740) Chodź i zobacz: są trzy dusze, i one wstępują w znane, wyższe stopnie, i dlatego te trzy stają się cztery. (ta chaze: telat nishmatin inun, we-inun salkin be-dargin ila’in jedi’in, we-al de-inun telata – arba inun.) Jedna to najwyższa dusza, która nie daje się uchwycić i nawet najwyższy skarbnik pałacu nie może jej ogarnąć, tym bardziej niższy. (chad nishmata ila’a de-la itfas, we-la it’ar beih gizbar de-kartita ila’a, kol sheken tata’a.) A ta dusza jest źródłem dla wszystkich dusz, i jest ukryta, i nigdy się nie objawia, i nie jest poznana, a wszystko jest od niej zależne. (we-hai nishmata le-kol nishmatin, we-hu satim, we-la itgalleya le-almin, we-la ityeda, we-kullhu bei talyin.)
Sulam
740) „Istnieją trzy dusze, i one wznoszą się po wyższych, znanych stopniach, a więcej niż to, że są trzy – jest ich cztery. Pierwsza dusza – to najwyższa dusza, która jest nieuchwytna, i nie obudził jej wyższy strażnik, a tym bardziej niższy. I to jest dusza wszystkich dusz, i jest ukryta, i nigdy się nie objawia, i jest niepoznawalna, a wszyscy są od niej zależni”.
741) A ta [dusza] jest spowita w okrycie blasku szkarłatu, wewnątrz lśnienia, i sączy krople po kropli klejnotów. (we-hai it‘attaf be-‘ittu’fa de-zahara de-karmela, be-go zehiruta, we-nateif tipin tipin margelan.) I wszystkie są związane razem jak wiązania członków jednego ciała. (we-itkashru kullhu ke-chad, ke-kishrin de-shaipei de-gufa chad.) A ona wchodzi w ich wnętrze i ukazuje im swoje dzieło. (we-hu a‘eil be-gawvaihu, we-achzei behu avideih.) Ona i one – jedno są, i nie ma w nich oddzielenia. (hu we-inun chad hu, we-leit behu perishu.) Ta najwyższa dusza jest ukryciem wszystkiego. (hai nishmata ila’a – temiru de-kolla.)
Sulam
741) „I ona obłóczyła się w odzienie blasku karmelu. Wewnątrz tego blasku wypadają krople drogocennych pereł, łącząc się razem w jedną całość, niczym części jednego ciała. I ona” – wyższa dusza, „wchodzi w nie i poprzez nie objawia swoje działania” – tak jak ciało objawia działania duszy. „Ona i one – to jedno, i nie ma między nimi podziału. I to jest wyższa dusza, ukryta przed wszystkim”.
Wyjaśnienie słów. Dusza oznacza światło Biny. I wiadomo, że dziewięć sfirot Arich Anpina stanowi korzeń wszystkich sfirot znajdujących się w światach. W ten sposób korzeniem wszystkich dusz (neszamot) jest światło sfiry Bina Arich Anpina, dlatego nazywa się ją „wyższą duszą” (neszama).
Otóż na skutek wzniesienia Malchut do rosz Arich Anpina, Bina Arich Anpina wyszła z rosz Arich Anpina i stała się WaK bez rosz, co oznacza światło chasadim bez Hochmy. A w rosz Arich Anpina pozostały tylko dwie sfirot: Keter i Hochma, ponieważ Malchut, która się wzniosła, stała się w nim miejscem ziwugu, zwanym Jesod, w rosz Arich Anpina, i na niej kończy się rachuba rosz.[1]
I na skutek wyjścia Biny z rosz Arich Anpina, Bina podzieliła się na dwa oddzielne aspekty. Jej GaR – to wyższe Aba we-Ima. Jej ZaT – to ISZSuT. Dzieje się tak dlatego, że szkoda wynikła z wyjścia Biny z rosz w ogóle nie dotyczy GaR Biny, gdyż z istoty są one tylko światłem chasadim, jak powiedziano: „Bo On skłonny do miłosierdzia”[2]. I one nie otrzymują Hochmy nigdy, dlatego w tym świetle nie zachodzi żadna zmiana ani w chwili, gdy znajduje się ono w rosz Arich Anpina, ani gdy z niego wychodzi. Dlatego uznaje się, że GaR Biny jakby w ogóle nie wyszły z rosz Arich Anpina. I nawet po wyjściu Biny na zewnątrz, wciąż świeci w nich ukryta Hochma Arich Anpina, lecz w wielkim ukryciu, ponieważ one nie przyjmują Hochmy, a jedynie światło chasadim. I te GaR Biny ustanowione są jako parcuf wyższe Aba we-Ima, które znajdują się w nieprzerwanym ziwugu, ponieważ są zawsze GaR i nigdy nie doznają umniejszenia.
