381) Chodź i zobacz (ta chaze), podobnie do tego (ke-gawna da), w dniu Rosz ha-Szana i w Jom Kipur (be-jom R”H, we-jom ha-Kipurim), gdy sąd jest na świecie (de-dina isztekach be-alma), on stoi, by oskarżać (ihu kaejm le-katrega). A Israel musi obudzić się dźwiękiem szofaru (we-Israel ba’ejin le-it’ara be-szofar), by wzbudzić głos (u-le-at’ara kol), który jest połączony z ogniem, wodą i duchem (de-chalil be-esza u-majja we-rucha), i by stały się jednym (we-it’awidu chad), oraz by rozległ się ten głos z szofaru (u-le-aszma’a hahu kol, mi-go szofar).
Sulam
381) W dzień Rosz ha-Szana (Nowy Rok) i Jom Kipur (Dzień Przebłagania), gdy sąd obecny jest na świecie, a Szatan gromadzi się, aby oskarżać Israel, muszą oni w tym czasie przebudzić się do dźwięku szofaru i wznieść głos składający się z wody, ognia i powietrza, czyli HaGaT, które w nim się jednoczą, i głośno rozbrzmieć tym dźwiękiem z szofaru.
Wyjaśnienie: dwanaście miesięcy roku to naprawa Malchut od początku (rosz) do końca (sof). Ponieważ jej sof nie zostaje całkowicie zakończone aż do ostatecznej naprawy, należy co roku ponownie ją naprawiać. Dlatego w każdy Rosz ha-Szana rozpoczynamy naprawę Malchut od nowa, czyli tak, jak została stworzona czwartego dnia początku stworzenia, jak powiedziano: „I stworzył Wszechmogący dwa wielkie światła”[1], i wtedy była doskonała w GaR świecenia lewej linii, czyli świecenia szuruk, czyli Hochmy bez chasadim.
Dlatego luna skarżyła się, że „dwaj królowie nie mogą używać jednej korony”, ponieważ nie mogła wytrzymać braku chasadim. I w tym właśnie tkwi oskarżenie Szatana, ponieważ jego oskarżenie jest związane z Malchut, przyciągając sądy tak długo, jak długo świeci GaR lewej linii, aby odsunąć oskarżenie Szatana od Malchut w tym czasie,
A ponieważ w Rosz ha-Szana objawia się GaR lewej linii, Stan przygotowuje się do oskarżenia Malchut. Aby odsunąć to oskarżenie, należy dokonać działania anulowania GaR de-GaR świecenia lewej linii, tak jak dzieje się to podczas obcięcia głowy jałówce i wypowiedzenia przez starszych: „A nasze oczy tego nie widziały”, podczas drugiej naprawy, która tam się dokonuje.
To działanie to właśnie dźwięk, który wznosimy za pomocą szofaru. Wiadomo, że istnieją dwa rodzaje głosu:
- Głos Malchut, która nie została osłodzona w Binie;
- Głos Biny lub Malchut osłodzonej w Binie, a wtedy jej głos jest jak głos Biny[2], i to głos Biny jest wznoszony, aby zmniejszyć GaR de-GaR.
To oznacza powiedziane: „I wznieść głośno ten dźwięk z szofaru” – czyli z Biny, nazywanej szofarem. To ekran de-chirik, na którym wychodzi środkowa linia, łącząca dwie linie – prawą i lewą – ze sobą. Dźwięk składa się z trzech linii: wody, ognia i powietrza. I za pomocą tego ekranu trzy linie stają się jednością, a przez to zmniejsza się GaR de-GaR lewej linii. Wtedy oskarżenie Szatana zostaje usunięte z Malchut.
