98) Otworzył i powiedział: „Ucieszyłem się, gdy mówili do mnie: Do domu Stwórcy pójdziemy” (patach we-amar: samachti be-omrim li, bejt Haszem nelech). Ten werset został wyjaśniony (hai kra okemuha), że Dawid miał w sercu zbudować Dom (de-David hava im libej le-mivne bejta), jak powiedziano: „A było z sercem Dawida, ojca mego, by zbudować dom dla Imienia Stwórcy” itd. (kede-amar: wajhi im lewaw David avi li-vnot bajit le-szem Haszem we-gomer). A potem, co jest napisane? „Jednak nie ty zbudujesz ten dom, lecz twój syn, który wyjdzie z twoich bioder – on zbuduje dom dla Imienia Mego” (u-le-vatar mah ketiv: rak atta lo tivneh ha-bajit, ki im bincha ha-jotze me-chalatzecha, hu jivne ha-bajit li-szmi). I cały Israel wiedział to (we-kol Jisra’el hawu jad’ei da), i mówili: „Kiedy umrze Dawid, i powstanie Szlomo, jego syn, i zbuduje ten Dom?” (we-hawu amrei: ejmataj jamut David, we-jakum Szlomo brej, we-jivne bejta). I wtedy: „Stanęły nogi nasze w twych bramach, Jeruszalajim” (u-kedejn: omdot haju raglejnu bi-sze’araich Jeruszalajim), wtedy wstąpimy i złożymy tam ofiary (kedejn ne’sak u-nekriv taman korbanin).
Sulam
98) Przemówił (Rabbi Szymon), ogłaszając: „Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: «Do domu Stwórcy pójdziemy»”[1]. „Dawid z całego serca pragnął zbudować Świątynię, jak powiedziano: «I było w sercu Dawida, mojego ojca, zbudować Świątynię dla Imienia Stwórcy»”[2]. A potem powiedziano: „Jednak ty nie zbudujesz Świątyni”[3]. I cały Israel wiedział o tym i mówili: «Kiedy umrze Dawid i wstanie Szlomo, jego syn, i zbuduje Świątynię? Wtedy stanęłyby nasze nogi w twych bramach, Jeruszalajim[4], bo wtedy weszlibyśmy i złożylibyśmy ofiary»”.
99) A mimo wszystko (we-im kol da), choć mówili: „Kiedy umrze ten starzec?” (af al gaw de-hawu amrei: ejmataj jamut saba da), wtedy „ucieszyłem się i radość była we mnie” (kedejn: samachti we-chedwa hava li) – z powodu mojego syna (be-gin beri), gdyż mówili: „Syn mój powstanie po mnie, by wypełnić nakaz i zbudować Dom” (de-hawu amrei: dibri jakum techoti, le-migmar pekkuda le-mivne bejta). Wtedy rozpoczął i wychwalał ją (kedejn sharej we-szabbach lah), i powiedział: „Jeruszalajim zbudowane – jak miasto, które zostało połączone w jedno” (we-amar: Jeruszalajim ha-benuja ke-ir she-chubbera lah yachdaw).
Sulam
99) „I chociaż mówili: «Kiedy umrze ten starzec?!», rozradowałem się przy tym, i ogarnęło mnie uniesienie z powodu mojego syna – bo mówili oni, że mój syn stanie na moim miejscu, by dopełnić to przykazanie i zbudować Świątynię”. Wtedy zaczął (Dawid) wychwalać ją – Szchinę, i powiedział: „Odbudowane Jeruszalajim jest jak miasto, złączone w jedność”[5].
100) Nauczyliśmy się (tenan), że Święty, niech będzie błogosławiony, uczynił Jeruszalajim na dole na wzór tej, która jest na górze (avad Kudsza Berich Hu Jeruszalajim le-tatta ke-gawna de-le’eila), i ta [niższa] została przygotowana naprzeciw tej [wyższej] (we-da mittakkena le-kabel da), jak jest napisane: „Miejsce dla Twojego mieszkania uczyniłeś, Stwórco” (de-ketiv: machon le-szivtecha pa’alta Haszem). „Zbudowana” – bo Święty, niech będzie błogosławiony, przygotowany jest, by zstąpiła na nią wyższa Jeruszalajim, jak należy (ha-benuja: de-zamin Kudsza Berich Hu le-nachta lah Jeruszalajim de-le’eila kid-ka ja’ot). I dlatego: „zbudowana” (u-ve-gin kach ha-benuja). „Która została połączona razem” – to już zostało wyjaśnione (she-chubbera lah yachdaw, we-ha okemuha), choć powinno być napisane: „którą połączono” (she-chubbera, she-chibberu mibba’ej leh). Ale chodzi o to, że Matka została połączona z Córką (ela de-itchabbaret imma bi-varta), i stały się jednością (we-hawu ka-chada), i to już zostało wyjaśnione (we-okemuha).
