Wyjaśnia, jak malchut de-Acilut opuściła się i zamieniła się w keter świata Bria. Zawiera dziesięć punktów:

  1. W świecie Bria jest w rosz A’A wyłącznie HaGa’T i brakuje KaHa’B.
  2. Rosz każdego parcufa nie obłacza się w niższych.
  3. Dwie bhiny opuszczają się od masachu wyższego świata w niższy świat:
    • dziesięć sfirot or jaszar i or hozer, wychodzące od masachu za pośrednictwem ziwug de-akaa,
    • światło malchut de-malchut wyższego świata rozcina masach i opuszcza się, żeby być keterem w niższym świecie.
  4. Na początku malchut była wielką, jak Z’A, i wzburzała się, że chce panować jedna. I odpowiedzieli jej: „Idź i pomniejsz siebie, żeby opuścić się w świat Bria i tam panować”. I kropka malchut obróciła się w keter w świecie Bria.
  5. W momencie zmniejszenia oddaliło się dziewięć niższych sfirot od malchut i wzniosły się do ich korzeni w Z’A.
  6. Jeżeli dziewięć sfirot malchut znikają z przyczyny zepsucia, braku w niższych, to one nie wznoszą się w Z’A, a upadają w klipot.
  7. Podobnie do tego, jak kropka malchut de-Acilut opuściła się i zamieniła się w keter de-Bria, tak samo jest w każdym ze światów.
  8. Na skutek tego, że malchut wyższego stała się keterem niższego, zostają powiązane światy jeden z drugim. I Ga’R de-Bria mogą wznieść się w szabat w świat Acilut.
  9. Kiedy realnie liczone stworzenia, jest ich wyłącznie cztery bhiny, Hu’B Tu’M, a kiedy liczone ich korzenie razem z nimi, to ich jest pięć czyli KaHa’B Tu’M.
  10. I w ten sam sposób w każdym parcufie, w każdej sfirze – wyższa nazywa się Stwórcą, a niższa – stworzeniem. I jest pomiędzywarstwowa bhina pomiędzy nimi, która nazywa się keter, wszystko jak opisano w światach, i jest to: „Ja pierwszy i Ja ostatni”. Czyli keter – on ostatni w wyższych i pierwszy w niższych.

Z wyższego świata do niższego świata schodzą dwie bhiny:
– dziesięć sfirot prostego światła, obłóczonych w odbite światło, które rozprzestrzenia się dzięki ekranowi z ziwug de-akaa;
– ostatnia bhina wyższego świata, będąca Malchut de-Malchut, która schodzi i staje się Atikiem w niższym świecie, nie rozprzestrzenia się poprzez odbite światło w ekranie, lecz rozcina ekran i schodzi.

1) Znalazłem u rawa Gedaliji ha-Levi, że trzy pierwsze (sfiry) sześciu końców Arich Anpina de-Brija, a są to HaGaT, pozostały odkryte bez obłóczenia – one są w tajemnicy ekranu. Wyjaśnienie jest takie. Już wyjaśniliśmy, że w każdym świecie z tych trzech światów istnieje jeden ekran. Kiedy przez ekran między Acilut a Brija przechodzą obrazy wszystkich świateł Acilut, aby stworzyć, zgodnie z nimi, dziesięć sfirot de-Brija, nie rozcinają one tego ekranu, przechodząc przez niego, lecz przez ten ekran przechodzi tylko ich światło i rzeźbi (tym światłem) wszystkie dziesięć sfirot de-Brija. Otóż, trzy pierwsze Arich Anpina de-Brija, będące HaGaT, także przechodzą przez ekran i nie rozcinają go, a tylko ich światło zmniejsza się i część jego przechodzi przez ekran. Ale ta kropka Malchut Acilut, która schodzi, aby obłóczyć się w te same GaR Arich Anpina, stanowi samo światło Malchut Acilut, i dlatego rozcina i rozbija sam ekran, schodzi i obłóczona jest w GaR Arich Anpina (de-Brija).

