95) „I poszli jego bracia paść trzodę ojca ich w Szechem” (wajelchu echaw lir’ot et tson avihem bi-Szechem). Rabbi Szimon powiedział (Ribi Szimon amar): powinno być napisane: „paść trzodę ojca ich” (lir’ot tson avihem mibba’ej leh) – co znaczy słowo „et”? (mai et) – jest oznaczone kropką nad nim (nakud mille’eila), by wskazać, że Szchina była z nimi (le-asga’a imhon Szchinta), bowiem ona przebywała z nimi (de-ihi imhon szarjaja), ponieważ było ich dziesięciu (be-gin de-inun hawu asara), gdyż Josef nie był z nimi (de-ha Josef la hava imhon), a Beniamin był jeszcze mały i pozostawał w domu (u-Binjamin ihu z’eir be-bejta). I dlatego było ich dziesięciu (u-ve-gin kach inun hawu asara), i gdy poszli, Szchina była pośród nich (we-kad azlu, hawat Szchinta bejnei’hu). I dlatego jest kropka nad słowem „et” (we-al da nakud mille’eila).
Sulam
95) „I poszli jego bracia paść drobny inwentarz ojca swego w Szechem”[1]. Powiedział Rabbi Szymon: „«Paść drobny inwentarz (et con את צאן) ojca swego» – dlaczego użyto tu przedimka et (את)? Słowo et (את) jest zaintonowane z góry, aby włączyć razem z nimi Szchinę, ponieważ Szchina, nazywana et, przebywała z nimi. Ponieważ było ich dziesięciu, a wszędzie tam, gdzie jest dziesięciu, Szchina przebywa pośród nich. Josef nie był z nimi, a mały Beniamin był w domu, i dlatego słowo et (את) jest zaintonowane z góry”.
96) I dlatego, gdy sprzedali Josefa (u-ve-gin kach be-zimna de-zabinu leh le-Josef), wszyscy uczestniczyli razem ze Szchiną (ishtatfu kull’hu ba-hadej Szchinta), i wciągnęli ją w swoją wspólnotę (we-ashtifu lah ba-hadayhu), gdy sporządzali zmowę (kad avidu oma’a). I aż do chwili, gdy sprawa Josefa została ujawniona (we-ad de-itgalleja milla de-Josef), Szchina nie spoczęła nad Jaakowem (la szarja Szchinta alej de-Jaakow).
Sulam
96) „I dlatego w chwili, gdy sprzedawali Josefa, wszyscy oni połączyli się ze Szchiną i uczynili ją swoją współuczestniczką, gdy składali przysięgę i ślubowanie, że nie ujawnią nic o sprzedaży Josefa. I dlatego, dopóki sprzedaż Josefa nie została ujawniona, Szchina nie przebywała nad Jaakowem.”
97) A jeśli powiesz, że Szchina nie była obecna z nimi (we-i teima de-Szchinta la isztakchat imhon) – przyjdź i zobacz (ta chaze), że jest napisane: „Tam wstępują pokolenia, pokolenia Boga – świadectwo dla Israela, by dziękować Imieniu Stwórcy” (de-ketiv: sze-szam alu szewatim, szivtej Jah, edut le-Jisra’el, le-hodot le-szem Haszem). Wszyscy oni byli sprawiedliwi i pobożni (kull’hu caddikej we-chasidej), podporą całego świata (kijuma de-kol alma), podporą w górze i w dole (kijuma inun le-eila we-tata).
Sulam
97) „Można by zapytać: czy Szchina rzeczywiście przebywała z tymi plemionami? Przecież powiedziano: «Tam wstępowały plemiona, plemiona Stwórcy»[2] – to znaczy, że wszyscy oni byli sprawiedliwi i bogobojni, i stanowili fundament istnienia wszystkich mieszkańców świata. I cały świat żył dzięki ich zasługom – życiem wyższym i niższym, to znaczy światów wyższych i świata niższego.”
[1] Tora, Bereszit, 37:12. „I poszli jego bracia paść trzody swojego ojca w Szechemie.”
[2] Pisma, Psalmy, 122:4. „Tam wstępowały pokolenia, pokolenia Stwórcy – świadectwo dla Israela – by wysławiać imię Stwórcy.”