ZaT Biny natomiast to włączenie ZoN w Binę, i dlatego one potrzebują Hochmy. A ponieważ po wyjściu Biny z rosz pozostają same chasadim bez Hochmy, uważa się, że ucierpiały one na skutek wzniesienia Malchut do rosz Arich Anpina i pozostały bez rosz. Ale w czasie gadlutu Malchut opada z rosz Arich Anpina na swoje miejsce, a Bina Arich Anpina powraca do rosz, ponownie osiągając swoje GaR od Hochmy de-rosz Arich Anpina.[3]
I porządek wyjścia GaR odbywa się zgodnie z wyjściem trzech kropek – cholam, szuruk, chirik.[4] A te ZaT Biny ustanowione są jako parcuf ISZSuT.
I powiedziano[5]: „Pierwsza dusza – to wyższa dusza, która jest nieuchwytna” – to GaR Biny Arich Anpina, zwane wyższe Aba we-Ima, w których Hochma Arich Anpina świeci w wielkim ukryciu, ponieważ one nie przyjmują Hochmy. I dlatego: „Nieuchwytna, i nie obudził jej wyższy strażnik” – Jesod, zwany strażnikiem, ponieważ jest miejscem ziwugu i wszystkie światła się tam zbierają. A Malchut, która wzniosła się do rosz Arich Anpina i stała się tam miejscem ziwugu, nazywana jest wyższym strażnikiem, ponieważ z tego powodu stała się zakończeniem rosz Arich Anpina, a Bina wyszła na zewnątrz[6].
I mówi rabbi Szymon, że wyższy strażnik w ogóle nie pobudza tej duszy, czyli w żaden sposób nie umniejsza jej z powodu wyjścia Biny na zewnątrz, ponieważ nawet przebywając w rosz, ona nie przyjmuje Hochmy. „Tym bardziej też nie (czyni tego) niższy” strażnik, czyli w czasie gadlutu, kiedy linia środkowa wychodzi na ekran de-chirik, ponownie zmniejszając stopień z GaR de-GaR do WaK de-GaR[7]. Czyli również niższy strażnik w żaden sposób nie dotyka tych GaR Biny, czyli Aba we-Ima. A to dlatego, że ona nigdy nie przyjmuje Hochmy, i dlatego nie zwiększa się od jej świecenia ani nie umniejsza od jej skrócenia.
I powiedziano: „To dusza (neszama) wszystkich dusz” – ponieważ Bina Arich Anpina jest korzeniem wszystkich Binot, które są w światach, i dlatego światło w niej jest korzeniem wszystkich dusz (neszamot). „I ona jest ukryta i nigdy się nie objawia” – czyli Hochma Arich Anpina, która świeci w niej, jest ukryta i znika w niej, i nigdy się nie objawia. „I niepoznawalna” – ponieważ „jud י” nie wychodzi z jej „powietrza (awir אויר)”[8]. „I wszystkie dusze zależą od niej”, ponieważ ona jest korzeniem wszystkich dusz.
