Wyjaśnia, że sfira keter zawiera dwie bhiny: 1) ostatnia część Ejn Sof, na przykład malchut de-malchut Ejn Sof, która nazywa się Atik; 2) korzeń stworzenia, ona nazywa się Arich Anpin. I łączność ich obu nazywa się keter. Zawiera cztery punkty:

  1. Nie ma w dziesięciu sfirot więcej niż cztery bhiny Hu’B Tu’M, i hochma – początkowa.
  2. Keter czasami wchodzi w liczbę sfirot, a czasami nie wchodzi, i zamiast niego znajduje się daat.
  3. Keter – jest to środek pomiędzy Stwórcą i stworzeniem, i w nim są dwie bhiny:
    • część Stwórcy, na przykład malchut de-malchut Ejn Sof, która nazywa się „tohu” lub Atik.
    • część stworzenia, i jest to korzeń stworzenia, która nazywa się „bohu” lub A’A.
  4. W ten sam sposób malchut de-malchut świata Acilut – jest to Atik świata Bria.

W każdym neecalu są tylko cztery bhiny: HuB TuM, a Hochma – pierwsza sfira w neecalu.

1) A teraz wróćmy do rozmowy o wyższych światach: po tym, jak wyjaśniliśmy powiedzenie, wyjaśnijmy teraz (jego) sens. I powiemy, że sens to tylko cztery właściwości, osnowy, i to cztery litery AWAJa, jakimi są: Hochma, Bina, Tiferet i Malchut. Dlatego okazuje się, że Hochma nazywa się początkiem (reszit).

Or pnimi

1. Sens to tylko cztery właściwości, osnowy, i to cztery litery AWAJa, którymi są: Hochma, Bina, Tiferet i Malchut. Chce powiedzieć z przytoczonego powiedzenia o tym, że istnieje pośrednia właściwość między bhinami, nie wyciągaj wniosku, że w konsekwencji istnieje pięć bhinot także i w wyższych, czyli cztery bhiny i pośrednia bhina. Przed tym przestrzega i mówi, że i w wyższych nie ma więcej niż cztery osnowy ARMA, które są czterema literami AWAJa, ponieważ pośrednia właściwość nie jest włączona do czterech bhinot. I to jest to, czym kończy raw: „Dlatego okazuje się, że Hochma nazywa się początkiem (reszit)”, aby wskazać, że nie ma żadnej właściwości, która liczyłaby się przed nią, bo pośrednia właściwość, czyli iskra Stwórcy, to tajemnica Ejn Sof, która w ogóle nie (jest brana) pod uwagę na poziomie. A co do aspektu iskry stworzenia, która nazywa się „jechida” albo „Keter”, wyjaśniliśmy, że cały jej sens to nie więcej niż korzenie czterech bhinot – HuB TuM (jak powiedziano wyżej w rozdz.5, p.20 – przestudiuj tam uważnie). I w konsekwencji początek (właściwości) jechida – to także bhina alef, która nazywa się „Hochma”, a dlatego w imieniu AWAJa są tylko cztery litery i nie ma tam osobnej litery dla sfiry Keter.

Keter czasami włącza się (do) dziesięciu sfirot, a czasami nie włącza się, lecz zamiast niego włącza się Daat.

2) Także z tego zrozum to, co napisano, że zawsze Keter to najwyższa bhina, która nie jest z ogólności tego świata. Ale jest podobny do korony króla, która jest ponad jego głową i nie należy do jego głowy. Dlatego on nie jest z ogólności sfirot, a zamiast niego włączony jest Daat, jak wspomina się w Księdze Jecira. A jednocześnie czasami włączamy go w skład dziesięciu sfirot. Wyjaśnia się to tym, co powiedziano wyżej: istnieje pośrednia właściwość między każdą bhiną, podobnie do tego, co napisali uczeni-przyrodnicy i przytacza Ramban, błogosławionej pamięci, na początku ustępu: „a ziemia była pusta i chaotyczna (tohu we-bohu)”[1]. I napisano także w Sefer ha-Bahir, że zanim (Najwyższy) stworzył cztery osnowy, stworzył pewien materiał, zwany pierwotnym. To coś, gotowe następnie przyjąć formę czterech osnów, ale samo nie obłacza się w żadną formę w ogóle. A to, co (istnieje) przed pustką, nazywa się „nicość”, i liczy się u Niego jako „nicość” i „pustka”.

Or pnimi

2. Keter – to najwyższa bhina, która nie jest z ogólności tego świata. Ma się na myśli obłóczoną w Keter iskrę Stwórcy, będącą tajemnicą Ejn Sof, a nie ogólność samego parcufa, jak wyjaśniono wyżej w poprzednim punkcie – przestudiuj tam uważnie.