* Ec Chaim, brama 47, rozdz.6

Pytania 51, 97

Or pnimi

1. Trzy pierwsze (sfiry) sześciu końców Arich Anpina de-Brija, a są to HaGaT. Wszystkie dziesięć sfirot de-Brija są na poziomie światła Biny, i nawet Keter i Hochma (jak powiedziano wyżej, rozdz.4, p.2). I ponieważ poziom Biny Acilut obłóczony jest na HaGaT Arich Anpina, w świat Brija mogą przedłużyć się od niego tylko jego HaGaT-NeHI, czyli jego WaK. Dlatego HaGaT Arich Anpina de-Brija uważa się (za kategorię) GaR Arich Anpina. I to zostanie jeszcze wyjaśnione na swoim miejscu.

2. Które pozostały odkryte bez obłóczenia. Rosz każdego parcufa nie jest obłóczona w niższy parcuf, bo obłóczenie niższego zaczyna się od pe de-rosz wyższego i niżej, jak to opisano w odpowiednim miejscu. A ponieważ HaGaT Arich Anpina to rosz, dlatego są odkryte, bez obłóczenia.

3. Nie rozcinają tego ekranu, przechodząc przez niego. Rozcięcie oznacza przezwyciężenie przez światło granicy w ekranie, pomimo siły zatrzymania w nim: przebija, przechodzi i świeci także i poniżej ekranu. I trzeba dobrze pamiętać to, co wyjaśniliśmy wyżej o znaczeniu uderzenia wyższego światła w ekran (w OP, rozdz.2, p.3), kiedy ekran przerywa wyższe światło, rozprzestrzeniające się, aby przejść także poniżej jego granicy, i zawraca je z powrotem, jak powiedziano wyżej w wypowiedziach rawa (rozdz.1, p.3). Otóż, równocześnie pewna część wyższego światła przebija się i nie zawraca z powrotem, lecz schodzi poniżej ekranu i świeci tam. To podobne do tego, że rozcina, rozbija i tworzy otwór w ciele ekranu, przechodząc swoją drogą od niego i niżej. Jednak tutaj nie ma żadnego podobieństwa z materialnymi rozcięciem i otworem, wyobrażonymi i odczuwanymi, nie daj Boże. Ale to kwestia postrzegania samej granicy, bo ekran ogranicza światło, jak wiadomo. I uważa się, że niewielka część wyższego światła, którą ekran nie ogranicza i nie zatrzymuje, rozcina ekran, a mianowicie granicę i przeszkodę w nim, przechodząc także od ekranu i w dół.

Ta część, która dociera do granicy ekranu i przechodzi w dół, ma nazwę „Malchut de-Malchut wyższego poziomu” albo „kropka Malchut wyższego”. I dlatego w ziwug de-akaa musimy rozróżniać dwa czynniki. Pierwszy czynnik: ekran przezwycięża światło, zawracając je na miejsce, przy czym odbite światło staje się obłóczeniem na cztery bhiny wyższego światła z dołu do góry. W wyniku tego Malchut rozszerza się w dziesięć sfirot minej u-bej od ekranu i w dół. W ten sposób wszystkie dziesięć sfirot, które wychodzą od ekranu i wyżej, tworzą iskry swojego świecenia także i od ekranu i niżej, odciskając tam z góry na dół swoje podobieństwo, jak napisano wyżej (w OP, rozdz.2, p.3). I to jest pierwszy czynnik w ziwug de-akaa.

Drugi czynnik to ta część wyższego światła, która rozcina, przebija ekran i przechodzi poniżej ekranu bez pomocy odbitego światła, a dosłownie we właściwości jego istoty. Czyli, jak wyjaśniono wyżej, ta część, nazywająca się kropką Malchut wyższego albo Malchut de-Malchut wyższego, anuluje granicę i całkowicie nie zauważa siły zatrzymania w ekranie. I dobrze zrozum, że względem tej kropki ekran uważa się tak, jakby go w rzeczywistości w ogóle nie było. Dlatego raw precyzuje i mówi: „rozcina i rozbija sam ekran” – w tym sensie, który wyjaśniono. I zgodnie z tymi wyjaśnionymi dwoma czynnikami zrozum wszystkie dalsze słowa rawa.

