676) Otworzył i powiedział: „Zaklinam was, córki Jeruszalajim, jeśli spotkacie mojego Ukochanego – co Mu powiecie? Że jestem chora z miłości.” (Patach we-amar: hishba’ti etchem benot Jeruszalajim, im timtze’u et dodi, mah tagidu lo – she-cholat ahava ani.) A kto jest bliższy Królowi niż Zgromadzenie Israela, które mówi: „Jeśli spotkacie mojego Ukochanego – co Mu powiecie?” (We-chi man karev le-Malka ke-Kneset Israel, de-ihi amrat: im timtze’u et dodi, mah tagidu lo?) Lecz „córki Jeruszalajim” – to są dusze sprawiedliwych, które są zawsze blisko Króla i każdego dnia opowiadają Królowi o sprawach Matronity. (Ela: benot Jeruszalajim – ilejn inun nishmatan de-caddikaja, de-inun karevin le-Malka tadir, u-mod’in le-Malka be-chol joma iszkoei de-Matronita.)
Sulam
676) Powiedział, ogłaszając: „«Zaklinam was, córki Jeruszalajimu: jeśli spotkacie mojego umiłowanego, co mu powiecie? – Że chora jestem z miłości!»[1]. Któż jest bliższy Królowi niż Kneset Israel?” – czyli Nukwa. „Jak więc może ona mówić im: «Jeśli spotkacie mojego umiłowanego, co mu powiecie?»? Jednakże «córki Jeruszalajimu» – to dusze sprawiedliwych, które zawsze są blisko Króla, i każdego dnia przekazują Królowi wieści o stanie Królowej” – czyli Nukwy.
677) Bo tak się nauczyliśmy: w chwili, gdy dusza zstępuje na świat, Zgromadzenie Israel wznosi się nad nią z potwierdzeniem przysięgi, aby ukazała Królowi i dała Mu poznać swoją miłość do Niego, aby mogła pojednać się z Nim. (De-hachei olifna: be-sza’ta de-nishmata nachatat le-alma, Kneset Israel a’alat aleha be-kiyuma de-oma’a, de-jachvei le-Malka, we-joda leih rechimuta dila le-gabei, begin le-itfajsa ba-hadeih.)
Sulam
677) „Bo tak się nauczyliśmy: w chwili, gdy dusza zstępuje na świat, Kneset Israel” – czyli Nukwa, „bierze od niej przysięgę, że opowie Królowi i powiadomi Go o Jej miłości do Niego, aby być z Nim w zgodzie”.
Wyjaśnienie. Zeir Anpin to linia prawa, a Nukwa – linia lewa. I wiadomo, że te dwie linie, prawa i lewa, są w niezgodzie ze sobą[2]. I tak jak ZoN wznoszą się jako MaN do dwóch linii Biny, Israel Saba i Twuna, i ustanawiają pokój między nimi poprzez linię środkową, wychodzącą na ekran de-chirik, tak samo dusze sprawiedliwych wznoszą się jako MaN do Zeir Anpina i Nukwy i stają się dla nich linią środkową, wprowadzając pokój między nimi. I dlatego powiedziano, że Nukwa bierze przysięgę z dusz, by powiedziały i doniosły Królowi – Zeir Anpinowi, o miłości, aby dojść z Nim do zgody, czyli aby wzniosły się jako MaN i stały się linią środkową, która wprowadza pokój między dwiema liniami – prawą i lewą, czyli między Zeir Anpinem i Nukwą.
678) A w jaki sposób? Ponieważ człowiek jest zobowiązany, by jednoczyć Święte Imię – ustami, sercem i duszą, i by wszystko połączyć jak płomień związany z węglem. (U-va-me? begin de-chijuba al bar nasz le-jachada szema kadisza be-puma, be-libba, be-nafsza, u-le-ikaszera kolla ke-szalheva de-itkashra be-tifsa.) I przez to zjednoczenie, które czyni, powoduje pojednanie Króla z Matronitą, i daje poznać Królowi jej miłość do Niego. (U-we-hahu jichuda de-aved, gareim le-itfajsa Malka be-Matronita, we-oda leih le-Malka rechimuta dila le-gabei.)
Sulam
678) „A w jaki sposób?” – dusze przekazują wiadomość o miłości Nukwy do Króla. „Obowiązkiem człowieka jest zjednoczyć Święte Imię” – czyli połączyć Nukwę z Zeir Anpinem, „w ustach, sercu i duszy, i całkowicie związać się” z ZoN – czyli wznieść się jako MaN ku nim, „«podobnie jak płomień połączony jest z rozżarzonymi węglami»[3]. Poprzez stworzenie tego zjednoczenia przyczynia się do ustanowienia zgody między Królem a Królową i przekazuje Królowi wiadomość o Jej miłości do Niego”. To znaczy, jak właśnie wyjaśniliśmy: gdy dusza wznosi się jako MaN do Zeir Anpina, staje się linią środkową między nimi, która ustanawia pokój i łączy ich ze sobą.
