497) Rabbi Chizkija otworzył: „Zarodka mego oczy Twoje widziały, a w Twojej księdze wszystkie zostaną zapisane…” – ten werset został już wyjaśniony w wielu miejscach. (Rabi Chizkija ptach: galmi ra’u einecha, we-al sifrecha kullam yikatevu… – hai kra okmuha be-kamma atar.) Ale chodź i zobacz: wszystkie te dusze, które istniały od dnia stworzenia świata, wszystkie one stoją przed Stwórcą, błogosławiony niech będzie, zanim zstąpią na świat – w dokładnie takim obrazie, w jakim później ukażą się w świecie. (aval ta chaze: kol inun nishmatin de-hawu mi-yoma de-itbarei alma, kullhu kayymei kamei Kudsza Brich Hu ad la nachatu le-alma, be-hahu diokna mamash de-itchazun le-vatar be-alma.) I ten właśnie obraz ciała człowieka, który istnieje w tym świecie, w taki sam sposób istnieje powyżej. (we-hahu cheizu de-gufa de-var nash de-ka’im be-hai alma, hachi ka’im le-eila.)
Sulam
497) Powiedział rabbi Jehuda, oświadczając: „«Bezkształtnego widziały mnie Twoje oczy, i w Twojej księdze zapisane są wszystkie»[1]. Ta wypowiedź pojawia się w kilku miejscach. Ale wszystkie te dusze, które istniały od czasu stworzenia świata – wszystkie one stają przed Stwórcą, zanim zstąpią na świat, dokładnie w takim samym kształcie, w jakim później pojawiają się w świecie. I w tym samym wyglądzie, w jakim ciało człowieka ukazuje się w tym świecie – tak ukazuje się na górze”.
498) A w chwili, gdy ta dusza jest przeznaczona do zejścia na świat, ta dusza, dokładnie w tym obrazie, w którym istnieje w tym świecie, w takim samym obrazie stoi przed Stwórcą, błogosławiony niech będzie. (u-be-sza’ta de-nishmata da zeminá le-achata be-alma, hahi nishmata be-hahi diokna mamash de-kayyma be-hai alma, hachi ka’im kamei Kudsza Brich Hu.) I Stwórca, błogosławiony niech będzie, mówi do niej, by strzegła przykazań Tory i nie naruszyła zobowiązań. (we-omei lah Kudsza Brich Hu de-yittor pikkudei Orayta, we-la ya’avor al kejamin.)
Sulam
498) „I w chwili, gdy dusza jest gotowa, by zstąpić na świat, dokładnie w takim kształcie, w jakim ukaże się w tym świecie, staje także przed Stwórcą, i Stwórca bierze od niej przysięgę, że będzie wypełniać przykazania Tory i nie przekroczy praw Tory”.
499) A skąd wiemy, że [dusze] stoją przed Nim? Z tego, co jest napisane: „Na życie Stwórcy, przed którym stałem” – „stałem” naprawdę, i to już zostało wyjaśnione. (u-menalan de-kayymin kameih? de-ketiv: chai Haszem aszer amadtí lefanav – amadtí vaddaj, we-ha okmuha.) I dlatego: „Zarodka mego oczy Twoje widziały” – zanim jeszcze ukazał się na świecie. (u-we-gin kach: galmi ra’u einecha, ad la itchazei be-alma.) „A w Twojej księdze wszystkie będą zapisane” – bo wszystkie dusze, w swoim obrazie, są zapisane w tej księdze. (we-al sifrecha kullam yikatevu – de-ha kol nishmatin be-hahu diokna di-lehon, kullhu be-sifra ketivin.) „Dni zostały ukształtowane” – to już zostało wyjaśnione: zostały ukształtowane – naprawdę, a „jeszcze ani jednego z nich” – w tym świecie nie postawiły się jeszcze w istnieniu swojego Pana, jak należy. (jamim yutzaru – ha okmuha: yutzaru vaddaj; we-lo echad bahem – be-hai alma le-meikam be-kiyuma de-Marei-hon, kidka chazej.)
Sulam
499) Skąd wiadomo, że dusze stają przed Nim? Ponieważ powiedziano: «Na życie Stwórcy, przed którym stałem»[2] – czyli stał przed Nim wcześniej, zanim został stworzony. „Dlatego powiedziano: «Bezkształtnego widziały mnie Twoje oczy» – zanim pojawiłem się na świecie; «i w Twojej księdze zapisane są wszystkie» – ponieważ wszystkie dusze w tym swoim kształcie są zapisane w księdze; «dni zostały stworzone» – już wyjaśniliśmy, że rzeczywiście zostały stworzone” – czyli z nich ukształtowane zostało obłaczające ciało, w które można się przyoblec[3]; „«i nie ma ani jednego z nich»” – czyli nie ma ani jednego dnia z nich „na tym świecie, który mógłby stanąć za życia przed swoim Panem w godnej postaci”.
[1] Pisma, Tehilim, 139:16. «Niedokończonego widziały mnie Twoje oczy, i w Twojej księdze zapisane były wszystkie dni, ukształtowane, gdy jeszcze żadnego z nich nie było».
[2] Prorocy, Melachim I, 17:1. «I powiedział do Achawa Elijahu Tiszbita, z mieszkańców Giladu: „Jak żyje Stwórca, Wszechmogący Israela, przed którym stałem, że nie będzie w tych latach ani rosy, ani deszczu, chyba tylko na moje słowo”».
[3] Patrz wyżej, p. 299.