59) A jej imię, które zostało nazwane „ręką” (u-szmahan de-itkeriat jad), ona jest źródłem wszystkiego (hi mabbu’a le-kolla). I znajdziesz: „Ręka AWAJa” – „czyż ręka AWAJa jest za krótka?” (we-tiszkach jad AWAJa, hen la kaczrat jad AWAJa), bo nie wspomniano o ręce, jak tylko w imieniu (de-la idkar jada ela bi-szma).

Sulam

59) „Imiona zawierające słowo «ręka» – takie jak «ręka Stwórcy», «wspaniała ręka», «potężna ręka», są źródłem światła dla wszystkiego. I ręka nie jest wspominana inaczej, jak tylko z imieniem” AWAJa, które przedstawia miłosierdzie, „jak powiedziano: «Czyż ręka Stwórcy jest za krótka?»[1]”.

60) Przyszedł Rabbi Elazar i zapytał swojego ojca, Rabbi Szymona, i zapłakał, i powiedział do niego: „Ojcze, mój panie, odsłoń mi tę tajemnicę” (ata Rabbi Elazar, u-sze’al le-Rabbi Szimon abuj, u-vacha, we-amar le: galej li hai raza, abba mari). Odpowiedział mu: „W tym wersecie zostanie ci objawione: «Bo ręka na tronie Jah – wojna dla AWAJa…»” (amar le: be-hai kra itgalej lach: ki jad al kes Jah, milchama la-AWAJa). „Kes” – ze względu na Imię AWAJa, miłosierdzie panuje nad sądem (kes begin AWAJa, szalit rachamej al dina). Należy powiedzieć: Niech będzie wola, by był dla świata w miejscu mocy – wielka Ręka, która była w Micraim, a jeśli nie, to byłoby w sądzie (cawij le-mejmar: jehe ra’awa, di-jehe le-alma be-atar gewura – jad rabbata de-hawat be-Micraej, we-i la, hawu be-dinej).

Sulam

60) Podszedł Rabbi Elazar i zapytał Rabbiego Szymona, swojego ojca, zapłakał i powiedział do niego: „Ojcze mój i nauczycielu, odsłoń mi tę tajemnicę” – słowa ręka. Powiedział mu: „W tym wypowiedzeniu objawi ci się, że «ręka na tronie Stwórcy (jud-hej יה) – wojna u Stwórcy (AWAJa הויה) przeciwko Amalekowi»[2] – czyli ręka tronu, należąca do AWAJa”, a to oznacza miłosierdzie, „kiedy miłosierdzie panuje nad sądem”. Pismo chce powiedzieć: „Niech będzie wolą, aby zawsze zamiast siły (gwura) była ręka wspaniała, która była w Micraim, to znaczy – miłosierdzie. I gdyby nie było” – tej wspaniałej ręki, „prowadzona byłaby ta wojna przez sąd” – bez miłosierdzia.

61) A gdy przyjdzie Mesjasz, przyjdzie w radości z wielką ręką i stoczy wojnę z Amalekiem (we-chad jejtej Meszicha, jejtej be-chadtu bi-jada rabbata, we-jigach kerawa be-Amalek). „Z mocną ręką wyprowadził cię AWAJa z Micraim” (be-chozek jad hociacha AWAJa mi-Micraim). A gdy pojawi się imię ręki w sile – ręka sama, to będzie w sądzie, gdy stoczy wojnę z Amalekiem, wtedy przyjdzie Mesjasz (we-chad jejtej szma de-jad be-tokfa – jada le-chudej, hu be-dina, de-jagiach kerawa be-Amalek, lejtej Meszicha). Rabbi Elazar potwierdza to: „I wyjdzie AWAJa i będzie walczył z tymi narodami jak dzień, gdy walczył w dniu bitwy” (Rabbi Elazar mesaja: we-jaca AWAJa we-nilcham ba-goyim ha-hem ke-jom hilachamo be-jom kerav).

Sulam

61) „I kiedy przyjdzie Masziach, przyjdzie ponownie dzięki tej wspaniałej ręce i poprowadzi wojnę z Amalekiem” – i przeważy miłosierdzie nad sądem, jak przy wyjściu z Micraim. I powiedziano, że „«potężną ręką wyprowadził cię Stwórca z Micraim»[3]. A kiedy słowo ręka pojawia się jedynie jako silna ręka”, a nie jako ręka Stwórcy czy wspaniała ręka, „to jest to sąd, to znaczy, że On będzie sądem prowadził wojnę z Amalekiem, i objawi się Masziach”. Wyjaśnienie: Poprowadzi on z Amalekiem dwie wojny: pierwszą – gdy miłosierdzie przeważa nad sądem, a drugą – wyłącznie sądem. I wtedy przyjdzie wybawienie.

