262) „A synom nałożnic, które miał Awraham, dał Awraham dary” (u-li-vnei ha-pilagszim aszer le-Awraham, natan Awraham matanot) – co to są te „dary”? (mai matanot?). To są strony niższych stopni, które są imionami ze strony ducha nieczystości (illein sitrei dargin tata’in, de-inun szmahan de-sitrei ruach mesa’ava), aby dopełnić stopnie i aby Icchak został wyniesiony ponad wszystko – w wyższej wierze, jak należy (be-gin le-ashlama dargin, we-istallak Jicchak al kolla, bi-mehejm’nuta ila’a kidka chazi).
Sulam
262) „A synom nałożnic dał Awraham dary”[1]. Co oznaczają „dary”? Istnieją różne niższe stopnie świętości, które nie zostały naprawione – i są one imionami różnych duchów nieczystości. I przekazał im te dary po to, aby dopełnili te stopnie – to znaczy, aby je oczyścili i naprawili jako stopnie świętości. A Icchak wywyższył się ponad wszystkie z nich – w wyższej wierze, w Binie.
263) „Synowie nałożnic” – to byli synowie Ketury, nałożnicy z początku i nałożnicy również teraz (bnei ha-pilagszim – illejn havu bnei Ketura, pilegesz be-kadmeita u-pilegesz hashta). Rabbi Chija powiedział: dosłownie „nałożnice” (Rabbi Chija amar: pilagszim mammasz). „I odesłał ich od Icchaka, swego syna” – aby nie panowali nad Icchakiem (we-wajeshallechem me-al Jicchak beno – de-la le-szalta’a le-gabei de-Jicchak). „Za jego życia” – póki Awraham był żywy i istniał na świecie (be-odenu chaj – be-od de-hava Awraham chaj we-kajam be-alma), by nie wnieśli przeciw niemu oskarżenia po jego śmierci (de-la jeqatrgun leih le-vatar). I po to, by Icchak został ustanowiony w wyższym srogim sądzie (u-ve-gin de-jittakan Jicchak be-sitra de-dina kaszja ila’a), by wzmocnił się nad wszystkimi, i aby wszyscy zostali przed nim ujarzmieni (le-ittakkafa al kullhu, we-kullhu itkapjan kameih). „Na wschód, do ziemi wschodu” – ponieważ tam są strony czarów nieczystych (kedma el erec kedem – be-gin de-tamman inun sitrei charashei mesa’avei).
Sulam
263) „Synom nałożnic” – to synowie Ktury. Nazywane są one nałożnicami, ponieważ była ona nałożnicą zanim została oddalona, i teraz również jest nałożnicą, gdy Awraham ponownie ją wziął.
„I odprawił ich od Icchaka, swojego syna”253 – aby nie panowali w pobliżu Icchaka. „Za swojego życia”253 – kiedy Awraham jeszcze żył i istniał w tym świecie – po to, aby później nie kłócili się z nim. I po to, aby Icchak, umocniony po stronie wyższego surowego sądu, przeważył nad wszystkimi nimi, i by wszyscy mu się podporządkowali. „Na wschód, do ziemi wschodniej” – ponieważ tam dokonuje się różnych czarów siły nieczystości.
264) Przyjdź i zobacz (ta chaze): jest napisane: „I mądrość Szlomy przewyższyła mądrość wszystkich synów Wschodu” (watterew chokhmat Szlomo me-chokhmat kol bnei Kedem) – to byli potomkowie synów nałożnic Awrahama (illejn inun de-havu mi-bnei bnei pilagszim de-Awraham). A już to wyjaśniliśmy (we-ha okimna), że to właśnie w tych „górach Wschodu” byli ci, którzy uczyli czarów ludzi (de-ha be-inun harrei Kedem, inun de-olfin charashin le-bnei nasza). I z tej ziemi Wschodu wyszli: Lawan, i Beor, i Bileam jego syn – a wszyscy byli czarownikami (u-me-hahi Erec Kedem, nefaqū: Lawan, u-Beor, u-Bileam beno – u-kullhu charashei). I to już zostało wyjaśnione (we-ha okmuha).
Sulam
264) Powiedziano: „A mądrość Szlomo była większa niż mądrość wszystkich synów Wschodu”[2] – tych, którzy pochodzili od synów nałożnic Awrahama. A w tych wschodnich górach znajdują się ci, którzy uczą ludzi czarów. I z tej wschodniej krainy wyszli Laban, Beor i Bileam, jego syn, oraz wszyscy czarownicy.
[1] Tora, Bereszit, 25:6. „A synom nałożnic, które miał Awraham, dał Awraham dary i odesłał ich od Icchaka, swojego syna, jeszcze za swojego życia – na wschód, do ziemi Wschodu.”
[2] Prorocy, Melachim Alef, 5:10. „I dał Szlomo Chiramowi dwadzieścia tysięcy kor pszenicy na pokarm dla jego domu i dwadzieścia kor tłoczonej oliwy; tak dawał Szlomo Chiramowi rok w rok.”