„I ona obłóczyła się w odzienie blasku karmelu” – czyli GaR Biny, Aba we-Ima, obłaczają się w odzienie blasku karmelu, czyli w ZaT Biny, zwanych ISZSuT. I nazywa się je „blaskiem karmelu”, jak powiedziano: „Głowa twoja jak karmel”[9], ponieważ ISZSuT to rosz Nukwy i nazywa się karmel, co oznacza: „pole wypełnione (kar male) wszelkim dobrem”.
„Wewnątrz tego blasku spadają krople drogocennych pereł” – w gadlucie ISZSuT, którego mochin to trzy krople: cholam, szuruk, chirik. I „wewnątrz tego blasku” – tych trzech kropli, obłaczają się wyższe Aba we-Ima. „Łącząc się razem w jedno, niczym części jednego ciała” – czyli trzy krople łączą się ze sobą tak, że jedna nie może świecić bez drugiej. „I wyższa dusza wchodzi w nie, objawiając przez nie swoje działania, jak ciało objawia działania duszy” – wyższe Aba we-Ima obłaczają się w ISZSuT i działają za pośrednictwem ISZSuT, który ich obłacza. „I ona i oni” – Aba we-Ima i ISZSuT, „to jedno, i nie ma między nimi rozdzielenia”.
Innymi słowy: mimo że w Aba we-Imie jest światło chasadim, a w ISZSuT – światło Hochmy, jednakże są oni „jedno, i nie ma między nimi rozdzielenia”, ponieważ nawet ISZSuT nie przyjmują Hochmy dla siebie, lecz tylko po to, by przekazać ją Nukwie Zeir Anpina, a sami świecą ukrytymi hasadim, tak samo jak wyżsi Aba we-Ima. Dlatego wyższa dusza „jest ukryta przed wszystkim” – ponieważ GaR Biny, Aba we-Ima, oraz ZaT Biny, ISZSuT, są oboje ukryte przed wszystkim, jako że nawet ISZSuT świecą dla własnych potrzeb jedynie ukrytymi chasadim.
742) Inna dusza – żeńska, która jest ukryta wewnątrz swojej siły, i ona jest duszą dla nich, a z niej trzymany jest ciało, aby ukazało się w nim działanie dla całego świata, jak ciało, które jest naczyniem dla duszy, by przez nie wykonywać działanie. (nishmata achra, nukva de-mitamera be-go cheilaha, we-hi nishmata leho, u-minayhu achida gufa, le-achaza’a behu avidta le-kol alma, ke-gufa de-ihu mana le-nishmata, le-me’bad bei avidta.) I one są na wzór tych, którzy są powiązani w ukryciu w górze. (we-ilein ke-gavna de-inun keshirin temirin de-le-eila.)
Sulam
742) „Druga dusza – to Nukwa, ukrywająca się wśród swoich zastępów i stanowiąca duszę (neszama) dla nich. I od nich otrzymuje ciało (guf)” – czyli obłacza się w nich, tak jak dusza (neszama) obłacza się w ciało (guf), „aby za ich pomocą objawiać swoje działania całemu światu, tak jak ciało jest odzieniem duszy, za pomocą którego wykonuje ona różnorodne działania. I one” – dusza i ciało, „są ze sobą związane i złączone, tak jak połączeni są ukryci w górze” – Aba we-Ima i ISZSuT.
743) Inna dusza – to dusza sprawiedliwych na dole. (nishmata achra – hi nishmatahon de-caddikayya le-tata.) Dusze sprawiedliwych pochodzą z tych wyższych dusz – z duszy żeńskiej i z duszy męskiej. (nishmatahon de-caddikayya atyan me-inun nishmatin ila’in, mi-nishmata de-nukva, u-mi-nishmata de-dechura.) I dlatego dusze sprawiedliwych są wyższe od wszystkich sił i zastępów w górze. (u-we-gin kach nishmatin de-caddikayya ila’in al kol inun cheilin u-mashiryin de-le-eila.)