„Rabbi Elazar potwierdza” jego słowa, „jak powiedziano: «I wyjdzie Stwórca i będzie walczył z tymi narodami, jak w dniu, w którym walczył w dzień bitwy»[4]”. Wyjaśnienie: Pierwsza część tego wersetu odnosi się do działania z udziałem miłosierdzia. Jak powiedziano: „I wyjdzie Stwórca (AWAJa) i będzie walczył” – gdzie AWAJa oznacza miłosierdzie. Natomiast końcowa część mówi już wyłącznie o sądzie, bez udziału miłosierdzia, i o niej powiedziano: „jak w dniu, w którym walczył w dzień bitwy” – i nie jest tam wspomniane Imię AWAJa. W ten sposób będą dwa rodzaje wojen, jak powiedział Rabbi Szymon.

62) Chodź i zobacz, jak wielka jest ta wielka ręka, która dochodzi do tej wyższej ręki (ta chaze, kamma hi jada rabbata de-mata le-hai jada illa’a), i dzięki tej ręce wyszli z Micraim (u-be-da jada nefaqu mi-Micraim), ponieważ ich liczby są równe: liczba jud równa jud, dalet równa dalet – są sobie równe (be-gin de-minjanehon szawin: manej jud le-jud, dalet le-dalet, szawin da le-da). Imię wielkiej ręki i imię wyższej ręki wychodzą razem (szma de-jada rabbata, u-szma de-jada illa’a, de-jifkun ka-chada), one są sobie równe w swoich literach i w liczbie swoich liter (inun szawin be-atwatehon, de-minjanehon ke-minjanehon), gdy otrzymuje się dwie ręce jako jedną (de-kibbla trein jad, trein ka-chada).

Sulam

62) „Spójrz, jak wielka jest siła wspaniałej ręki” – prawej ręki, „która dosięgła tej wyższej ręki” – lewej ręki, która nazywana jest silną ręką i również wyższą, ponieważ świeci tylko z dołu do góry. „I dzięki sile tej ręki wyszli oni z Micraim, jak powiedziano: «Bo potężną ręką wyprowadził cię Stwórca z Micraim»”. I one łączą się razem, „ponieważ ich wartości liczbowe są sobie równe. Uznaje się, że jud י równa się jud י, a dalet ד równa się dalet ד”. On chce powiedzieć: „Imię wspaniała ręka (jad יד) i imię wyższa ręka (jad יד), które wychodzą razem, są równe pod względem liter, i wartość liczbową mają taką samą. I to zjednoczenie zawiera w sobie dwie ręce, obie razem” – czyli prawa i lewa zjednoczyły się ze sobą.

63) Jak więc nie oddzielają się one od siebie nawzajem, a jednak nie są równe? (Kejcad: lo itmen’a’u da min da, we-lo szawin). Te dwie [Ręce] różnią się w swoich literach, ręka wspomaga w działaniu, dwie – ale nie są od siebie oddzielone (itparas trein ilejn di-be-atwatehon, jad sajan be-injana, trein lo be-ejnejhon mitparas). Z tych zostały stworzone niebiosa i ziemia oraz to, co z nimi (me-elejn itberiu szmaja we-ar’a u-de-imej).

W kręgu najwyższym: jud z jud, dalet z dalet.

W kręgu bet wewnątrz najwyższego, po prawej stronie kręgu: jud z jud, waw z waw, dalet z dalet. A po jego lewej stronie: dalet z dalet, lamed z lamed, taw z taw.

W kręgu gimel wewnątrz bet, po prawej stronie kręgu: dalet z dalet, lamed z lamed, taw z taw. A po jego lewej stronie: lamed z lamed, mem z mem, dalet z dalet, taw z taw, waw z waw.

W centrum tych kręgów: waw powyżej.

Pod nim: jah jah.

Pod nimi: Szaddaj.

A pod nim: Rydwan praojców Israela (merkawa de-awahan Israel).

I to są:

Pierwsza sfira: to keter najwyższy (sefira kadma’a: de-hi kitra illa’a).

Druga: „W każdym miejscu oczy AWAJa patrzą na złych i na dobrych” (tinjan’a: be-kol makom ejne AWAJa cofot ra’im we-towim).