Pytania 17, 113

4. I obłóczona jest w GaR Arich Anpina (de-Brija). Czyli w HaGaT Arich Anpina, będące jego GaR, ponieważ w Arich Anpinie de-Brija są tylko WaK: HaGaT-NeHI, a HaGaT okazują się jego GaR. I zrozum tutaj, że ta kropka Malchut Acilut, która rozcina i przechodzi przez ekran w dół w tajemnicy drugiego czynnika, o którym powiedziano w poprzednim punkcie, to właściwość Ejn Sof, nazywana powyżej pustką. W niej istnieje aspekt Ejn Sof, ale nie ma żadnej właściwości z czterech bhinot HuB TuM, i te cztery bhiny włączone są w nią tylko w potencjale, ale nie w działaniu. A te wspomniane GaR Arich Anpina, wewnątrz których obłóczyła się kropka wyższego, pochodzą od wspomnianego wyżej w poprzednim punkcie pierwszego czynnika, i nazywają się chaotycznością. I w nich są cztery korzenie czterech bhinot HuB TuM „dosłownie w działaniu”, a mianowicie poprzez obłóczenie odbitego światła. To już są prawdziwe kelim w działaniu. I pamiętaj to.

Pytania 15, 114

Na początku Malchut była tak samo wielka jak Zeir Anpin i skarżyła się, czyli pragnęła rządzić sama; wtedy powiedziano jej, aby zmniejszyła się w dziewięciu sfirot Acilut, zeszła do Brija i panowała tam; te dziewięć sfirot, które zostały od niej anulowane, przyłączyły się do swoich korzeni w Zeir Anpinie, i wtedy zeszła, stając się Atikiem w Brija.

2) Oto tajemnica tej kropki. Rzecz w tym, że wiadomo, iż dwa światła przy ich stworzeniu były stworzone równe sobie na swoich poziomach. I kiedy Luna poskarżyła się i została zmniejszona, a tam (czyli w Acilut) oznacza to, że była w tajemnicy pełnego parcufa, to ustanowiła się w tajemnicy małej kropki, składającej się z dziesięciu sfirot, a dziewięć innych kropek odleciało od niej. Jak wiadomo, jej pierwotny korzeń to tylko jedna kropka, lecz następnie, dzięki Zeir Anpinowi, przychodzi (do niej) jako dodatek dziewięć innych kropek, i dlatego nazywa się „zwierciadłem, które od swojej istoty nie ma nic”. Dlatego Zeir Anpin znowu zabrał je, a ona pozostała w tajemnicy małej kropki. Wtedy nie może przebywać obok niego z powodu swojej małości i schodzi w to miejsce – w rosz de-Brija.

Pytania 12, 71, 201, 219–220

Or pnimi

5. Światła przy ich stworzeniu były stworzone równe sobie na swoich poziomach. Zeir Anpin i Malchut nazywają się dwoma światłami, ponieważ one obdarzają niższe światy. Bowiem od GaR – Keteru, Hochmy i Biny, niższe nie mogą otrzymywać, i dlatego tylko Zeir Anpin i Malchut świecą niższym i dlatego nazywają się światłami. W czasie, gdy były stworzone, ich poziomy były równe sobie, czyli Malchut otrzymywała obfitość od Biny, a nie poprzez Zeir Anpina. W ten sposób oboje byli równi, ponieważ tak jak Zeir Anpin został stworzony z Biny i otrzymywał dobro od Biny, tak też Nukwa otrzymywała obfitość od Biny. Tymczasem, kiedy Malchut zdolna jest otrzymywać nie od Biny, a tylko poprzez Zeir Anpina, wtedy uważa się, że jest niżej Zeir Anpina, bo otrzymujący, rzecz jasna, jest niższy niż ten, który mu daje. I sens tego zostanie wyjaśniony we właściwym miejscu.