Sulam
743) „Trzecia dusza – to dusze sprawiedliwych na dole. Dusze sprawiedliwych pochodzą od tych wyższych dusz: od duszy Nukwy i od duszy zachar” – Zeir Anpina. „I dlatego dusze sprawiedliwych są bardziej wzniosłe niż wszystkie te zastępy i hufce aniołów w górze” – ponieważ aniołowie pochodzą z zewnętrznych właściwości Nukwy, a dusze pochodzą z wewnętrznych właściwości Nukwy i wewnętrznych właściwości Zeir Anpina, to znaczy z ich dusz (neszamot).
W ten sposób wyjaśniły się trzy te dusze:
- Bina Arich Anpina – Aba we-Ima oraz ISZSuT,
- Nukwa Zeir Anpina,
- Dusze sprawiedliwych.
Ale są to cztery dusze, ponieważ Bina Arich Anpina dzieli się na dwie dusze, między którymi istnieje różnica. Ponieważ Aba we-Ima to źródło chasadim, a ISZSuT – to źródło Hochmy. I dlatego jest ich cztery: Aba we-Ima, ISZSuT, Nukwa, dusze sprawiedliwych.
Lecz ponieważ ISZSuT dla siebie samych również znajdują się w ukrytych chasadim, tak jak Aba we-Ima, dlatego liczone są jako jedna dusza. I nie bierze się pod uwagę duszy Zeir Anpina, ponieważ on – to ukryte chasadim, jak Aba we-Ima, i dlatego nie ma w nim nic nowego.
744) A jeśli powiesz: „Przecież te wyższe [dusze] są z dwóch stron, to dlaczego zstępują do tego świata i dlaczego z niego odchodzą?” – [to tak jest jak] z królem, któremu urodził się syn: wysyła go do pewnej wioski, aby się tam wychował i wzrósł, aż dorośnie i nauczą go dróg pałacu króla. (we-i teima: ha ila’in inun mi-trein sitrin – ammai nachatin le-hai alma, we-ammai istalleku mineih – le-Malka de-itjaled leih bar, shadar leih le-chad kefar, le-marba leih u-le-gadla leih, ad de-yitrabei, we-yolfun leih orchei de-heichala de-Malka.) Gdy król słyszy, że jego syn wzrósł i dorósł – co czyni z miłości do swego syna? Wysyła po niego Matronitę, jego matkę, i wprowadza go do swego pałacu, i cieszy się z nim każdego dnia. (shama Malka de-ha breih rav we-itrabei – mah avad be-rechimuta de-breih? meshadar lah le-Matronita immeih beginayh, we-a’eil le-heichaleih, we-chadei immeih kol joma.)
Sulam
744) „Ale jeśli powiesz, że przecież wyższe (dusze) – to dusze z dwóch stron” – od Zeir Anpina i Nukwy, pochodzące z ich wewnętrznych właściwości, i jeśli tak, „to dlaczego one zstępują do tego świata i dlaczego z niego odchodzą? Jest to podobne do króla, któremu urodził się syn. I posłał go do jednej z wiosek, aby go tam wychowano i opiekowano się nim, dopóki nie dorośnie, oraz nauczono zasad postępowania w królewskim pałacu. Gdy król dowiedział się, że jego syn dorósł i jest już wielki – co uczynił? Z miłości do syna posłał do niego matkę, i ona sprowadziła go do pałacu, i król cieszył się nim każdego dnia.”