Trzecia: one wspomagają Imię jedno – waw, które uczyniło wiele liter w ziemi Micraim (telita’a: hen mesajatan le-szma chad – waw, de-awad kamma atwan be-ar’a de-Micraim).

Sulam

63) „Pyta: «W jaki sposób nie przerywa się ich połączenie ze sobą, skoro nie są sobie równe?» – jedna nazywana jest wspaniałą, a druga silną. I odpowiada: «Wyjaśnia się ich zjednoczenie, ponieważ w swoich literach jud-dalet יד (jad – „ręka”) są sobie równe, chociaż żadna z nich nie wyjaśnia się ostatecznie w swoim zewnętrznym przejawieniu». Innymi słowy, skoro względem słowa „ręka” są one sobie równe, już samo to pozwala na ich zjednoczenie, mimo że jedna nazywana jest wspaniałą, a druga silną. „Z tych dwóch” – rąk, „zostały stworzone niebo i ziemia oraz wszystko, co je napełnia”.

„Jud י z jud י i dalet ד z dalet ד”. Wyjaśnienie: W Zoharze wyjaśniona zostaje waga zjednoczenia tych dwóch rąk – wspaniałej ręki i silnej ręki, z których zjednoczenia zostały stworzone niebo i ziemia oraz wszystko, co je napełnia. I chociaż są one od siebie oddalone, bo wspaniała ręka to prawa, a silna ręka – lewa, to jednak ponieważ obie nazywają się „ręka”, mają wspólny mianownik względem tego słowa, i dlatego mogą się połączyć. Teraz Zohar wyjaśnia, jak dokładnie się one łączą w znaczeniu słowa „ręka”, zgodnie z dziesięcioma sfirot w każdej z nich:

Znane jest, że GaR każdego stopnia określane są w następujący sposób: proste litery nazwy tej stopni uważane są za jej sfirę Keter, wypełnienie prostych liter to Hochma w niej, a wypełnienie wypełnień to Bina w niej.

W słowie „ręka (jad יד)” proste litery „jud-dalet יד” to sfira Keter w nim. Litery wypełnienia „jud-dalet יד”, czyli „jud יוד”, „dalet דלת”, to sfira Hochma w nim. Litery wypełnienia wypełnień, czyli wypełnienia liter „jud-waw-dalet יוד”, „dalet-lamed-taw דלת”, a są to „jud יוד” „waw וו” „dalet דלת”, „dalet דלת” „lamed למד” „taw תו” – to sfira Bina w nim.

Zgodnie z tym w Zoharze opisane są trzy kręgi, jeden wewnątrz drugiego. W GaR, znajdujących się w najwyższym kręgu, łączą się proste litery „jud-dalet יד” „wspaniałej ręki” z prostymi literami „jud-dalet יד” „silnej ręki”. Jak powiedziano w Zoharze: „«Jud י» z «jud י», «dalet ד» z «dalet»”, czyli Keter wspaniałej ręki z Keterem silnej ręki, ponieważ proste litery Imienia wskazują na Keter.

A w drugim kręgu, znajdującym się wewnątrz wyższego, łączą się litery wypełnienia „jud-dalet יד” „wspaniałej ręki”, czyli „jud-waw-dalet יוד”, „dalet-lamed-taw דלת”, z literami wypełnienia „jud-dalet יד” „silnej ręki”, „jud-waw-dalet יוד”, „dalet-lamed-taw דלת”. I to oznacza powiedziane w Zoharze: „«Jud י» z «jud י»” – czyli „jud י” „wspaniałej ręki” łączy się z „jud י” „silnej ręki”, „a także «waw ו» z «waw ו», a także «dalet ד» z «dalet ד»” – „dalet ד” „wspaniałej ręki” z „dalet ד” „silnej ręki”. I są one zapisane po prawej stronie kręgu.

A po lewej stronie kręgu zapisane są wypełnienia litery „dalet ד” – „dalet-lamed-taw דלת”. I to oznacza powiedziane w Zoharze: „Do «dalet ד» – «dalet»”, czyli „dalet ד” „wspaniałej ręki” łączy się z „dalet ד” „silnej ręki”. „A także do «lamed ל» – «lamed»”, czyli „lamed ל” „wspaniałej ręki” łączy się z „lamed ל” „silnej ręki”. „A także do «taw ת» – «taw»” – do „taw ת” „wspaniałej ręki” dołącza się „taw ת” „silnej ręki”.