Pytanie 133

6. I kiedy Luna poskarżyła się i została zmniejszona, a tam (czyli w Acilut) oznacza to, że była w tajemnicy pełnego parcufa, to ustanowiła się w tajemnicy małej kropki, składającej się z dziesięciu sfirot. Już wyjaśniono w sąsiednim punkcie, że Luna, tajemnica Malchut, była na równi z Zeir Anpinem, a on – tajemnica Słońca. Otóż, poziom obojga był poziomem WaK – HaGaT NeHI, i obojgu brakowało rosz, brakowało trzech pierwszych (sfirot), i oboje byli karmieni od Biny, która nazywa się Keterem. I to jest to, o czym powiedzieli mędrcy (traktat Chulin, 60/2): „Powiedziała (Malchut), że nie mogą dwaj królowie używać jednej korony (Keteru)”, czyli Imy (Biny), lecz Malchut pragnęła panować sama. I wtedy powiedziano jej: „Idź i zmniejsz się”, czyli wyjdź z Acilut do Brija i tam panuj. Malchut, która w Acilut była pełnym parcufem w dziesięciu sfirot, w wyniku zejścia do Brija zmniejszyła się i znajduje się tam w tajemnicy małej kropki, składającej się z dziesięciu sfirot „w potencjale”, a nie w działaniu. I to zostanie jeszcze wyjaśnione.

Pytanie 83

7. A dziewięć innych kropek odleciało od niej. To znaczy one pozostały w Zeir Anpinie, w Acilut, a do Brija zeszła tylko sama Malchut de-Malchut.

8. „Zwierciadłem, które od swojej istoty nie ma nic”. „Zwierciadło” oznacza „światło”, ponieważ Malchut nazywa się światłem, jak powiedziano wyżej. I powiedziano: „które od swojej istoty nie ma nic”, bo jej pierwotny korzeń to jedna kropka, jak napisał raw wcześniej. A wszystkie dziewięć sfirot, które były u niej, gdy była jeszcze w Acilut, nie są z jej własnej właściwości, czyli z właściwości prostego światła Malchut, a tylko z właściwości odbitego światła, podnoszonego przez nią dzięki ekranowi od siebie w górę do Zeir Anpina. Otóż to odbite światło powraca od Zeir Anpina do Malchut z góry w dół i buduje Malchut w dziesięciu sfirot (jak powiedziano wyżej w rozdz.2, OP, p.3). I to jest to, o czym mówi raw, że dzięki Zeir Anpinowi przychodzi (do niej) jako dodatek dziewięć innych kropek. Dlatego w czasie, gdy Malchut zmniejszyła się i zeszła do Brija, to zeszła tylko istota Malchut, a wszystkie dziewięć pierwszych we właściwości odbitego światła pozostało w Acilut, w Zeir Anpinie, w swoich korzeniach. I to jest to, o czym napisał raw: „Zeir Anpin znowu zabrał je”, i dlatego ona nazywa się „zwierciadłem, które od swojej istoty nie ma nic”.

Po tym, jak już zostało naprawione zmniejszenie Malchut, Malchut pozostaje także i Atikiem w Brija.

3) Jednak to było w czasie zmniejszenia Luny przy stworzeniu świata. Ale po tym, jak została już naprawiona i wróciła na swoje miejsce (w stanie) achor be-achor, został stworzony Adam Riszon i on przywrócił ją panim be-panim jak na początku. Lecz potem, w wyniku przewinień niższych, ona znowu się zmniejszyła i opuściła. I cały wewnętrzny sens naszych modlitw to naprawić ją podczas naszych modlitw, a następnie przywrócić ją do początkowego stanu. Bo nie mamy większej siły niż na to. A więc każdy obiekt w świętości na swoim miejscu tworzy odcisk, mimo że odchodzi stamtąd, i w rosz de-Brija właściwość tej kropki pozostaje stale.

Or pnimi

9. Lecz potem, w wyniku przewinień niższych, ona znowu się zmniejszyła i opuściła. To obszerny temat i tutaj nie ma miejsca, by go wyjaśniać.