745) Tak też Święty, niech będzie Błogosławiony, rodzi syna w Matronie – a czym on jest? Najwyższą, świętą duszą. (kach Kudsza Berich Hu – oiled bar be-Matronita, u-mai ihu? – nishmata ila’a kadisha.) Wysyła ją do wioski – do tego świata, aby wzrastała w nim i nauczono jej dróg pałacu Króla. (shadar leih le-kefar – le-hai alma – de-yitrabei bei, we-yolfun leih orchei de-heichala de-Malka.) Gdy Król wie, że jego syn dorósł w tej wiosce i że nadszedł czas, by go wprowadzić do swojego pałacu – z miłości do swego syna wysyła po niego Matronitę i wprowadza go do pałacu. (keivan de-yada Malka de-ha breih itrabei be-hai kefar, we-idan hu le-meite leih le-heichaleih – avad be-rechimuta de-breih, meshadar le-Matronita beginayh, we-a’eil leih le-heichaleih.) Dusza nie wznosi się z tego świata, dopóki Matronita nie przyjdzie po nią, wprowadza ją do pałacu Króla i tam zasiada na wieki. (nishmata la salka me-hai alma, ad de-ata Matronita beginah, we-aeilat lah be-heichala de-Malka, we-jateivat taman le-almin.)
Sulam
745) „Tak też i Stwórca z Królową zrodził syna. A kim on jest? To wyższa święta dusza” – czyli porodzenie ZoN. „Posłał On ją do wioski” – do tego świata, „dopóki nie dorośnie i nie zostanie nauczona zasad postępowania w królewskim pałacu. Gdy Król dowiedział się, że Jego syn dorósł w tej wiosce i nadszedł czas, by sprowadzić go do pałacu – co uczynił? Z miłości do syna posyła do niego Królową, i Ona prowadzi go do pałacu. Dusza nie odchodzi z tego świata, dopóki nie przyjdzie po nią Królowa i nie wprowadzi jej do pałacu Króla, i tam zamieszkuje na zawsze.”
746) A mimo to zwyczajem świata, że ci, którzy są mieszkańcami wioski, płaczą z powodu oddzielenia syna Króla od nich. (we-im kol da, orcha de-alma, de-inun bnei kefar, bakhan al perishu de-breih de-Malka minayhu.) Pewien mądry człowiek był tam i powiedział im: „Dlaczego płaczecie? Czyż nie jest on synem Króla? I czyż nie przystoi mu już więcej pozostawać wśród was, tylko w pałacu jego Ojca?” (chad piqeach hava taman, amar lon: al mah atun bakhan? we-chi lav breih de-Malka ihu? we-la itchazei le-medar jatir beinaykhu, ela be-heichala de-avui.) Tak też Mojżesz, który był mądry, zobaczył, że mieszkańcy wioski płaczą, dlatego powiedział: „Synami jesteście dla Stwórcy, waszego Boga – nie będziecie się nacinać” (kach Mosze, de-hava piqeach, chama bnei kefar de-hava bakhan – al da amar: banim atem la-Haszem Eloheikhem, lo titgodedu.)
Sulam
746) „Lecz zarazem prawa świata są takie, że mieszkańcy wioski płaczą z powodu odejścia syna Króla od nich. Był tam pewien mędrzec, który powiedział im: «Czemu płaczecie? Czyż nie jest on synem Króla? I nie przystoi mu już mieszkać wśród was, lecz przystoi mu żyć w pałacu swego ojca». Tak też Mosze, który był mądry, zobaczył, że mieszkańcy wioski płaczą, i dlatego powiedział: «Synami jesteście dla Stwórcy, Waszego Wszechmogącego – nie czyńcie sobie nacięć i nie róbcie sobie łysiny między oczami po zmarłym»[10].”
747) Chodź i zobacz: gdyby wszyscy sprawiedliwi wiedzieli to, radowaliby się w dniu, w którym mają odejść z tego świata. (ta chaze: ilu havu jad’in kullhu Caddikayya hai, havu chadan hahu joma de-matei lon le-istallaqa me-hai alma.) Czyż nie jest to najwyższy zaszczyt, że Matronita przychodzi po nich, aby wprowadzić ich do pałacu Króla, by Król mógł cieszyć się nimi każdego dnia? (we-chi lav yekara ila’a hu, de-Matronita atat beginayhu, u-le-ovala lon le-heichala le-Malka, le-mechdei behon Malka kol joma?) Bo Święty, niech będzie Błogosławiony, nie rozkoszuje się nikim innym, tylko duszami sprawiedliwych. (de-ha Kudsza Berich Hu la ishta’asha ela be-nishmatahon de-Caddikayya.)