I sens tego, że wypełnienia litery „jud י” zapisuje się po prawej stronie kręgu, a wypełnienia litery „dalet ד” zapisuje się po lewej stronie kręgu, polega na następującym. Istota litery „jud י” wskazuje na Hochmę, i to jest prawa strona. A istota litery „dalet ד” wskazuje na Binę, która jest lewą stroną Hochmy. Lecz zazwyczaj drugi krąg to Hochma, ponieważ jest właściwością wypełnienia, jak już powiedzieliśmy.

A w trzecim kręgu, znajdującym się wewnątrz drugiego, łączy się wypełnienie wypełnienia słowa „ręka (jad יד)” z „wspaniałej ręki” z literami wypełnienia wypełnienia słowa „ręka (jad יד)” z „silnej ręki”. I to jest sfira Bina w nim. I są to: „jud יוד” „waw וו” „dalet דלת”, „dalet דלת” „lamed למד” „taw תו” „wspaniałej ręki” z „jud יוד” „waw וו” „dalet דלת”, „dalet דלת” „lamed למד” „taw תו” „silnej ręki”.

Jednak Zohar nie uwzględnia tutaj wypełnienia wypełnienia litery „jud י”, a jedynie „dalet ד”. A dzieje się tak dlatego, że ten krąg stanowi sfirę Bina, natomiast „jud י” w swojej istocie jest właściwością Hochmy, i dlatego w tym kręgu uwzględnione jest jedynie wypełnienie wypełnienia „dalet ד”, które w swojej istocie jest sfirą Bina. I to oznacza powiedziane w Zoharze: „«Dalet ד» do «dalet ד»” – czyli „dalet ד” wypełnienia wypełnienia „wspaniałej ręki” łączy się z „dalet ד” wypełnienia wypełnienia „silnej ręki”. „A także «lamed ל» do «lamed ל». A także «taw ת» do «taw ת»”. I one znajdują się po prawej stronie kręgu, ponieważ są głównymi literami wypełnienia wypełnienia.

A po lewej stronie kręgu „lamed ל” wypełnienia wypełnienia „wspaniałej ręki” łączy się z „lamed ל” wypełnienia wypełnienia „silnej ręki”. „A także «mem מ» do «mem מ». A także «dalet ד» do «dalet ד». A także «taw ת» do «taw ת». A także «waw ו» do «waw ו»”. A w centrum napisanego – „waw ו” na górze, wskazująca na ich HaGaT, a pod nią „jud-hej יה”, „jud-hej יה” – i one wskazują na ich Necach i Hod, a pod nimi – Szadaj (שדי), wskazujący na ich Jesod. A pod nim – struktura (merkawa) praojców Israela, wskazująca na ich sfirę Malchut.

Pierwsza sfira, najwyższy krąg – to najwyższy Keter, ponieważ zawiera proste litery, które są właściwością Keteru.

Drugi krąg, do którego odnosi się powiedziane: „W każdym miejscu oczy Stwórcy widzą złych i dobrych”[5] – to sfira Hochma, ponieważ „oczy” oznaczają właściwość Hochmy. I dlatego znajdują się w nim litery wypełnienia, które są właściwością Hochmy. Trzeci krąg – to sfira Bina, ponieważ zawiera litery wypełnienia wypełnień, które wspomagają i dają napełnienie „waw ו” Imienia AWAJa (הויה), to znaczy Zeir Anpinowi, który uczynił wiele cudów w ziemi Micraim.

---

[1] Prorocy, Jeszajahu, 59:1. «Bo nie jest zbyt krótka ręka Stwórcy, aby zbawić, i nie jest zbyt ciężkie Jego ucho, aby słyszeć».

[2] Tora, Szemot, 17:16. «Oto ręka na tronie Stwórcy (świadectwem tego), że wojna Stwórcy przeciw Amalekowi z pokolenia w pokolenie».

[3] Tora, Szemot, 13:9. «I niech będzie to dla ciebie znakiem na twojej ręce i przypomnieniem między twoimi oczami, aby nauka Stwórcy była na twoich ustach, bo mocną ręką wyprowadził cię Stwórca z Micraimu».

[4] Prorocy, Zecharija, 14:3. «I wyjdzie Stwórca i będzie walczył z tymi narodami, jak w dniu, gdy walczył, w dniu bitwy».

[5] Pisma, Miszlei, 15:3. «Na każdym miejscu oczy Stwórcy widzą złych i dobrych».