382) A ten głos (we-hahu kol) wznosi się aż do miejsca, gdzie stoi tron sądu (salka ad atar de-kursja de-dina jatwa), i uderza w niego (u-batasz bah), i się wznosi (we-salka). Gdy ten głos dociera z dołu (kejwan de-mata haj kol mi-tata), głos Jaakowa zostaje naprawiony na wysokościach (kol de-Jaakow ittakkan le-ejla), i Stwórca budzi miłosierdzie (we-Kdusza Bericha Hu it’ar rachamej). Ponieważ tak jak Israel budzi się na dole (de-ha ke-gawna de-Israel mit’arej le-tata), jeden głos (kol chad), który jest połączony z ogniem, duchem i wodą (kalil be-esza we-rucha u-majja), i wychodzą razem ze szofaru (de-nafkej ke-chada mi-go szofar), tak samo budzi się na górze szofar (hachi name it’ar le-ejla szofar). I ten głos, który jest połączony z ogniem, wodą i duchem (we-hahu kol de-chalil be-esza u-majja we-rucha), zostaje naprawiony (itttakkan), i wychodzi ten z dołu (u-nafak da mi-tata), a ten z góry (we-da me-ejla), i świat zostaje naprawiony (we-ittakkan alma), i miłosierdzie się objawia (we-rachamej isztekachu).
Sulam
382) „I ten głos wznosi się do tego miejsca, w którym znajduje się tron sądu” – tj. do GaR lewej linii, z którymi związane jest oskarżenie, „i uderza w niego” – tj. zmniejsza GaR de-GaR, znajdujące się tam. I Malchut wznosi się z tronu sądu na tron miłosierdzia. I po tym, jak ten głos dociera z dołu, naprawia się głos Jaakowa na górze, i jest to stopień chasadim, wychodzący na ekran środkowej linii, nazywanej Tiferet lub Jaakow, i nazywa się miłosierdziem. I wtedy Stwórca budzi się w miłosierdziu.
I tak jak Israel budzi na dole dźwięk, składający się z ognia, wody, powietrza, które wychodzą z szofaru, tak samo, odpowiednio do nich, budzi się dźwięk na górze, w wyższym szofarze, Binie. Gdyż siłą dmuchania jest ogień, a dźwięk wytwarzany jest przez powietrze, i wraz z powietrzem wychodzi także para i oddech, tj. właściwość wody. I one budzą trzy wyższe linie w Binie, z której przyciągane są mohin do Zeir Anpin i do Malchut. A głos, składający się z ognia-wody-powietrza i wznoszący się z dołu, tj. ekran, został naprawiony. I jedno wychodzi z dołu, tj. ekran, a drugie z góry, stopień chasadim, wychodzący na ekran, i naprawia się świat, tj. Malchut, i obecne jest miłosierdzie.
383) A ten oskarżyciel (we-hahu mekatrega) zostaje zmieszany (i’arbeb), gdy myśli, że będzie panować w sądzie (dachasziv le-szalta’a be-dina) i oskarżać świat (u-le-katrega be-alma). Lecz widzi, że budzi się miłosierdzie (we-chamej de-mit’arej rachamej), wtedy zostaje zmieszany (kedejn i’arbeb), jego siła słabnie (we-itteszasz cheilejhu), i nie może nic uczynić (we-la jachil le-me’abad midej). A Stwórca sądzi świat w miłosierdziu (we-Kdusza Bericha Hu da’in alma be-rachamej). Ponieważ jeśli powiesz, że dokonał się sąd (de-i teimar de-dina it’awwed), to nie tak (la hachi). Lecz miłosierdzie połączyło się z sądem (ela it’chabbaru rachamej be-dina), i świat został osądzony w miłosierdziu (we-alma it’dan be-rachamej).
Sulam
383) I oskarżyciel jest w zamieszaniu – przecież myślał, że będzie rządzić światem za pomocą sądu i oskarżenia. I nie mógł sobie wyobrazić, że GaR lewej linii kiedykolwiek się zmniejszy, i zniknie jego władza oraz oskarżenie. I widzi, że budzi się miłosierdzie. Jest w zamieszaniu, a jego siła słabnie, i nie może nic uczynić, i Stwórca sądzi świat za pomocą miłosierdzia. A sens sądu nie polega na zmniejszeniu GaR lewej linii za pomocą dźwięku szofaru, lecz na tym, że miłosierdzie połączyło się z sądem, i sąd nad światem odbywa się z miłosierdziem.