679) Inne wyjaśnienie: „Córki Jeruszalajim” – to są dwanaście pokoleń. (De’achar: benot Jeruszalajim – ilejn tresar szwatin.) Uczyliśmy się: Jeruszalajim stoi na dwunastu górach. (De-taninan: Jeruszalajim al tresar turin kajma.) A ten, kto mówi, że na siedmiu, nie mówi tego dla dopełnienia doskonałości. (U-man de-amar al sziv‘a, la ka’amar le-aszlma szlimu.) I chociaż wszystko jest jedno, to są wersje mówiące o siedmiu, o czterech i o dwunastu – wszystko jest jednym. (We-af al-gaw de-kolla chad – de-it sziv‘a, we-it dalet, we-it tresar – u-kolla chad.)
Sulam
679) „Inne znaczenie. «Córki Jeruszalajimu» – to dwanaście plemion” – czyli dwanaście powiązań w Hesed, Gwura, Necach i Hod, na których opiera się guf Nukwy[4]. „Jak się uczyliśmy, Jeruszalajim” – czyli Nukwa, „stoi na dwunastu wyniesieniach, a ten, kto mówi, że na siedmiu, nie mówi z perspektywy doskonałości. I chociaż wszystko to jest jedną całością, zawiera w sobie siedem właściwości” – HaGaT NeHIM, „i zawiera w sobie cztery właściwości” – HuG TuM, „i zawiera w sobie dwanaście właściwości” – czyli wspomniane dwanaście powiązań, „i wszystko to stanowi jedność”. Lecz one są tylko oddzielnymi stopniami w niej, a „dwanaście” jest pełnią i doskonałością.
680) Z pewnością [Jeruszalajim] stoi na dwunastu górach: trzy góry po jednej stronie, trzy góry po drugiej stronie – i tak na cztery kierunki świata, i wtedy nazywa się „żyjąca”. (Waddaj al tresar turin kajma – telat turin le-sitra da, u-telat turin le-sitra da, we-chen le-arba zivajin, u-kedein itkrei chaja.) Jak powiedziano: „To jest ta żyjąca, którą widziałem pod Elohei Israel.” (Ke-de’amir: hi ha-chaja aszer ra’iti tachat Elohei Jisrael.) I te [pokolenia] nazywane są „Córkami Jeruszalajim”, ponieważ stoją nad nią. (We-ilejn ikrun benot Jeruszalajim, begin de-kajma alajhu.) A oni są świadkami – świadectwem dla Króla o Kneset Israel, jak powiedziano: „Pokolenia J-H – świadectwo dla Israela, by wielbić Imię Stwórcy.” (U-inun sahade sahaduta le-Malka al Kneset Israel – hadehu de-ketiv: shivtei Yah – edut le-Jisrael, le-hodot le-shem Haszem.) Rabbi Jehuda powiedział: Błogosławiony los Israel, że znają drogi Świętego, niech będzie Błogosławiony, o nich napisano: „Bo ludem świętym jesteś dla Stwórcy, twojego Boga, i ciebie wybrał Stwórca…” itd. (Amar Rabbi Jehuda: zakk’a chulkehon de-Jisrael, de-jad’ei orchin de-Kudsza Berich Hu; alajhu ketiv: ki am kadosz atta la-Haszem Elohecha, u-vecha bachar Haszem we-gomer.)
Sulam
680) „Oczywiście, (Jeruszalajim) opiera się na dwunastu wyniesieniach: trzy – po jednej stronie, trzy – po drugiej stronie, i tak na cztery strony świata”.
Czyli trzy powiązania w Hesed, trzy w Gwurze, trzy w Necach i trzy w Hod – a guf Nukwy stoi na nich[5]. „I wtedy nazywane są «istotą żywą», jak powiedziano: «To jest ta istota żywa, którą widziałem pod Wszechmogącym Israela»[6]. I nazywane są «córkami Jeruszalajim», ponieważ Jeruszalajim” – czyli Nukwa, „stoi na nich. I one składają świadectwo Królowi o miłości Kneset Israel do Niego” – bo to ona mówi do nich: „«Jeśli spotkacie mojego umiłowanego, co mu powiecie? – Że chora jestem z miłości!». „I to jest sens powiedzianego: «Plemiona Stwórcy – świadectwo dla Israela»[7]” – czyli one niosą świadectwo Israelowi, czyli Zeir Anpinowi, o miłości Nukwy. Powiedział rabbi Jehuda: „Błogosławiony jest los Israela, który zna drogi Stwórcy”.
[1] Pisma, Szir ha-Szirim, 5:8. «Zaklinam was, córki Jeruszalajimu: jeśli spotkacie mojego umiłowanego, co mu powiecie? Że chora jestem z miłości!».
[2] Patrz Zohar, rozdział Bereszit, część 1, p. 45.
[3] Księga Jecira, 1:7.
[4] Patrz wyżej, p. 654.
[5] Patrz wyżej, p. 660.
[6] Prorocy, Jechezkiel, 10:20. «To jest to żywe stworzenie, które widziałem pod Wszechmogącym Israela przy rzece Kevar. I poznałem, że to są cherubiny».
[7] Pisma, Tehilim, 122:4. «To miejsce, dokąd wstępowały pokolenia, pokolenia Stwórcy – świadectwo dla Israela, aby dziękować imieniu Stwórcy».