Sulam
747) „Gdyby wszyscy sprawiedliwi wiedzieli o tym, radowaliby się z nadejścia dnia ich odejścia z tego świata. Czyż nie jest to dla nich najwyższy zaszczyt, że dla nich przychodzi Królowa, aby towarzyszyć im do pałacu Króla, by Król cieszył się nimi każdego dnia? Ponieważ Stwórca przebywa w radości jedynie z duszami sprawiedliwych.”
748) Chodź i zobacz: przebudzenie miłości Kneset Israel wobec Świętego, niech będzie Błogosławiony, następuje dzięki duszom sprawiedliwych na dole, które ją budzą, ponieważ pochodzą ze strony Króla, ze strony męskiej. (ta chaze: it’aruta de-rechimuta de-Kneset Israel le-gabei Kudsza Berich Hu, nishmatahon de-Caddikayya le-tata mit’arin lah, begin de-inun atyin mi-sitra de-Malka, mi-sitra de-dechura.) A to przebudzenie dociera do żeńskiego aspektu ze strony męskiej, i budzi się miłość. (we-it’aruta da matei le-nukva mi-sitra de-dechura, we-it’ar rechimuta.) Wynika z tego, że męskie budzi uczucie i miłość wobec żeńskiego, a wtedy żeński wiąże się w miłości do męskiego. (isztakach: de-dechura it’ar chavivu u-rechimuta le-nukva, u-kedein nukva itkashrat be-rechimuta le-gabei dechura.)
Sulam
748) „Zarodzenie się miłości Kneset Israel” – Nukwy, „do Stwórcy” – Zeir Anpina, „wywołują sprawiedliwi na dole, ponieważ pochodzą oni ze strony Króla” – Zeir Anpina, „ze strony zachar. W ten sposób to pobudzenie przychodzi do Nukwy ze strony zachar, i rodzi się miłość. A więc zachar pobudza przychylność i miłość w Nukwie. I wtedy Nukwa przywiązuje się w miłości do zachar”.
I pytaliśmy[11]: „Przecież nie przystoi kobiecie zabiegać o względy mężczyzny”? A teraz jest to zrozumiałe: to dusze sprawiedliwych, zachar, wywołują w niej tę miłość do Zeir Anpina.
749) Na ten wzór – pożądanie żeńskiego, by wypuścić wody niższe ku przyjęciu wód wyższych, nie zachodzi inaczej jak tylko przez dusze sprawiedliwych. (ke-hai gawna: te’ovta de-nukva le-mishdei mayin tata’in le-kabel mayin ila’in, la’hu ihu ela be-nishmatahon de-Caddikayya.) Błogosławieni są sprawiedliwi w tym świecie i w świecie przyszłym, bo nad nimi stoją wyżsi i niżsi. (zakkain inun Caddikayya be-hai alma u-be-alma de-atei, de-alaihu kaymin ila’in we-tata’in.) I dlatego „A sprawiedliwy – fundament świata” jest napisane ogólnie. (we-al da: we-Caddik yesod olam – ketiv stam.)
Sulam
749) „I podobnie – dążenie Nukwy do wypuszczania dolnych wód zgodnie z wodami wyższymi powstaje jedynie dzięki duszom sprawiedliwych[12]. Szczęśliwi są sprawiedliwi na tym świecie i w świecie przyszłym, ponieważ na nich opierają się wyżsi i niżsi. I dlatego powiedziano: «Sprawiedliwy – to podstawa (jesod) świata»[13] – bez doprecyzowania”. I można powiedzieć, że chodzi tu o wyższego sprawiedliwego – Jesod Zeir Anpina, a można też powiedzieć, że chodzi o dusze sprawiedliwych, i oba stwierdzenia są prawdziwe.