10. Każdy obiekt w świętości na swoim miejscu tworzy odcisk, mimo że odchodzi stamtąd, i w rosz de-Brija właściwość tej kropki pozostaje stale. Bo pojęcie zaniku nie jest właściwe dla duchowego, i każda zmiana, zmniejszenie itd., nie oznacza, że pierwsza właściwość znika, a zamiast niej przychodzi inna, nowa właściwość. Ale oznacza to, że pierwsza właściwość pozostaje tak, jak była, a zmieniony obiekt, o którym mówimy, przychodzi jako dodatkowa właściwość do pierwszej. W ten sposób, w każdym miejscu, o którym powiedziano, że jakaś właściwość się zmieniła, chodzi o to, że dodała się właściwość do pierwszej właściwości. I trzeba to pamiętać, bo niemożliwe jest stale o tym przypominać. I to jest to, o czym napisał raw: „Każdy obiekt w świętości na swoim miejscu tworzy odcisk, mimo że odchodzi stamtąd, i w rosz de-Brija właściwość tej kropki pozostaje stale”. Czyli, jak wyjaśniono, wzniesienie tej kropki i jej powrót na swoje miejsce w Acilut nie pociąga za sobą zaniku kropki, która zeszła do Brija, bo nie ma zaniku w duchowym. I dlatego trzeba rozumieć proces powrotu kropki do Acilut jako nowe dopełnienie, podobne do zapalania świecy od świecy, a pierwsza (przy tym) nic nie traci. W ten sposób kropka pozostaje w rosz Brija, także wznosząc się do Acilut, i teraz są dwie kropki. I dobrze to zrozum.

Pytanie 232

W tym czasie, gdy dziewięć sfirot Malchut zostaje anulowanych z powodu przewinień niższych, jej dziewięć sfirot nie wznosi się do Zeir Anpina, lecz upada w klipot.

4) Jednak w czasie, gdy jej zmniejszenie, wskutek przewinień niższych, dziewięć innych kropek, które zostały od niej anulowane, nie wraca do Zeir Anpina, do miejsca źródła, z którego przyszły, lecz opada w wyniku naszych przewinień aż do klipot, w tajemnicy Szchiny na wygnaniu. I nie ma tu (możliwości), by kontynuować.

Podobnie jak kropka Malchut Acilut zeszła i stała się Atikiem w Keterze Brija, tak samo było i w każdym świecie – Malchut wyższego świata obłóczyła się w Keter świata, który jest poniżej niego.

5) Wróćmy do kwestii. Ta kropka początkowo była „ogonem lwów” w sof Acilut, bowiem (napisano): „Chawa była ogonem Adama”[1]. A potem zeszła, zmniejszyła się w tajemnicy kropki i stała się „głową lisów” – dosłownie rosz w Brija. I tak było w każdym ze światów: kropka Malchut de-Jecira opuściła się w rosz Asija, (kropka Malchut) de-Brija – w rosz Jecira. I tak samo było w rosz Acilut, w tajemnicy (napisanego): „Wszystko w mądrości (Hochma) stworzył”. Bowiem światło Ejn Sof obłóczyło się wewnątrz najwyższej Hochmy, która jest powyżej Acilut, sama ta Hochma zeszła i przebiła ekran nad Acilut. Zeszła ze swojego miejsca i obłóczyła się w Acilut, i poprzez nią Acilut otrzymuje światło Ejn Sof. I to jest wewnętrzny sens tego, co napisano: „Wszystko w mądrości stworzył”, co powiedziano o świecie Acilut.

Pytanie 45

Or pnimi

20. Początkowo była „ogonem lwów” w sof Acilut. Czyli to sijum wszystkich sfirot Acilut, które w odniesieniu do sfirot de-Brija alegorycznie porównane są do lwów względem lisów. I Malchut zeszła z sijum sfirot Acilut, stając się rosz dla sfirot świata Brija.

30. Chawa była ogonem Adama. Zeir Anpin i Malchut nazywają się Adamem i Chawą, a Malchut to sijum wszystkich sfirot Zeir Anpina. I dlatego komentarz mędrców o Adamie Riszonie przed stworzeniem Chawy jest taki: „Chawa była ogonem Adama”, czyli jego właściwością sijum.