Ejn Sof to tajemnica „nic”, po nim – Keter, nazywany „pustka”, a po nim – „chaotyczność”, zawierająca cztery osnowy.

3) I rzecz w tym, że Ejn Sof nazywa się „nic”, bo nie ma w nim żadnego postrzegania: nie ma tam ani materii, ani formy w ogóle. Po nim wychodzi „pustka”, i to jest Keter, a następnie wychodzi „chaotyczność”, zawierająca cztery osnowy HuB TuM.

Or pnimi

3. Nie ma tam żadnego materiału. Patrz w tabeli pytań i odpowiedzi cz.2, odp.26: pragnienie otrzymywania w neecalu – to tajemnica światła, które zagęszcza się. I to ogólność materiału w neecalu, z którego przejawia się i tworzy jego kli otrzymywania. I, bez wątpienia, w Ejn Sof, błogosławiony On, z tej właściwości pragnienia otrzymywania nie ma nic (jak powiedziano wyżej w OP cz.1, rozdz.1, p.50, od słów „Sens konieczności”). I to jest to, o czym napisał raw: „Ejn Sof nazywa się „nic”, bo nie ma w nim żadnego postrzegania: tam nie ma ani materiału…”, czyli właściwości pragnienia otrzymywania, a żadnego pojmowania w świetle bez kli nie ma, jak wiadomo.

4. Ani formy w ogóle. Cztery bhiny HuB TuM nazywają się „cztery formy”, ponieważ są poziomami stopni, jeden niższy od drugiego, które przejawiają się w materiale neecala (jak napisano wyżej w OP cz.1, rozdz.1, p.50, od słów „Teraz zrozum”). Ale wszystko to nie jest w Ejn Sof, błogosławiony On, jak wyjaśniono w poprzednich punktach, i tamże w Or pnimi.

Pytania 23, 48, 84

5. „Pustka”, i to Keter. Czyli pośrednia (właściwość) między Maacilem a neecalem, ponieważ w niej już pojawiają się zawarte korzenie czterech form neecala „w potencjale”, ale nie w działaniu.

W „pustce” korzeń czterech znajdujących się w neecalu osnów istnieje w potencjale, ale nie w działaniu.

4) Wyjaśnienie powiedzianego. Musi istnieć pośredni poziom między Stwórcą a stworzeniem, ponieważ między nimi jest oddalenie, podobne oddaleniu nieba od ziemi. I jakże jedno będzie świecić w drugim, i jak jedno stworzy drugie, jeśli to są dwa (przeciwne) krańce, gdyby nie było czegoś pośredniego między nimi, łączącego je, i będącego właściwością bliską Maacilowi i bliską neecalowi? Otóż taka właściwość to Keter, nazywany „pustka”. Bo nie ma on żadnej osnowy, i dlatego nie ma na niego w ogóle wskazania w imieniu AWAJa, tylko w górnej kropce litery jud. Jednak on jest to pośrednia właściwość. I to dlatego, że Keter podobny jest do pierwotnego materiału, nazywanego prymarnym, w którym istnieje korzeń wszystkich czterech osnów w potencjale, ale nie w działaniu. I dlatego nazywa się „pustką”, ponieważ miesza myśli ludzi, którzy mówią: oto widzimy, że nie ma on żadnej formy w ogóle, a jednocześnie widzimy, że to jest stworzenie i są w nim potencjały czterech form.

Pytania 55, 208

Or pnimi

6. „Pustka”. Bo nie ma on żadnej osnowy, a dlatego nie ma na niego w ogóle wskazania w imieniu AWAJa, tylko w górnej kropce litery jud. Czyli cztery bhiny HuB TuM nazywają się także czterema osnowami, a w pustce nie ma żadnej właściwości z nich.

Pytanie 209

7. A jednocześnie widzimy, że to stworzenie. Czyli on już wyszedł z ogólności Stwórcy, będącego Ejn Sof, który nazywa się „nic”. I zrozum to.

8. I jest w nim potencjał czterech form. Czyli czterech bhinot HuB TuM, które nazywają się także czterema formami, jak powiedziano wyżej. Jednak są w nim tylko „w potencjale, a nie w działaniu”. Ale w „chaotyczności”, a to tajemnica iskry stworzenia, są już korzenie tych czterech form dosłownie w działaniu. I w tym jest tajemnica rozprzestrzenienia Ejn Sof dla stworzenia kelim przy uderzeniu w ekran (jak wspomniano wyżej w słowach rawa, rozdz.1, p.1): cztery bhiny prostego światła, które rozprzestrzeniają się z Ejn Sof, obłaczają się w podnoszące się z dołu do góry odbite światło, i istota Ejn Sof już obłóczona jest w to odbite światło w tajemnicy „rosz” poziomu. Jednak te kelim nazywają się korzeniami kelim i one kończą się dopiero po swoim rozprzestrzenieniu w ekranie w dół.

