419) Otworzył Rabbi Chizkija i powiedział: „Niech moja modlitwa będzie ustalona jako kadzidło przed Tobą, podniesienie moich dłoni jako ofiara wieczorna”. (ptach ribi chizkija we-amar, tikon tefilati ketoret lefanekha, masa’t kapaj minchat arew.) Dlaczego [mówi się] „ofiara wieczorna”, a nie modlitwa poranna, bo nie jest napisane: „Niech moja modlitwa będzie ustalona rano”? (amai minchat arew we-la tslota de-cafra, de-la chtiv tikon tefilati ba-boker.) Lecz tak powiedziano: „Niech moja modlitwa będzie ustalona jako kadzidło przed Tobą” – kadzidło przychodzi tylko w radości. (ella hachi itmar, tikon tefilati ketoret lefanekha, ketoret la atja ella al chedwa.) Jak powiedziano: „Olej i kadzidło rozweselają serce”. (hahuj di-szemen u-ketoret jesamach lew.) I dlatego kapłan, gdy zapalał światła, składał kadzidło. (we-al da kahana kad adlik bocinin, hawa makriv ketoret.) Jak powiedziano: „Gdy poprawia lampy, składa je jako kadzidło”, i „Gdy Aharon zapala lampy między wieczorami, składa je jako kadzidło”. (ke-de’amur be-hetiwo et ha-nerot jaktirenna, u-be-ha’alot Aharon et ha-nerot bein ha-arbajim jaktirenna.) Rano – w radości, bo chwila to powoduje. (be-cafra: al chedwa, de-sza’ta garem.) Wieczorem – aby rozweselić lewą stronę, i tak to się ukazuje. (be-ramsha: le-mechhedej sitra semala, we-hachi itchazej.) I zawsze [kadzidło] przychodzi tylko z radości. (u-le-olam la atej ella al chedwa.)
Sulam
419) Odezwał się rabbi Chizkija, oświadczając: „Niech modlitwa moja będzie jak kadzidło przed Tobą, a wzniesienie moich rąk – jak wieczorna ofiara”[1]. Dlaczego mówi: „jak wieczorna ofiara”, a nie mówi: „modlitwa poranna”, przecież nie powiedziano: „Niech modlitwa poranna moja będzie…”? Ale uczyliśmy: „Niech modlitwa moja będzie jak kadzidło przed Tobą” oznacza, że kadzenie dokonuje się tylko w radości, jak powiedziano: «Olej i kadzidło rozweselają serce»[2]. I dlatego, gdy kohen zapalał lampy, dokonywał kadzenia, jak powiedziano: «Po oczyszczeniu świecznika będzie dokonywał kadzenia. A gdy Aharon zapalać będzie lampy o zmierzchu, powinien je okadzać»[3]. Rano dokonuje kadzenia w radości, bo to czas wyznaczony”, ponieważ poranek to czas radości. „A wieczorem” dokonuje kadzenia, „aby rozweselić lewą stronę. I tak należy” czynić. „Zawsze kadzenie powinno być dokonywane w radości”.
420) Chodź i zobacz: kadzidło wiąże więzy i łączy górę i dół, i to oddala śmierć, oskarżenie i gniew, które nie mogą panować w świecie. (ta chaze: ketoret mekaszer kiszrin, we-achid le-ejla we-tata, we-da a’awar mota, we-kitruga, we-rogza, de-la jachel le-szalta’a be-alma.) Jak jest napisane: „I powiedział Mosze do Aharona: Weź kadzielnicę, połóż na niej ogień z ołtarza i złóż kadzidło, i idź szybko itd.” (ke-ma de-chtiv: wa-jomer Mosze el Aharon, kach et ha-machta we-ten aleha esz me-al ha-mizbeach, we-sim ketoret, we-holech mehera we-gomer.) A potem jest napisane: „I pobiegł itd., i dokonał przebłagania za lud”, i napisano: „I stanął między zmarłymi a żywymi, i zaraza została powstrzymana”. (le-vatar da, ke-tiv: wa-jarac we-gomer, wa-jechaper al ha-am, u-ketiv: wa-ja’amod bein ha-metim u-vein ha-chajim, wa-te’atzar ha-magefa.) Ponieważ żadne złe siły ani oskarżyciele nie mogą stanąć przed kadzidłem, i dlatego ono jest radością wszystkiego i połączeniem wszystkiego. (be-gin de-la jachlin kol sitrin biszin, we-kol mekatrgin le-meikam kamej ketoret, we-al da ihu chedwa de-chola, we-kiszura de-chola.)
Sulam
420) „Kadzidło ustanawia powiązania”, czyli powiązanie sfirot między sobą, „i znajduje się na górze i na dole, odwracając śmierć, oskarżenie i gniew, aby nie mogły panować na świecie, jak powiedziano: «Powiedział Mosze do Aharona: Weź kadzielnicę i włóż do niej ogień z ołtarza, i złóż kadzidło». I zaraza ustała”[4]. Bo żadne złe właściwości i żaden oskarżyciel nie mogą się ostać przed kadzidłem. I dlatego ono jest powszechną radością i więzią wszystkiego”.