40. Sama ta Hochma zeszła i przebiła ekran nad Acilut. Innymi słowy, Malchut de-AK, wewnątrz której znajduje się ekran bhiny gimel, będący poziomem Hochmy – ta Malchut zeszła i stała się Atikiem w świecie Acilut.

Wskutek tego, że Malchut wyższego staje się Keterem niższego, światy łączą się ze sobą i otrzymują świecenie jeden od drugiego.

6) Jednak cała ta właściwość we wszystkich światach – wszystko to było dla pożytku światów, aby związać każdy z każdym, by mogły otrzymywać świecenie jeden od drugiego dzięki temu, że sijum Acilut dosłownie stał się początkiem rosz de-Brija, i tak samo w pozostałych światach.

Wskutek tego, że Malchut Acilut obłóczona jest w Keter de-Brija, znajdujący się w ejchal Święte Świętych, w dzień szabatu ten ejchal może wznieść się w Acilut.

7) I to jest tajemnica szabatu, bowiem wtedy w światach dodaje się świętość i najwyższy ejchal Święte Świętych świata Brija ponownie podnosi się w Acilut. I Acilut staje się całkowicie dopełniony z powodu wspomnianej wyżej przyczyny. Podobnie i w pozostałych światach, i nie będę tu rozwlekał (wyjaśnienia).

Or pnimi

50. Najwyższy ejchal Święte Świętych świata Brija ponownie podnosi się w Acilut. Rosz de-Brija, w którą obłóczona jest kropka Malchut Acilut, nazywa się „ejchal Święte Świętych”. I w dzień szabatu cały ten ejchal w sile tej kropki Acilut, która jest tam obłóczona, podnosi się razem z tą kropką w Acilut.

Pytanie 86

W każdym neecalu są tylko cztery poziomy HuB TuM, a pośredni poziom między Maacilem a neecalem to Keter, w którym obecne są i właściwość Maacila, i właściwość neecala.

8) Wyprowadzamy z tego zasadę, że w rzeczywistości w neecalu są tylko cztery poziomy, będące czterema literami (imienia) AWAJa, i to Acilut, Brija, Jecira, Asija, i to Hochma, Bina, Tiferet i Malchut. Dlatego Tora zaczyna się od słowa „bereszit (na początku)”, „i nie ma początku (reszit), oprócz Hochmy”, jak powiedziano przez mędrców, błogosławionej pamięci. I powiedzieli tak językiem zaprzeczenia, aby wykluczyć Keter, chociaż istnieje pośrednia właściwość, obejmująca dwa aspekty: Maacila i neecala. Ona nazywa się Keterem i w ten Keter włączone jest wszystko to, co jest ponad nim. I nawet jeśli on jest najbardziej mały ze wszystkich, to jest w nim korzeń wszystkich dziesięciu sfirot neecalim i on obdarza dobrem wszystkich.

*Ec Chaim, brama 42, rozdz.1, na końcu

Or pnimi

60. I powiedzieli tak językiem zaprzeczenia, aby wykluczyć Keter. Mogliby powiedzieć, że początkiem jest Hochma, dlaczego więc powiedzieli: „nie ma początku, oprócz Hochmy”, skoro znaczenie to samo, a nie inne? Lecz (powiedziano) „aby wykluczyć Keter”, by nauczyć cię, że Keter nie jest początkiem w świecie, a początkiem świata jest Hochma. Albowiem świat w całości również ma cztery bhiny HuB TuM, przy czym Hochma jest to pierwsza właściwość z nich. Lecz Keter rozpatruje się nie jako (w liczbie) właściwości świata, a (jako właściwość) pośrednia. I sam w sobie on także zawiera cztery bhiny, jak powiedziano wyżej.

Kiedy liczymy cztery – to liczba neecalim faktycznie, a kiedy liczymy pięć – to wtedy liczymy razem z nimi Keter, w którym (obecne są właściwości) i Maacila, i neecala.

