to: haja, neszama, ruach, nefesz; ciało to: kości, naczynia, ciało, skóra; obłóczenia to: koszula, spodnie, turban, pas; pałac to: dom, dziedziniec, pole, pustynia.

2) Wszystkie te bhiny składają się z czterech aspektów i są następujące. Pierwszy – aspekt duchowości: neszama le neszama[4], neszama, ruach, nefesz. Drugi aspekt – guf, to: acamot (kości), a w nich wewnętrzny moach (mózg), gidim (naczynia), basar (ciało) i or (skóra). Jak napisano w Pismach: „Skórą i ciałem mnie obłóczyłeś, kośćmi i naczyniami mnie okryłeś”[5]. Trzeci aspekt, będący obłóczeniami, znany jest jako odzienia, które są konieczne dla wielkiego koena: koszula, spodnie, turban, pas. Bo te cztery (odzienia) wielkiego koena są wyższe niż tamte[6], jak wspomniano w Zoharze: „Tamte – obłóczenia Adni, a te – obłóczenia AWAJa”. Lecz ich osnowa to tylko cztery bhiny. Czwarty aspekt to pałac, (w którym) jest dom, dziedziniec, pole i pustynia.

Pytania 19, 22, 60, 179–182, 229

Or pnimi

3. Wszystkie te bhiny składają się z czterech aspektów. To wzajemne włączenie z powodu usubtelnienia ekranu, które zwykle zachodzi na każdym poziomie, jak napisano we Wewnętrznym spostrzeganiu (części drugiej, rozdz.7, p.72) – przestudiuj tam uważnie całe dalsze wyjaśnienie.

Pytania 183, 194

4. Pierwszy – aspekt duchowości: neszama la neszama. To światło Hochma i nazywa się także światłem haja. A światło jechida odpowiada Keter, który jest kategorią Stwórcy. I także moach w acamot odpowiada Keter.

Między dowolnymi (sąsiednimi) bhinami istnieje pośrednia bhina, obejmująca obie.

3) Jednak we wszystkich tych czterech indywidualnych bhinach jest jedna bhina, obejmująca je wszystkie, i ona jest pośrednia między dowolnymi (sąsiednimi) bhinami, obejmująca obie. Na przykład, mówią uczeni-przyrodnicy, że między nieożywionym i roślinnym (poziomami) są korale. A między roślinnym i zwierzęcym jest człowiek-pola (adni ha-sade), który jest wspomniany w traktacie „Kilaim”. On podobny jest do psa i rośnie w ziemi, a jego pępowina zakorzeniona jest w ziemi i od ziemi się karmi. A kiedy przetnie się mu pępowinę – umiera. A między zwierzęcym i mówiącym jest małpa.

Or pnimi

5. Jest jedna bhina, obejmująca je wszystkie. Czyli obejmująca wszystkie cztery bhiny, a mianowicie drugie właściwości Keteru, jak napisano niżej (rozdz.6, p.2). I to jest korzeń rozprzestrzenienia czterech bhinot. A światło Keteru nazywa się imieniem „jechida”.

6. Ona – pośrednia między dowolnymi (sąsiednimi) bhinami, obejmująca obie. Czyli druga bhina w Keterze uważana jest za pośrednią między wyższym a niższym poziomem, a mianowicie między właściwością Maacila a właściwością neecala. Każdy wyższy (poziom) zawsze uważany jest za Maacila względem niższego, jak napisano wyżej (rozdz.5, p.1).

Pytanie 210

Między Stwórcą a stworzeniem, a to duchowość w człowieku, istnieje środkowa właściwość, o której powiedziano: „Synowie jesteście wy” „elokim jesteście wy”, „praojcowie – to rydwan (merkawa)”.

4) I podobnie tutaj, bowiem między Stwórcą, błogosławiony On, a stworzeniem, będącym kategorią zawierającą duchowość, istnieje środkowa właściwość, o której powiedziano: „Synowie wy jesteście dla Pana”[7], „Powiedziałem Ja: elokim wy jesteście”[8]. I powiedziano: „I wzbił się Najwyższy nad Abrahamem”[9], i powiedzieli mędrcy: „Praojcowie – to merkawa”[10].

