36) „I stało się po tych wydarzeniach, że powiedziano do Josefa: Oto ojciec twój jest chory…” (wa-jehi achar ha-dewarim ha-ele, wa-jomer le-Josef: hine awicha chole we-gomer). Nauczano: Powiedział Rabbi Chizkija – werset ten nie przyszedł, aby nas pouczyć o tym, co się stało, lecz przyszedł, aby zapowiedzieć to, co się wydarzy na końcu wygnania (matnitin, amar Rabbi Chizkija: la ata kra le-aszmu’inan de-awad, ela ata kra le-atja ma de-jehewe be-sof galuta). Wszystko to na koniec ustalonej liczby, by powiedzieć, że przyjdzie Masziach (kol ilejn le-sof minjana de-itmne, cawij le-mejmar: de-jejtej Meszicha), i powie do niego: „Twój ojciec w niebiosach spieszy się, by zwrócić swoje oblicze do ciebie” (we-jejma le: awuch de-bi-szmaja bahel lisbar afach), „zbliżają się do kresu Masziacha” (safin le-kicca de-Meszicha). Niech będzie wolą Boga Niebios, aby podźwignął swego syna, którzy byli długo na wygnaniu (jehe ra’awa min Eloha di-szmaja, de-jisab brej de-asgiju be-galuta), i że zostali przez Niego wypróbowani, że Święty, niech będzie błogosławiony, poniósł ich winy w prawdzie (u-mid-de-itnesziu be-ho, de-nasje jat-hon Kudsza Brich Hu be-chowejhon be-kuszta).
Sulam
36) „I było, po tych wydarzeniach, powiedziano Josefowi: «Oto ojciec twój jest chory». I zabrał on ze sobą dwóch swoich synów, Menasze i Efraima”[1]. Powiedział Rabbi Chizkija: „Ten fragment nie opowiada o tym, co zrobił Josef, lecz o tym, co wydarzy się na końcu wygnania, czyli wszystko to wydarzy się na końcu wyznaczonego czasu”, czyli na końcu sześciu tysięcy lat. „I w tym fragmencie: «Powiedziano Josefowi: „Oto ojciec twój jest chory”» – mówi się o tym, że przyjdzie Masziach, Josef, i zostanie mu powiedziane: «Twój Niebiański Ojciec troszczy się, by przyjąć twoje oblicze, patrzące na koniec dni Masziacha»”.
„Ojciec twój jest chory” oznacza – troszczy się i niepokoi. A w fragmencie: „I zabrał on ze sobą Menasze i Efraima” zawarte jest następujące znaczenie: „Niech będzie wolą Wszechmogącego, mieszkającego w niebiosach, przyjąć tych swoich synów, którzy rozpłodzeni zostali (paru פרו) i rozmnożeni (rabu רבו) na wygnaniu” – i dlatego nazwani są Efraim (אפרים), „oraz tych, których grzechy zostały zapomniane (niszkechu נשכחו) z powodu wygnania” – i dlatego nazwani są Menasze (מנשה), od słowa „zapomnienie (szichecha שכחה)”, „ponieważ Stwórca rzeczywiście zapomniał ich przewinienia”.
37) Gdy przyszedł Rabbi Aba, powiedział: „Nie po to przyszedłem, by dawać wykład, lecz by rozważyć tajemnicę tej sprawy: «Dodał mi Stwórca innego syna»” (kad ata Rabbi Aba amar: law li-drasza ka atina, chaszow raza de-milta: Josef hosif li ben acher), jak już wyjaśniłem wyżej, to imię Świętego w Josefa: jud-hej-waw powie (kid-fariszna le-ejl, hai szmej kadisza be-Josef: jud-he-waw jomar). Oto twój ojciec, Władca przyszłego świata, chce uczynić dobro swojemu synowi, by wyszli z ich wygnania (ha awuch marej alma de-ate, le-me’bad tawwa li-brej, de-jifkun min galuta de-lehon). A jeśli ty nie będziesz postępował w swojej prawdzie, to czworokąt Imienia AWAJa uczyni cię jednym (we-i at la ra’ej be-kusztach, ribu’a AWAJa echad ja’awed jatach), i poznają, że Matronita powróciła na swoje miejsce (we-jad’ej de-tejszuw Matronita le-atra).