Pytania 81, 100–101, 210

Keter względem Ejn Sof można nazywać neecalem, ale względem neecalim – to Maacil.

5) Wynika z tego, że można nazywać go „Ejn Sof” i „Maacil”, podobnie jak zdanie niektórych kabalistów, że Ejn Sof – to Keter. A można nazwać go imieniem „neecal”, bo Ejn Sof, bez wątpienia, jest wznioslejszy od niego. A jednocześnie ostrzegali o nim mędrcy: „Tego, co niepojmowalne dla ciebie, nie badaj”[2]. Jednak granica tego, o czym możemy mówić względem niego, to jest to, że Keter to pośrednia bhina od Stwórcy do stworzenia. A przyczyna w tym, że to bhina najniższa ze wszystkich możliwych w Ejn Sof, i że On stworzył pewną właściwość, w której korzeń wszystkich dziesięciu sfirot w tak wielkim ukryciu i subtelności, że w neecalu nie może być większej subtelności niż ta. Bo powyżej „pustki” jest tylko absolutne „nic”.

Or pnimi

9. Stworzył pewną właściwość, w której korzeń wszystkich dziesięciu sfirot w tak wielkim ukryciu i subtelności, że w neecalu nie może być większej subtelności niż ta. Czyli chodzi o „chaotyczność”, która już nazywa się rosz poziomu, jak powiedziano wyżej.

10. Bo powyżej „pustki” jest tylko absolutne „nic”. (Raw) powraca do początku powiedzianego (przez niego), że najniższa bhina ze wszystkich możliwych w Ejn Sof nazywa się pustką.

W Keterze są dwie bhiny; ostatnia bhina z Ejn Sof stworzyła drugą bhinę, będącą korzeniem stworzeń.

6) Okazuje się, że są w tej bhinie dwa poziomy: pierwszy – to bhina najniższa i najbardziej niska ze wszystkiego, co jest właściwością Ejn Sof, jak gdybyśmy powiedzieli, na przykład, że to aspekt Malchut, co w Malchut, chociaż tak nie jest, bo nie ma tam podobieństwa i sfiry w ogóle, nie daj Boże. I mówimy tak tylko po to, aby było to zrozumiałe dla ucha. Otóż, w tym najniższym poziomie, znajdującym się w Ejn Sof, jest ogólność wszystkiego, co powyżej niego, i on otrzymuje od wszystkich – jak wiadomo, Malchut otrzymuje od wszystkich nich. Ten najniższy poziom stworzył drugą bhinę, najwyższy poziom ze wszystkiego, co jest we wszystkich stworzeniach. W niej jest korzeń wszystkich stworzeń i ona obdarza wszystkich. W ten sposób najmniejszy (poziom) we wszystkim, co w Maacilu, stwarza najbardziej wybrany (poziom) we wszystkich neecalim. I między nimi w ogóle nie ma innego poziomu, ponieważ po tym Stwórcy u stworzenia nie ma nic bliższego do Niego i podobnego do Niego, niż to.

Pytanie 223

Właściwość Stwórcy w Keterze nazywa się Atikiem, a właściwość korzenia stworzeń w Keterze nazywa się Arich Anpinem.

7) I ogólność tych dwóch właściwości to jedna kategoria, nazywana Keterem. Według znaczenia jej pierwszej właściwości niektórzy kabaliści nazwali ją Ejn Sof, a według znaczenia jej drugiej właściwości niektórzy kabaliści nazwali ją Keterem, który jest w składzie dziesięciu sfirot. Lecz my nie uważamy ani tak, jak jedni, ani tak, jak drudzy, a to pośrednia właściwość między Ejn Sof a stworzeniami, i jest w niej właściwość Ejn Sof i właściwość stworzeń. I te dwie kategorie nazywają się Atikiem i Arich Anpinem. A razem one obie nazywają się Keterem, jak to wiadomo u nas. I dobrze to zrozum.

Pytania 13, 58, 79

Ostatnia bhina w Acilut, będąca Malchut de-Malchut Acilut, staje się Atikiem w świecie Brija i obłóczona jest w Arich Anpin w świecie Brija

8) I to jest to, o czym napisano w innym miejscu, że Malchut de-Malchut świata Acilut obłóczona jest w rosz Brija, będącą Keterem i nazywaną Arich Anpinem – to kategoria Atika świata Brija, i dobrze to zrozum.

Pytanie 212

[1] Tora, Bereszit, 1:2.

[2] Traktat Chagiga, 13/1.

Talmud dziesięciu sfirot, TES 03