Pytanie 11

Or pnimi

7. Między Stwórcą, błogosławiony On, a stworzeniem, będącym kategorią zawierającą duchowość, istnieje środkowa właściwość. Tutaj mówi się o dwóch światach: Acilut i Brija. Acilut nazywa się Stwórcą, a cztery bhiny znajdujące się w świecie Brija ogólnie nazywane są stworzeniem. Tak samo i w każdej indywidualności świata Brija są cztery bhiny, jak powiedziano wyżej. A dusze sprawiedliwych obdarzane są dobrem z Acilut w (świecie) Brija, jak wiadomo. O tym właśnie powiedziano przez rawa: „Między Stwórcą, błogosławiony On, a stworzeniem, będącym kategorią zawierającą duchowość”. Czyli istnieje pośrednia właściwość między Stwórcą, błogosławiony On, a Keterem (stworzenia), który jest światłem jechida, zawierającym duchowość człowieka. A jest to mianowicie duchowość człowieka, wspomniana wyżej w wypowiedziach rawa (rozdz.5, p.1), i która nazywa się: nefesz, ruach, neszama, haja. A jechida, będąca tajemnicą ich Keteru, obejmuje je wszystkie, jak powiedziano wyżej.

8. Praojcowie – to merkawa. Czyli jechida praojców to rydwan dla tej pośredniej właściwości, która (istnieje) między Stwórcą a jechida, która jest w nich. Merkawa oznacza boską obecność (השראה). Jest to podobne do jeźdźca, przebywającego (השורה) w przeznaczonym mu rydwanie – tak samo i boskość spoczywa na praojcach.

Pośrednia bhina składa się z dwóch iskier: z iskry Stwórcy, obłaczającej się w iskrę stworzenia, w której są korzenie NaRaNH, które są w człowieku.

5) Chodzi o to, że istnieje bardzo mała iskra, będąca boską właściwością, która przedłuża się od ostatniego poziomu w Stwórcy. Ta iskra obłóczona jest w potencjał innej iskry – stworzenia, będącej bardzo, bardzo subtelną duszą, która nazywa się „jechida”. I w tej iskrze znajdują się korzenie czterech duchowych bhinot: nefesz, ruach, neszama, haja.

Pytania 67–68

Or pnimi

9. Bardzo mała iskra. Zrozum, że to, nie daj Boże, nie oznacza pozornych wielkości albo małości, lecz chodzi o znikomość postrzegania, bo to, co nie jest pojmowane, nazywa się bardzo małym. Nie pomyl się także w nazwie „iskra”, wyjaśniając ją prosto, że to iskra wyobrażonego ognia, nie daj Boże. Ale „iskra” oznacza „odbite światło” (zob. cz.2, tabela pytań i odpowiedzi, odp.2), bo światło proste nazywa się światłami, a odbite światło nazywa się iskrami. I pamiętaj o tym.

10. Od ostatniego poziomu w Stwórcy. Czyli od bhiny dalet, będącej Malchut.

20. Ta iskra obłóczona jest w potencjał innej iskry – stworzenia. Czyli w Keter, i to jest tajemnica jechida. Iskra Stwórcy to Ejn Sof, błogosławiony On, a iskra stworzenia to tajemnica Keteru poziomu, nazywanego GaR, rosz poziomu, kiedy są w nim same cztery bhiny prostego światła. Ejn Sof rozprzestrzenia się w nim dla ziwug de-akaa, podnosząc odbite światło i obłaczając światło proste z dołu do góry, przez co tworzy się korzenie kelim (jak napisano wyżej we Wewnętrznym spostrzeganiu cz.2, p.22) – przestudiuj tam uważnie. Wszystko to nazywa się imieniem „iskra stworzenia” lub „jechida”. I nazywa się iskrą z imienia odbitego światła, które podnosi się, kiedy iskra Stwórcy obłóczona jest w to odbite światło, jak to opisano wyżej. I to jest to, o czym napisał raw: „ta iskra obłóczona jest w potencjał innej iskry – stworzenia”. I dobrze to zrozum.

30. I w tej iskrze znajdują się korzenie czterech duchowych bhinot. Bowiem obłóczenie Ejn Sof w odbite światło, które podnosi się z dołu do góry, tworzy nie pełne kelim, a tylko korzenie kelim. I to jest to, o czym napisał raw: „korzenie czterech bhinot” – i zrozum to.