Sulam
37) „Kiedy przybył Rabbi Aba, powiedział, że nie należy interpretować tego fragmentu tak, jakby opowiadał o jakimś wydarzeniu”, lecz należy go interpretować w ukrytym sensie. „I powiedział: «Ważny jest wewnętrzny sens wypowiedzianego, i tak samo jak we frazie: „Niech Stwórca doda mi innego syna”[2] wyjaśnialiśmy wcześniej święte Imię w Josefe, że to imię, złożone z trzech liter: jud-hej-waw (יהו) – tak samo i we frazie: „I powiedziano Josefowi: «Oto ojciec twój»” – chodzi o tego, który osiągnął przyszły świat, czyli Zeir Anpin w mochin wyższej Biny, która nazywana jest przyszłym światem, „chce uczynić dobro swoim synom, aby wyszli z wygnania, i jeśli szczerze nie zapragniesz”, czyli jeśli nie uznasz ich za godnych tego, „to czteroliterowe, jedyne Imię AWAJa (הויה) naprawi cię i zapragnie, by Szchina powróciła na swoje miejsce”. Wyjaśnienie. Jeśli synowie nie są godni wybawienia ze swojej strony, to naprawi ich Zeir Anpin ze strony ich wzniesienia do przyszłego świata – Biny, i przez to naprawi się jedność: „Stwórca (AWAJa) jest jeden”[3], i już to wyjaśnialiśmy[4].
38) Nasi praojcowie są filarami Wyższego (da-awahatanan inun retichin de-le’ela), i „wstąpił Elohim znad Awrahama” (wa-ja’al Elohim me-al Awraham), praojcowie są goleniami świata (awahan szokej alma), „oddasz prawdę Jaakowowi, łaskę Awrahamowi” (titen emet le-Jaakow, Hesed le-Awraham). Nauczano: że przyjdzie Masziach (tana: de-jejtej Meszicha).
Sulam
38) „Bo praojcowie są wyższą strukturą (merkawa) świętego Imienia, jak powiedziano: «I uniósł się Wszechmogący nad Awrahamem»[5] – czyli zasiadał nad nim. I powiedziano: «Ty dasz prawdę Jaakowowi, miłosierdzie (Hesed) Awrahamowi»[6]” – czyli Jaakow był strukturą dla Tiferet, nazywanej prawdą, a Awraham był strukturą dla Hesed. I dlatego wyjaśniliśmy, że w fragmencie: „Oto ojciec twój jest chory” mówi się Zeir Anpinie. „I uczyliśmy się, że przyjdzie Masziach” – dzięki jedności: „Stwórca (AWAJa) jest jeden”.
[1] Tora, Bereszit, 48:1. «I stało się, po tych wydarzeniach powiedziano Josefowi: „Oto twój ojciec jest chory”. I wziął ze sobą swoich dwóch synów, Menasze i Efraima».
[2] Tora, Bereszit, 30:24. «I nadała mu imię Josef, mówiąc: „Niech doda mi Stwórca innego syna”».
[3] Prorocy, Zecharija, 14:9. «I będzie Stwórca Królem nad całą ziemią. W owym dniu Stwórca będzie jeden i imię Jego jedno».
[4] Patrz Zohar, rozdział Bereszit, część 1, p. 126, od słów: «Zohar wyjaśnia powiedziane».
[5] Tora, Bereszit, 17:22. «A gdy skończył mówić z nim, wzniósł się Wszechmogący znad Awrahama».
[6] Prorocy, Micha, 7:20. «Ty dasz prawdę Jaakowowi, miłosierdzie Awrahamowi, jak przysiągłeś naszym ojcom od dni dawnych».