250) Rabbi Jehuda otworzył i powiedział: „Nie bój się, robaczku Jaakowie, garstko Israela, Ja ci pomogłem – mówi Stwórca, i twój Odkupiciel – Święty Israela” (rabbi Jehuda patach we-amar: al tir’i tola’at Jaakow, metej Jisra’el, ani azartich – ne’um Hawaja, we-go’alech Kedosz Jisra’el). Chodź i zobacz: wszystkim narodom bałwochwalczym świata Święty, niech będzie błogosławiony, dał znanych książąt i władców, jak powiedziano (ta chaze: kol ammin akum de-alma, Kudsza Berich Hu jehaw lon le-memanan szaltanin jedi’in, ke-ma de-itmar). I wszyscy oni chodzą za swoimi bogami, jak jest napisane: „Bo wszystkie narody chodzą każdy w imieniu swojego boga” (u-kull’hu azlei batar elohejhon, ke-ma diktiw: ki kol ha-ammim jelchu isz be-szem elohaw). A wszyscy oni są podobni do demonów, wzniecają wojny, są rabusiami, gwałcicielami, cudzołożnikami i mieszają się w wiele złych czynów, i umacniają się swoją siłą, by czynić zło (u-kull’hu oszdin damin, u-magichin krava, gazlin, kapchin u-mena’afin, we-it’arvei be-kamma owadin bisz, we-it-takkafu be-chejlhon le-ava’asza).
Sulam
250) Zagłos zabrał Rabbi Jehuda, ogłaszając: „Nie bój się, robaczku Jaakowie, ludu Israela, Ja pomagam ci – słowo Stwórcy! A twoim wybawicielem – Święty Israela”[1]. Wszystkie narody świata, czczące bożki, Stwórca podporządkował znanym władcom, wyznaczonym nad nimi. I wszyscy oni idą za swoimi bóstwami, jak powiedziano: „Bo wszystkie narody pójdą – każdy w imię swojego bóstwa”[2]. I wszyscy oni przelewają krew i prowadzą wojny, rabują, popełniają gwałty i cudzołóstwa. Zawsze są uwikłani w działania tych, którzy dążą do zła, i zawsze przeważają w nich siły zła.
251) A Israel – nie ma siły ani mocy, by ich zwyciężyć, poza swoim ustami, jak ten robak, który nie ma siły ani mocy, tylko w ustach, i ustami łamie wszystko. I dlatego nazywani są Israel „robaczkiem” (we-Jisra’el, leit lon tokfa we-chejla le-natcacha lon bar be-pumhon, ke-tola’ata da, de-leit lah tokfa we-chejla ela be-puma, u-ve-puma mitbar kolla, u-ve-al da ikrun Jisra’el tola’at).
Sulam
251) „Israel nie ma sił ani męstwa, aby ich pokonać, a jedynie ustami swymi” – to znaczy modlitwą. „Podobnie jak robak, którego całe męstwo i siła są tylko w jego ustach, i ustami kruszy wszystko. I dlatego Israel nazywani są robaczkiem”.
252) Jeszcze raz: „Nie bój się, robaczku Jaakowie”. Czym jest ten „robaczek”? Nie ma w stworzeniu świata czegoś takiego jak ten robak jedwabnika, z którego wychodzą wszystkie szaty chwały, tkaniny królewskie; potem rodzi potomstwo, a sam umiera, i z tego pozostałego nasienia odradza się jak wcześniej, i oto on jest w istnieniu (tu: al tir’i tola’at Jaakow – ma tola’at? Leit liwrija de-alma ke-hai tola’ata de-meszi de-sisatra, de-minah nafkei kol lewuszej jekar, tistrej de-malkin; lewatar zera zar’in u-mejt, u-lewatar me-hahu zara de-isztar minej, itkajajm ke-mil’kadmin, we-ha ihu be-kijuma). Tak też Israel jest jak ten robaczek: że choćby umarli, powrócą i będą istnieć w świecie jak dawniej (kach Jisra’el inun ke-hai tola’ata, de-af al gaw de-mejtin, jithadrun we-jitkajajmun be-alma ke-mil’kadmin).
Sulam
252) „Nie bój się, robaczku Jaakowie”. Nie ma innego stworzenia na świecie podobnego do tego jedwabnika, z którego wnętrza wychodzą wszystkie świąteczne szaty i królewskie stroje. A po swojej przędzy zostawia on nasienie i umiera. Lecz potem z tego nasienia, które po nim pozostało, odradza się, jak wcześniej, i znów dalej żyje. I Israel także są jak ten robak – choć umierają, jednak odradzają się do życia.
253) A przecież powiedziano: „Jak glina w ręku garncarza, tak wy jesteście w mojej ręce, domu Israela” (we-ha itmar: ki ka-chomer be-jad ha-jocer, ken atem be-jadi bejt Jisra’el). Czym jest „jak glina”? To jest ta glina szkła, że nawet jeśli się stłucze – da się naprawić, i ma możliwość powrotu do pierwotnego stanu (maj ka-chomer? Ela da hu chomer de-hahu zchuchit, de-af al gaw de-itabar, ittakkan, we-it lej takkana ke-mil’kadmin).
Sulam
253) „I także powiedziano: «Jak glina w rękach garncarza, tak i wy w rękach Moich, domu Israela»[3]. Jak włókno, które, mimo że jest łamane, znów odzyskuje swój dawny kształt. Tak też Israel – mimo że umierają, ponownie się odradzają”.
254) „Garstka Israela” – to jest Drzewo Życia, ponieważ Israelici są przyłączeni do Drzewa Życia, dlatego będą mieć życie, powstaną z prochu i będą trwać na świecie, i będą jednym ludem, by służyć Świętemu, niech będzie błogosławiony, jak powiedziano: „By wszyscy wzywali imienia Stwórcy, by służyć Mu jednomyślnie” (metej Jisra’el – da ilana de-chajej, de-begin de-Jisra’el inun itdabku be-ilana de-chajej, begin kach jehe chajin le-hon, we-jekumun me-afra, we-jitkajemun be-alma, we-jehun le-am chad, le-miflach lej le-Kudsza Berich Hu, kede’amra: likro kullam be-szem Hawaja, le-ovdo schem echad).
Sulam
254) „Lud Israela”. Israel – to Drzewo Życia, Zeir Anpin. I ponieważ synowie Israela przylgnęli do Drzewa Życia – otrzymają życie i powstaną z prochu, i będą mogli istnieć w świecie, i staną się jednym narodem w służbie Stwórcy.
[1] Prorocy, Jeszajahu, 41:14. „Nie bój się, robaczku Jaakowie, ludu Israela! Ja ci pomagam – mówi Stwórca – i twoim Odkupicielem jest Święty Israela.”
[2] Prorocy, Micha, 4:5. „Bo wszystkie narody pójdą, każdy w imię swojego bóstwa, a my będziemy chodzić w imię Stwórcy, naszego Elohim, na wieki wieków.”
[3] Prorocy, Jirmijahu, 18:6. „Czyż nie mogę uczynić z wami, domu Israela, tak jak ten garncarz? – mówi Stwórca. – Oto jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy w Mojej ręce, domu Israela.”