421) A w czasie Minchy, gdy sąd spoczywa na świecie, Dawid skierował tę modlitwę, jak jest napisane: „Niech moja modlitwa będzie ustalona jako kadzidło przed Tobą itd.” (u-be-sza’ta de-mincha, de-dina szarja be-alma, itkawwen Dawid be-hahu tslota, di-ketiv: tikon tefilati ketoret lefanekha we-gomer.) A ta modlitwa, która wznosi się, oddala gniew surowego sądu, który teraz panuje w tym czasie, przez to kadzidło, które odpycha i oddala przed Nim cały gniew i wszystkie oskarżenia świata. (we-hai tslota de-salek, ja’awer rugza de-dina kaszja, de-szalit haszta be-hai zimna, be-hahu ketoret, de-dachej we-a’awar kamej kol rugza, we-kol kitruga de-alma.) To właśnie znaczy: „ofiara wieczorna”, gdyż sąd zależy wtedy od świata. (hainu de-ketiv: minchat arew, de-dina talja be-alma.)
Sulam
421) „I w godzinie modlitwy popołudniowej (mincha), gdy na świecie panuje sąd, Dawid zwracał się z tą modlitwą” kadzidła, „jak powiedziano: «Niech modlitwa moja będzie jak kadzidło przed Tobą». I ta modlitwa, którą on wznosił, powstrzymywała gniew surowego sądu, panującego teraz, o tej porze” wieczoru, „za pomocą kadzidła, które odwraca i oddala cały gniew i wszelkie oskarżenie na świecie. To znaczy, jak powiedziano: «(A wzniesienie moich rąk –) jak wieczorna ofiara» – a to ofiara w tym właśnie momencie, gdy sąd panuje na świecie”.
422) Chodź i zobacz: gdy zburzono Bej Mikdasz, była to godzina, w której się zapalił, czas Minchy. (ta chaze, kad itcharav bej mikdasza, be-sza’ta de-itokad, zman mincha hawa.) I dlatego jest napisane: „Biada nam, bo dzień się nachylił, bo wydłużyły się cienie wieczoru”. (we-al da ketiv: oj lanu, ki pana ha-jom, ki jinnatu tsillej arew.) Kim są „cienie wieczoru”? To są oskarżyciele świata i gniewy sądu, które są wyznaczone na tę godzinę. (man tsillej arew? inun mekatrgin de-alma, we-rogzei de-dinin, de-zeminin be-hahi sza’ta.) I dlatego nauczono, że człowiek powinien skupić swój umysł podczas modlitwy Minchy. (we-al da taninan, de-ba’ej bar nasz le-kawwana da’atej, bi-tslota de-mincha.) Przy każdej modlitwie człowiek powinien skupić swój umysł, ale podczas tej modlitwy bardziej niż przy wszystkich, ponieważ sąd spoczywa na świecie. (be-chulhu tslota ba’ej bar nasz le-kawwana da’atej, u-be-hai tslota jatir mi-chulhu, be-gin de-dina szarja be-alma.) I dlatego modlitwę Minchy ustanowił Icchak, i tak zostało ustalone. (we-al da zman tslota de-mincha, Jicchak takkin leih, we-ha okmuha.)
Sulam
422) „Przy zniszczeniu Świątyni, w chwili jej spalenia była pora wieczornej ofiary (mincha). I dlatego powiedziano: «Biada nam, bo dzień już się chyli (ku wieczorowi) i rozciągnęły się wieczorne cienie!»[5]. Czym są te „wieczorne cienie”? To oskarżyciele świata i gniew sądów, przygotowanych na ten czas. Dlatego uczyliśmy, że człowiek powinien skierować swój umysł ku modlitwie „mincha”. We wszystkich modlitwach człowiek powinien skupić swój umysł, a w tej modlitwie bardziej niż we wszystkich pozostałych, ponieważ sąd panuje w świecie. I dlatego czas modlitwy „mincha” został ustanowiony przez Icchaka”, który jest lewą linią i sądem, „i już to wyjaśnialiśmy”.
[1] Pisma, Tehilim, 141:2. «Niech moja modlitwa będzie jak kadzidło przed Tobą, a wzniesienie moich rąk – wieczorną ofiarą».
[2] Pisma, Miszlei, 27:9. «Balsam i wonności rozweselają serce, lecz słodycz przyjaciela – w serdecznej radzie».
[3] Tora, Szemot, 30:7-8. «I będzie Aharon spalał na nim wonne kadzidło każdego poranka – po oczyszczeniu menory będzie spalał kadzidło. A gdy Aharon zapala lampy o zmierzchu, będzie spalał je: stałe kadzidło przed Stwórcą dla waszych pokoleń».
[4] Tora, Bemidbar, 17:11-13. «I powiedział Mosze do Aharona: „Weź kadzielnicę i połóż na nią ognia z ołtarza, i połóż kadzidło, i zanieś szybko do zgromadzenia, i dokonaj przebłagania za nich, bo wyszedł gniew od Stwórcy – rozpoczęła się plaga”. I wziął Aharon, jak mówił Mosze, i pobiegł do środka społeczności, a oto plaga rozpoczęła się w narodzie; i położył kadzidło, i dokonał przebłagania za lud. I stanął między umarłymi a żywymi, i plaga się zatrzymała».
[5] Prorocy, Jirmijahu, 6:4. «Przygotujcie się do bitwy przeciwko niej! Powstańcie, i wyruszmy w południe! Biada nam, bo dzień już się nachylił i rozciągnęły się cienie wieczorne!».