40. Nefesz, ruach, neszama, haja. Już wiesz, że nefesz obłóczony jest w Malchut, ruach – w Zeir Anpin, neszama – w Binę, a haja – w Hochmę. I te kelim to tajemnica czterech bhinot, o których powiedziano wyżej w słowach rawa (rozdz.1, p.4).

Między duchowym, które jest w człowieku, a jego ciałem, istnieje właściwość „czwarta część krwi w nefesz”, składająca się z nich obu; nefesz to duchowe, a czwarta część krwi, w którą obłóczona jest nefesz to ciało.

6) Między duchową właściwością a właściwością ciała istnieje jeszcze jedna właściwość, zawierająca je obie, i to jest właściwość „czwarta część krwi w nefesz”, bo jest w niej ostatnia iskra nefesz, i to jest „czwarta część”, co w nefesz. Czyli bhina nefesz, która jest w nefesz, i dlatego nazywa się „czwarta część”. I ta iskra obłóczona jest w wspomnianą wyżej „czwarta część krwi”. I wszystko to – jedno, jak napisano: „krew – to dusza (nefesz)”[11], co powiedziano o tej „czwartej części krwi”. Ta „czwarta część krwi” to najczystsza ze wszystkich czterech właściwości ciała, wspomnianych wyżej, gdy każda część dzieli się na cztery. Ta czwarta część – pierwsza i najwyższa ze właściwości istoty w mоchin[12], i ona – żywotność w nich, i to krew, która rozprzestrzenia się w nich, aby je ożywiać. W tę najwyższą czwartą część, co w krwi, włączone są wszystkie korzenie czterech właściwości. W ten sposób to pośrednia właściwość między duchowością a ciałem, i ona jest złożona z nich obu.

Or pnimi

50. Nefesz, co w nefesz, i dlatego nazywa się „czwarta część”. Bo w samym nefesz także są cztery bhiny: HuB TuM, które rozprzestrzeniają się z samej Malchut, a nefesz, co w nefesz, obłóczona jest w Malchut de-Malchut.

Pytania 69, 92

Między ciałem a obłóczeniami istnieje właściwość „włosy i paznokcie człowieka”, obejmująca je obie; między obłóczeniami a pałacem istnieje pośrednia właściwość, zwana „namioty”.

7) Między drugim a trzecim właściwościami istnieje pośrednia właściwość, i to są włosy i paznokcie człowieka. Jak wiadomo, początkowo były one odzieniem Adama Riszona. Są przytwierdzone do skóry człowieka i podobne samemu ciału człowieka. Jednak po ich wyjściu stamtąd z tych włosów tworzy się obłóczenie, podobne do tego, co robi się z wełny owiec i kóz i tym podobne. I nie tylko to, ale nawet będąc przytwierdzonymi do ciała człowieka, są podobne do obłóczenia bydła i zwierząt – ich włosy to ich odzienie. I przykład na to – istota paznokci Adama Riszona. I znajdujemy także o Nabuchodonozorze, że to było jego obłóczeniem, jak napisano: „włosy (urosły mu) jak (pióra) u orłów, a paznokcie jego (stały się) jak u ptaków…”[13].

[1] Skrót od słów: „ogień (esz)”, „wiatr (ruach)”, „wody (maim)”, „ziemski proch (afar)”.

[2] Skrót od słów „taamim, nekudot, tagin, otiot”. Dosł.: „tony (znaki kantylacji), punkty (wokalizacja), koronki (specjalne znaki nad literami, używane tylko w Torze, tefilin i mezuzach), litery”. Znaczenie tych pojęć w kabbale zostanie wyjaśnione dalej.

[3] W oryginale zrobiono odnośnik do p.4 tekstu Drzewa Życia.

[4] Dosł.: dusza w neszama. Chodzi o właściwość haja.

[5] Pisma, Ijow, 10:11.

[6] Prawdopodobnie chodzi o obłóczenia zwykłego koena.

[7] Tora, Dwarim, 14:1.

[8] Pisma, Psalmy, 82:6. W tradycyjnym przekładzie: „Powiedziałem Ja: aniołowie wy”.

[9] Tora, Bereszit, 17:22.

[10] Bereszit Raba, 82:6.

[11] Tora, Dwarim, 12:23.

[12] Chodzi o szpik kostny.

[13] Pisma, Daniel, 4:30.

Talmud dziesięciu sfirot, TES 03