287) „I spojrzała jego żona za siebie” (wa-tabbet iszto me-acharaw). Powinno być napisane „za nią” (me-achareha mi-baej lejh), lecz chodzi o to, że spojrzała za Szchiną (ela mi-batar Szchinta). Rabbi Jose powiedział (Rabbi Jose amar), że za Lotem (mi-batrej de-Lot), ponieważ niszczyciel podążał za nim (di-mechabbla azil abatrejhu). A czy niszczyciel szedł za nim? (we-chi abatrejhu azil) Przecież to on został wysłany! (we-ha hu szadar lejh) Lecz w każdym miejscu, gdzie Lot szedł (ela be-kol atar da-hawa azil Lot), niszczyciel zatrzymywał się, aby dokonać zniszczenia (it’akaw mechabbla le-chabbala). I każde miejsce, które już przeszedł i zostawił za sobą (we-kol atar de-azil ke-war, we-szawik la-achorejhu), niszczyciel obracał w ruinę (hawa mehapek lejh mechabbla).

Sulam

287) „I spojrzała jego żona za siebie”[1] – za Lotem. A za nim szedł niszczyciel. Dokądkolwiek szedł Lot, niszczyciel powstrzymywał się od wyrządzania szkody. A miejsce, które Lot już opuścił, zostawiając je za sobą, niszczyciel przewracał. Dlatego niszczyciel powiedział mu: „Nie oglądaj się za siebie, bo idąc za tobą, będę wyrządzał szkody”. Dlatego powiedziano: „Spojrzała jego żona za siebie”, i zobaczyła niszczyciela, i wtedy zamieniła się w słup soli. Ponieważ dopóki niszczyciel nie widzi twarzy człowieka, nie wyrządza mu szkody. Ale ponieważ żona Lota odwróciła twarz, aby spojrzeć „za siebie”, natychmiast „stała się słupem soli”.

288) I dlatego powiedział mu (u-be-gin kach amar lejh): „Nie oglądaj się za siebie” (al tabbet acharecha), ponieważ ja niszczę za tobą (de-ha ana achabel batrach). I dlatego jest napisane (we-al da ketiv): „I spojrzała jego żona za nim” (wa-tabbet iszto me-acharaw). I zobaczył ją niszczyciel (we-chamat mechabbla), wtedy „stała się słupem soli” (kedein wa-tehi nitziv melach). Ponieważ za każdym razem, gdy niszczyciel działa (de-ha be-kol zimna de-mechabbla), jeśli nie widzi oblicza człowieka (la chamej anpoj de-bar nasz), nie niszczy go (la mechabel lejh). A kiedy jego żona odwróciła swoją twarz, aby spojrzeć za nim (kejwan de-ittejhu ahadarat anpaha le-istakkala abatrejhu), natychmiast „stała się słupem soli” (mijad wa-tehi nitziv melach).

[1] Tora, Bereszit, 19:26. „I spojrzała jego żona za siebie i stała się słupem soli”.