Sulam
100) Stwórca stworzył niższy Jeruszalajim – Nukwę, na podobieństwo wyższego Jeruszalajim – Biny. I jeden jest naprawiany zgodnie z drugim. Nukwa jest naprawiana wszystkimi naprawami, które są w Binie, jak powiedziano: „Na miejscu, które uczyniłeś dla Siebie mieszkaniem, Stwórco”[6]. „Odbudowany” – oznacza, że w przyszłości Stwórca spuści Jeruszalajim z góry, już odbudowany, jak należy.
„Złączonemu w jedność”. Powinno było być napisane: „Który złączyli w jedność” – w liczbie mnogiej. Jednak matka (Ima), Bina, połączyła się ze swoją córką, Nukwą, i stały się jednym całościowym bytem. I dlatego powiedziano: „Złączonemu” – w liczbie pojedynczej.
101) I zostało powiedziane (we-itmar): „Tam wstępują pokolenia” (szam alu szewatim) – to są ci, którzy stanowią trwanie świata (illejn inun kijuma de-alma) i naprawę świata niższego (we-tikkuna de-alma tata’a). I nie mów, że chodzi tylko o świat niższy (we-la teima de-alma tata’a bilchudoj), lecz nawet o świat wyższy (ela afilu de-alma illa’a), jak jest napisane: „Pokolenia Boga – świadectwo dla Israela” (de-ketiv: szivtei Jah edut le-Jisra’el) – właśnie dla Israela (le-Jisra’el dajka), ponieważ oni są trwaniem w dole (be-gin de-inun kijuma le-tatta), a świadectwem w górze (sahaduta inun le-eila). I wszystko to „by dziękować Imieniu Stwórcy” (we-kolla: le-hodot le-szem Haszem), by ogłaszać Imię Świętego, niech będzie błogosławiony, we wszystkich kierunkach (le-oda’a szemeh de-Kudsza Berich Hu le-kol sitrin), jak jest napisane: „by dziękować Imieniu Stwórcy” (de-ketiv: le-hodot le-szem Haszem).
Sulam
101) „Tam wstępowały plemiona” – to istnienie świata i naprawa świata niższego. I naprawa nie tylko świata niższego, lecz nawet świata wyższego, jak powiedziano: „Plemiona Stwórcy, świadectwo dla Israela”. „Dla Israela” – ponieważ oni są podstawą istnienia świata na dole i są świadectwem na górze, w świecie wyższym. A wszystko to po to, „aby dziękować imieniu Stwórcy” – to znaczy dziękować imieniu Stwórcy we wszystkich tych właściwościach.
[1] Pisma, Psalmy, 122:1. „Pieśń stopni Dawida. Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: «Pójdziemy do domu Stwórcy».”
[2] Prorocy, Melachim I, 8:17. „Było w sercu Dawida, mojego ojca, aby zbudować dom imieniu Stwórcy, Elohim Israela.”
[3] Prorocy, Melachim I, 8:19. „Jednak nie ty zbudujesz ten dom, lecz twój syn, który wyjdzie z twoich bioder – on zbuduje dom dla Mojego imienia.”
[4] Pisma, Psalmy, 122:2. „Stoją nasze nogi w twoich bramach, Jeruszalajim.”
[5] Pisma, Psalmy, 122:3. „Jeruszalajim – miasto zbudowane jak jedno, złączone razem.”
[6] Tora, Szemot, 15:17. „Wprowadzisz ich i zasadzisz na górze Twojego dziedzictwa – miejscu, które uczyniłeś sobie na mieszkanie, Stwórco, w świątyni, którą ustanowiły Twoje ręce, Władco.”