Wyjaśnienie. W czasie wzniesienia głosu szofaru z dołu, tj. wzniesienia MaN ekranu de-chirik, wyszedł stopień chasadim, środkowa linia, na ekran zwany Jaakow, i jest to właściwość miłosierdzia, i świat otrzymuje miłosierdzie od środkowej linii. I dlatego zmniejszenie GaR lewej linii nie jest uważane za sąd, gdyż bez tego nie objawiłoby się miłosierdzie w świecie.
384) Chodź i zobacz (ta chaze), jest napisane: „Zadmijcie w nowiu szofar, w ukryciu, w dzień naszego święta” (ketiw tik’u ba-chodesz szofar ba-kese le-jom chagejnu). To wtedy, gdy luna jest zakryta (de-itkassja sihara). Ponieważ wówczas (de-ha kedejn) panuje ten zły wąż (szalta haj chiwja bisza) i może szkodzić światu (we-jachil le-nazka alma). A gdy budzi się miłosierdzie (we-kad mit’arej rachamej), luna się podnosi (salka sihara) i odchodzi stamtąd (we-it’awarat mi-taman). A on zostaje zmieszany (we-ihu it’arbeb), nie może panować (we-la jachil le-szaltaa), i zostaje oddalony (we-it’awar), aby nie mógł się tam zbliżyć (de-la jitkaraw taman). I dlatego w dniu Rosz ha-Szana (we-al da, be-jom R”H), należy go zdezorientować (ba’ej le-‘arbeba leih), jak kogoś, kto budzi się ze snu (ke-maan de-it’ar mi-szintej) i nic nie wie (we-la jada kelum).
Sulam
384) Powiedziano: „Trąbcie w szofar w nowiu, w ukryciu (luny) – na dzień naszego święta”[3]. „W ukryciu” – gdy ukrywa się luna, czyli Malchut. Gdyż wtedy, z powodu świecenia lewej linii, rządzi wąż zła i może szkodzić światu. A kiedy budzi się miłosierdzie przez dmuchanie w szofar, luna wznosi się i odchodzi stamtąd, od świecenia lewej linii, ponieważ GaR zmniejszyło się dzięki dźwiękowi szofaru. A Szatan jest w zamieszaniu i nie może rządzić, i oddala się od luny, i nie zbliża się tam więcej.
Gdyż po zmniejszeniu GaR lewej linii nie ma już nic, co mógłby z niej wyciągnąć, i nie ma powodu do oskarżenia. I dlatego w dzień Nowego Roku należy oszołomić Szatana, i jest to podobne do stanu człowieka, który przebudził się ze snu i niczego nie rozumie.
385) W Jom Kipur (be-J”H) należy go uspokoić (ba’ej le-najcha), i sprawić mu ukojenie ducha (u-le-me’abad leih najcha de-rucha), poprzez kozła ofiarnego, którego składają (be-sa’ir de-karewin leih). Wtedy obrońca Izraela odwraca się na ich korzyść (u-kedejn ithapach sanegorja alajhu de-Israel). Ale w Rosz ha-Szana (awal be-joma de-R”H) zostaje on zmieszany (it’arbeb), tak że nie wie niczego (de-la jada we-la jachil le-me’abad kelum). Widać, jak budzi się pobudzenie miłosierdzia (chamej it’aru’ta de-rachamej), które wznosi się z dołu (salkin mi-tata), a miłosierdzie z góry (we-rachamej mi-le’eila). Luna wznosi się pomiędzy nimi (we-sihara salka bej-najhu). Wtedy on zostaje zmieszany (kedejn it’arbeb), nie wie niczego (we-la jada kelum), i nie może panować (we-la jachil le-szalta’a).
