410) Rabbi Chizkija, Rabbi Jose i Rabbi Jehuda szli drogą (Rabbi Chizkija we-Rabbi Jose we-Rabbi Jehuda hawu azlej be-orcha). Rabbi Jose powiedział: „Niech każdy z nas powie słowo Tory” (Amar Rabbi Jose: kol chad we-chad minan, lejma milej de-Orajta). Rabbi Jehuda rozpoczął i powiedział: „Nie pamiętaj nam grzechów dawnych, niechaj szybko nas spotka…” (Patach Rabbi Jehuda we-amar: al tizkar lanu awonot riszonim, maher jekadmunu…). Chodź i zobacz, Stwórca, błogosławiony, z miłości do Israel, kocha ich, bo są Jego ludem i dziedzictwem (ta chaze, Kudsza Berich Hu, be-rechimuta de-Israel, rachim lon, de-inun adbeih we-achsanteih). Nie przygląda się On ich grzechom przez kogoś innego, lecz jedynie przez siebie samego (la mistakkal achra be-dinajhu, bar ihu bilchudei). A skoro On sam spogląda na ich grzechy, napełnia się nad nimi miłosierdziem, bo On jest jak ojciec, który kocha dzieci, jak powiedziano: „Jak ojciec miłuje synów, tak Stwórca miłuje…” (we-kevan de-ihu mistakkel be-dinajhu, itmalej alajhu rachamin, begin de-ihu ke-av derachim al banin, ke-de’amur ke-rachem av al banim richam Haszem…). I skoro są u nich winy, usuwa je jedno po drugim, aż usunie je wszystkie sprzed siebie (we-kevan de-isztakkach lon chovin, ma’awar lon riszon riszon, ad de-a’awar lon le-kullhu mi-kameih). A skoro usunie je sprzed siebie, nie pozostaje nad nimi żadna wina, by dać władzę stronie przeciwnej, by nad nimi panowała sądząc ich (we-kevan de-a’awar lon mi-kameih, la isztar alajhu chovin le-mehaw szoltanu le-sitra achra de-dina alajhu).
Sulam
410) Rabbi Chizkija, rabbi Josi i rabbi Jehuda znajdowali się w drodze. Powiedział rabbi Josi: „Każdy z nas powinien wypowiedzieć słowo Tory”. Zaczął rabbi Josi i powiedział: „Stwórca, w Swojej miłości do Israela, który jest Jego działem i Jego własnością, czuwa nad ich sądami, i nikt oprócz Niego. A gdy czuwa nad ich sądami, jest pełen miłosierdzia wobec nich, ponieważ On jest jak ojciec litujący się nad synami. Powiedziano o tym: „Jak lituje się ojciec nad synami, tak lituje się Stwórca nad bojącymi się Go”[1]. I jeśli mają oni grzechy, On usuwa je jeden po drugim, aż usunie je wszystkie od Siebie. A po tym, jak usunął je od Siebie, nie pozostają u nich grzechy, które dawałyby władzę sitra achra sądzić ich z ich powodu”.
411) Przychodzi, by osądzić ich tak jak na początku, i te wcześniejsze winy, które usunął sprzed siebie, znowu liczy im jako istniejące (atej le-mejachaw kameih kid-be-kadmeita, inun chovin kadma’ei de-a’awar mi-kameih chashev alajhu). I dlatego powiedziano: „Nie pamiętaj nam grzechów dawnych, niech szybko uprzedzą nas Twoje miłosierdzia…” (we-al da ketiv: al tizkar lanu awonot rishonim, maher jekadmunu rachamecha…). Bo jeśli Twoje miłosierdzie nie uprzedzi wobec Israel, nie będą mogli przetrwać na świecie (de-i rachamecha lo jakdimu alajhu de-Israel, la jachlin le-kajma be-alma). Gdyż jak wielu jest panów surowego sądu, panów tarcz, i ilu jest oskarżycieli stojących nad Israelem w górze (begin, de-kamma inun marej de-dina kashja, marej tresin, we-kamma deltorin de-kajmin alajhu de-Israel le-eila). I gdyby nie to, że Stwórca, błogosławiony, uprzedza miłosierdziem wobec Israela, zanim jeszcze spojrzy na ich czyny, nie mogliby przetrwać na świecie (we-ilmale de-akdem Kudsza Berich Hu rachamin alajhu de-Israel, ad la jaszgach be-dinejhon, la jachlin le-kajma be-alma). Dlatego: „Niech szybko uprzedzą nas Twoje miłosierdzia, bo bardzo zubożeliśmy” – zubożenie dobrych czynów, zubożenie czynów zasługujących (we-al da: maher jekadmunu rachamecha ki dalonu meod – dalluta de-owadin tabin, dalluta de-owadin de-kashran).