9) I nie pomyl się, że czasem mówimy o dziesięciu sfirot, na które dzielą się cztery litery (imienia) AWAJa, a czasem mówimy, że dzielimy je na pięć parcufim. I kiedy mówimy, że ich cztery, to liczba neecalim, istniejąca faktycznie, a kiedy liczymy pięć parcufim, to liczymy razem z samymi neecalim i korzeń, Maacila.

Pytania 188–189

Or pnimi

70. O dziesięciu sfirot, na które dzielą się cztery litery (imienia) AWAJa. Jednak te dziesięć sfirot nie dzieli się na dziesięć parcufim. A przyczyna w tym, że sześć sfirot HaGaT NeHI nie tworzy sześciu parcufim, ponieważ wszystkie one w awijut ekranu i w mierze poziomu to tylko jedna właściwość, czyli bhina gimel. I dlatego wszystkie one wychodzą z jednego ziwug de-akaa i uważają się przez to za jeden parcuf. A istota różnic między sześcioma sfirot HaGaT NeHI zostanie wyjaśniona z Bożą pomocą w dalszym ciągu.

Na wszystkich poziomach w światach wyższy uważa się Maacilem, a niższy neecalem, w którym są cztery bhiny; i jest między nimi pośrednia właściwość, nazywana Keterem, w której (obecne są) i Maacil, i neecal; Keter, z punktu widzenia tego, że to Malchut wyższego, nazywa się „ani” (ja), a z punktu widzenia tego, że to Keter niższego, on nazywa się „ejn” (nie, brak); i to tajemnica (napisanego): „Ja – pierwszy i Ja – ostatni”[2].

10) I wiedz, że podobnie w dowolnych dziesięciu sfirot w każdym świecie. I tak samo w indywidualnościach w każdym parcufie, albowiem zawsze każda wyższa bhina nazywa się wyższym Maacilem, a niższa – neecalem. W neecalu nie ma mniej niż cztery litery AWAJa, nawet w dziesięciu indywidualnych sfirot i w indywidualnościach indywidualności. I jest między nimi pośrednia właściwość, nazwana Keterem. Zrozum to bardzo dobrze, ponieważ z tego staną się zrozumiałe wszystkie objaśnienia, które przez nas są wyjaśniane. I to: „Ja – pierwszy i Ja – ostatni”, ponieważ Keter – on pierwszy i on też ostatni, i to – „ejn (אין)”, a to – „ani (אני)”. Albowiem we właściwości Malchut jego Stwórcy – on ostatni i nazywa się „ja”, i to Malchut. A we właściwości korzenia stworzeń, co w nim, i to aspekt Keteru – on pierwszy i nazywa się „nie (brak)”, i to (te same) litery, (co w słowie) „ja”[3].

Pytanie 227

Or pnimi

80. W neecalu nie ma mniej niż cztery litery AWAJa, nawet w dziesięciu indywidualnych sfirot i w indywidualnościach indywidualności. Cztery litery AWAJa to HuB TuM, a Tiferet obejmuje sześć sfirot, a pośredni poziom między Maacilem a neecalem nazywa się Keterem. Razem to dziesięć sfirot, i każda indywidualna sfira z tych dziesięciu sfirot koniecznie obejmuje w sobie także dziesięć sfirot, i tak samo w indywidualnościach indywidualności, jak szczegółowo wyjaśniono we Wewnętrznym spostrzeganiu cz.2 (p.96).