Sulam
385) W Jom Kipur należy postępować z Szatanem spokojnie i sprawić mu przyjemność poprzez kozła ofiarnego, którego składa mu się w ofierze, czyli wysyła się go na pustkowie, gdzie znajduje się jego (Szatana) miejsce. I wtedy staje się dobrym orędownikiem Israela. Ale w dzień Nowego Roku jest w zamieszaniu, niczego nie rozumie i nie może nic zrobić. Gdyż widzi przebudzenie miłosierdzia wznoszącego się z dołu oraz miłosierdzia, które jest dawane z góry, a luna, Malchut, wznosi się między nimi. Wtedy wpada w zamieszanie, niczego nie rozumie i nie może sprawować władzy.
386) I Stwórca sądzi Israel w miłosierdziu (we-Kdusza Bericha Hu da’in lehu le-Israel be-rachamej), troszczy się o nich (we-chajes alajhu) i daje im czas przez te dziesięć dni (we-isztekach lehu zimna kol inun jod jomin), które są między Rosz ha-Szana a Jom Kipur (de-bejn R”H le-jom ha-Kipurim), aby przyjąć wszystkich, którzy powracają przed Nim (le-kabbala kol inun de-tajewin kamej) i aby przebaczyć im ich winy (u-le-chappara lon me-chowajhu), i wynosi ich ku dniowi przebaczenia (we-salejk lon le-joma de-Kipurej).
Sulam
386) Stwórca sądzi synów Israela z miłosierdziem i lituje się nad nimi, i daje im czas, te dziesięć dni od Rosz ha-Szana do Jom Kipur, aby przyjąć wszystkich, którzy do Niego powracają, i przebaczyć im ich grzechy, i wznosi ich do świętości Jom Kipur.
387) I dlatego (we-al da) we wszystkim Stwórca nakazał Israelowi (be-cholla Kudusza Bericha Hu pakkejid lon le-Israel), aby wykonywali czyny (le-me’abad owada), aby nie panował nad nimi ten, który nie powinien (be-gin de-la jiszlot alajhu, maan de-la itstrich), i aby sąd nie panował nad nimi (we-la jiszlot alajhu dina), i aby wszyscy byli sprawiedliwi na ziemi (wi-jehon kulhon zakka’in be-ar’a), jak miłość ojca do synów (ke-rachimu de-aba al benin). A wszystko zależy od czynów i słów (we-cholla be-owada u-be-milin talja), i oto wyjaśniliśmy te słowa (we-ha okimna milin).
Sulam
387) I dlatego, dla naprawy wszystkiego, Stwórca nakazał Israelowi wypełniać przykazanie dmuchania w szofar:
- Aby nie rządził nimi ten, kto nie powinien. To znaczy, aby usunąć władzę Szatana i jego oskarżenie;
- Aby sąd nie panował nad nimi, lecz aby obecne było miłosierdzie. I aby wszyscy zasłużyli na Jego miłosierdzie na ziemi (Israela), jak powiedziano: „Jak ojciec lituje się nad dziećmi”[4]. I wszystko zależy od przebudzenia niższych w czynie i w słowie.
[1] Tora, Bereszit, 1:16. „I stworzył Wszechmogący dwa wielkie światła: większe światło, aby panowało nad dniem, i mniejsze światło, aby panowało nad nocą, oraz gwiazdy”.
[2] Zob. „Hakdama Zohar”, p. 171, od słów: „I oto pierwsze naprawienie…”.
[3] Pisma, Tehilim, 81:4. „Zadmijcie w szofar w nowiu księżyca, w czasie wyznaczonym, w dniu naszego święta”.
[4] Pisma, Tehilim, 103:13. „Jak ojciec lituje się nad dziećmi, tak Stwórca lituje się nad tymi, którzy się Go boją”.