750) A tajemnica wszystkiego: sprawiedliwy – to fundament w górze i fundament na dole, a Kneset Israel jest zawarta w sprawiedliwym z góry i z dołu. (we-raza de-kolla: Caddik ihu yesoda de-le-eila, we-ihu yesoda le-tata, u-Kneset Jisrael itkellilat mi-Caddik, mi-le-eila u-mi-tata.) Sprawiedliwy z tej strony i sprawiedliwy z tamtej strony dziedziczą ją, jak powiedziano: „Sprawiedliwi odziedziczą ziemię.” (Caddik me-hai sitra, we-Caddik me-hai sitra – yartin lah, hadehu de-ketiv: caddikim jirshu arec.) Odziedziczą ziemię – rzeczywiście. (jirshu arec – waddaj.) Chodź i zobacz: sprawiedliwy dziedziczy tę ziemię i przelewa na nią błogosławieństwo każdego dnia, i daje jej rozkosze i przyjemności z wyższego przepływu, który płynie na nią, i już wyjaśniliśmy tę sprawę. (ta chaze: Caddik achsin lah le-hai arec, we-areik alah birchan be-kol joma, we-jaheiv lah tafnukin we-iddunin, bi-neggidu ila’a de-nageid alah, we-ha okimna milla.)
Sulam
750) „I sprawia to wszystko – sprawiedliwy. On jest Jesod w górze” – Jesod Zeir Anpina, „i on jest Jesod na dole” – w Nukwie i w duszach sprawiedliwych. „I Kneset Israel” – Nukwa, „zawiera w sobie wyższego sprawiedliwego i sprawiedliwego z dołu. «Sprawiedliwy z jednej strony»” – Jesod Zeir Anpina, „i «sprawiedliwy z drugiej strony»” – dusze sprawiedliwych na dole, „dziedziczą ją” – Nukwę, „jak powiedziano: «Sprawiedliwi odziedziczą ziemię»[14]” – czyli Nukwę. „Sprawiedliwy” – Jesod Zeir Anpina, „dziedziczy tę ziemię” – Nukwę, „i daje jej błogosławieństwa każdego dnia oraz daje jej rozkosze i potrawy, przyciągane z góry” – od Biny, „które on przyciąga dla niej”.
[1] Patrz «Wstęp do Księgi Zohar», p. 13, od słów: «W godzinie, gdy ukryty bardziej niż wszyscy…».
[2] Prorocy, Micha, 7:18. «Któż jest Stwórcą jak Ty, który przebacza grzech i okazuje pobłażliwość winie reszty swojego dziedzictwa, nie trzyma na wieki swojego gniewu, bo skłonny jest do miłosierdzia».
[3] Patrz «Zohar Hakdama», p. 14.
[4] Patrz Zohar, rozdział Bereszit, część 1, p. 9.
[5] Patrz wyżej, p. 740.
[6] Patrz wyżej, p. 741, od słów: «Wyjaśnienie powiedzianego…».
[7] Patrz wyżej, p. 123, od słów: «Wyjaśnienie powiedzianego…».
[8] Patrz « Zohar Hakdama», p. 7, od słów: «I dlatego powiedziano…».
[9] Pisma, Szir ha-Szirim, 7:6. «Twoja głowa – jak Karmel, a pukle włosów na twojej głowie – jak purpura, król uwięziony w lokach!».
[10] Tora, Dewarim, 14:1. «Synami jesteście dla Stwórcy, waszego Wszechmogącego, nie czyńcie na sobie nacięć i nie czyńcie łysiny między waszymi oczami z powodu zmarłego».
[11] Patrz wyżej, p. 739.
[12] Patrz Zohar, rozdział Bereszit, część 2, p. 253, od słów: «Wyjaśnienie powiedzianego…».
[13] Pisma, Miszlei, 10:25. «Przemknie burza – i nie ma bezbożnego, a sprawiedliwy – podstawą świata».
[14] Pisma, Tehilim, 37:29. «Sprawiedliwi odziedziczą ziemię i będą w niej mieszkać na wieki».