90. „Ani” (אני), a to – „ani”, „Ejn” (אין), a to – „ejn”. Jest tu niezwykle ważna wskazówka, bowiem słowo „ejn” wskazuje na brak postrzegania, a przeciwne mu słowo „ani” wskazuje na ostateczne postrzeganie w absolutnej doskonałości. I mimo że nie masz dwóch pojęć przeciwnych, sprzecznych bardziej jedno drugiemu, niż te dwa słowa „ani” i „ejn”, to jednak ich litery są równe i identyczne, i to – wielki cud. Na tym (polega) wewnętrzny sens napisanego: „Ja – pierwszy i Ja – ostatni”, aby wskazać, że to wcale nie są dwa pojęcia, nie daj Boże, a dosłownie jedno. Jak napisał raw: «Bo w właściwości Malchut Stwórcy, co w nim – on ostatni i nazywa się „ja”, i to Malchut. A w właściwości korzenia stworzeń, co w nim, i to aspekt Keteru – on pierwszy i nazywa się „nie (brak)”, i to (te same) litery, (co w słowie) „ja”». Te pojęcia są głębsze niż wszystkie głębie i wyższe niż wszystkie wysokości, a dlatego tu ostrzega nas raw i mówi: „I zrozum to bardzo dobrze, bo z tego staną się jasne wszystkie objaśnienia, które przez nas są wyjaśniane”.

Musimy dobrze zrozumieć tajemnicę (rozpatrywanych) tutaj dwóch przeciwnych pojęć – to nawet nie dwie oddzielne właściwości, lecz należy je pojmować jako jedną właściwość. Z punktu widzenia istnienia Malchut wyższego i istoty wyższego, kiedy ona rozcina i przebija ekran, jak opisano wyżej, granica ekranu na kropkę Malchut wyższego w ogóle nie oddziałuje. Z tego powodu Keter nazywa się „ja” i „ostatni”, co oznacza pełną doskonałość. Bo Malchut wyższego otrzymuje od wszystkich dziesięciu sfirot, jakie są w wyższym, przy czym te dziesięć sfirot koniecznie obejmują wszystkie poziomy i parcufim, mogące rozprzestrzenić się w światach, które są poniżej nich. Okazuje się więc, że ta kropka zawiera ostateczną doskonałość, i to jest „Ja – ostatni”. I to jest tajemnica Keteru, który nazywa się Atikiem. I (on także) nazywa się „tohu (pustką)”, i nazywa się iskrą Stwórcy, i nazywa się Ejn Sof, błogosławiony On.

Jednak z punktu widzenia istnienia (tej kropki jako) korzenia dla znajdujących się w niej stworzeń – to właściwość Keteru niższego neecala, więc to tajemnica (pojęcia) „Ja – pierwszy”, co nazywa się „ejn” – to litery słowa „ani”. Innymi słowy, względem neecalim te litery słowa „ani” same łączą się w połączenie „ejn”, którego znaczenie jest przeciwne połączeniu „ani”, będącemu Malchut wyższego, ale (to dzieje się) we właściwości: „światło zmniejsza się i przechodzi przez ekran”. Jak szczegółowo powiedziano wyżej, w konsekwencji tego ona faktycznie zawiera w sobie cztery bhiny HuB TuM. Przestudiuj tam uważnie. I dlatego (taka właściwość) nazywa się rosz neecala, bo wszystko to, co istnieje w guf, rozciąga się z rosz. I on nazywa się „ejn”, bo wszystkie poziomy i światy, które są pod nim, stopniowo odkrywają to, co znajduje się w rosz. Ale zanim one dopełnią to, co im przeznaczone, rosz przebywa we właściwości „ejn”, w tajemnicy napisanego w Pismach: „Ja – pierwszy”, czyli jest tylko początkiem odkrycia i korzeniem dla odkrycia. On nazywa się Arich Anpinem, i nazywa się „bohu (chaotyczność)”, i nazywa się iskrą stworzenia, i nazywa się Keterem. Wpatrz się uważnie w te słowa, a być może zasłużysz i znajdziesz początek w odkryciu mądrości.

Jednak to, co napisano, że Atik nazywa się „Ja – ostatni”, powiedziano tylko z punktu widzenia jego wzniesienia w Acilut w dzień szabatu, kiedy ponownie staje się tam Malchut wyższego, jak napisał raw. I zrozum to. Pytania 15, 213–214

[1] Prawdopodobnie to odnośnik do napisanego w traktacie Eruwin, 18/1.

[2] Prorocy, Jeszajahu, 44:6.

[3] Oba te słowa składają się z liter alef, nun, jud.

Talmud dziesięciu sfirot, TES 03