Sulam
411) „Przychodzą do tego, by grzeszyć przed Nim jak na początku, do tych dawnych grzechów, które On już usunął sprzed Swojego oblicza, i On znowu o nich myśli. I dlatego powiedziano: „Nie wspominaj nam grzechów przeszłych, raczej niech objawi się nam Twoje miłosierdzie”[2]. Bo jeśli nie objawi się Twoje miłosierdzie wobec Israel, nie będą oni mogli istnieć na świecie. Ponieważ wiele przedstawicieli surowego sądu i wielu oskarżycieli stoi nad Israelem z góry, i gdyby Stwórca nie okazał miłosierdzia Israelowi, zanim spojrzałby na ich sąd, nie mogliby istnieć na świecie. Dlatego powiedziano: „Raczej niech objawi się nam Twoje miłosierdzie, bo bardzo zubożeliśmy”. A to – ubóstwo dobrych czynów, ubóstwo szczerych uczynków”.
412) Chodź i zobacz: gdyby Israel składali przed Stwórcą, błogosławionym, czyny zasługujące, nie stawałyby nad nimi narody obcych w świecie (ta chazi: ilmale jesaggelun Israel owadin de-kashran kamej Kudsza Berich Hu, la hawu kaimu alejhu ammin akum be-alma). Ale to Israel sprawiają, że inne narody obcych podnoszą swoje głowy na świecie (aval Israel inun garmin lisze’ar ammin akum le-zakfa reszajhu be-alma). Bo gdyby Israel nie grzeszyli przed Stwórcą, błogosławionym, inne narody obcych byłyby ujarzmione wobec nich (de-ilmale Israel la jehon chata’an kamej Kudsza Berich Hu, sze’ar ammin akum itkafjin kamajhu).
Sulam
412) „Gdyby Israel pomnażał dobre czyny przed Stwórcą, nie powstałyby przeciw nim narody–bałwochwalcy na świecie. Lecz Israel doprowadza do tego, że pozostałe narody podnoszą głowę na świecie. Bo gdyby Israel nie grzeszył przed Stwórcą, pozostałe narody–bałwochwalcy ukorzyłyby się przed nimi”.
413) I chodź i zobacz: gdyby Israel nie pociągnęli przez złe czyny ku stronie przeciwnej w ziemi świętej, oto zostało powiedziane, że inne narody obcych nie panowałyby nad ziemią świętą i nie zostaliby z niej wygnani (we-ta chazi: ilmale de-amshichu Israel be-owadin biszin, le-sitra achra be-ar’a kadisza, ha itemar, de-la szaltu sze’ar ammin akum be-ar’a kadisza, we-la itgalu me-al ar’a). I dlatego jest napisane: „bo bardzo jesteśmy nędzni” – bo nie mamy czynów zasługujących tak, jak należałoby (we-al da ketiw: ki dalonu meod, de-leit lan owadin de-kashran kidka chazei), i dlatego: „bo bardzo jesteśmy nędzni – niech szybko wyprzedzą nas Twoje miłosierdzia” (u-vegin kach: ki dalonu meod, maher jakadmune rachamecha).
Sulam
413) „Gdyby Israel nie przyciągał złymi czynami innej strony na ziemię Israela, nie panowałyby pozostałe narody–bałwochwalcy nad ziemią Israela i nie zostaliby oni wygnani z tej ziemi. I o tym powiedziano: „Bo bardzo zubożeliśmy”, czyli nie mamy dobrych czynów, jak należy, i dlatego «bardzo zubożeliśmy»”.
[1] Pisma, Tehilim, 103:13. «Jak lituje się ojciec nad synami, tak lituje się Stwórca nad bojącymi się Go».
[2] Pisma, Tehilim, 79:8. «Nie wspominaj nam dawnych grzechów, niech rychło objawi się nam Twoje miłosierdzie, bo bardzo jesteśmy zubożali».