332) Chodź i zobacz: dwa sklepienia są, i one są początkiem i zakończeniem – jedno jak drugie (ta chazei trej rekijin inun, we-inun szeruta we-sijuma, da ke-gawna da). Początek to ósme sklepienie, w którym są zatopione wszystkie gwiazdy, małe i wielkie (szeruta rekia tminaa, beih szekijan kol kochwaja, ze’irin we-rabrewin), i to jest wyższe, ukryte sklepienie, które utrzymuje wszystko, i z którego wszystko wychodzi (we-da hu rekia ila’a stimaa, de-kaej kol-la, u-mineh nafik kol-la). I ono jest ósme – od dołu ku górze – i ono jest początkiem dla wydobycia wszystkiego z niego (we-ihu tminaa, mi-tata le-ejla, we-hu szeruta, le-afaka mineh kol-la).
Sulam
332) To są dwa firmamenty i one są początkiem i końcem, i jeden jest równy drugiemu. Początek – to ósmy firmament, na którym znajdują się wszystkie gwiazdy, małe i wielkie. I to jest wyższy, ukryty firmament, dający życie wszystkiemu, i od niego wszystko wychodzi. On jest ósmym od dołu ku górze i jest początkiem, z którego wszystko ma być wydane.
333) Tak też to ósme sklepienie jest z góry ku dołowi, w którym zatopione są wszystkie gwiazdy, wszystkie światła i promienie (kach ihu rekia tminaa me-ejla le-tata, de-beih szekiin kol kochwaja, kol nehorin u-bocinin). I ono przyjmuje wszystko, i to jest zakończenie wszystkiego (we-hu netil kol-la, we-da sijuma de-kol-la). Tak jak tamto ósme sklepienie, które jest początkiem wszystkiego – wszystkie światła zawisły w nim, i je przyjmuje, i z niego wychodzą (ke-ma de-hahu rekia tminaa, de-ihu szeruta de-kol-la, taljin beih kol nehorin, u-netil lon, u-mineh nafkei), tak samo i to jest ósme sklepienie – wszystkie światła zawisły w nim, i je przyjmuje, i z niego wyszły do wszystkich światów (hachei namei hai, ihu rekia tminaa, taljin beih kol nehorin, we-natel lon, u-mineh nafku le-chulhu almin).
Sulam
333) „To taki sam ósmy firmament z góry w dół, na którym znajdują się wszystkie gwiazdy, wszystkie światła i płomienie. On wszystko przyjmuje i jest zakończeniem wszystkiego”.
Wyjaśnienie. Firmament (rakia) to parsa – nowe zakończenie, powstałe w wyniku drugiego skrócenia (cimcum bet), które wydobywa Binę i TuM (Tiferet i Malchut) każdego stopnia i opuszcza je na niższy stopień. A w czasie gadlutu (wielkości) parsa, firmament, powraca do zakończenia pierwszego skrócenia (sof cimcum alef), a sfirot Bina i TuM wracają na swoją pierwotną wysokość.
W świecie Acilut są zwykle trzy parsy – firmamenty:
- Pierwszy firmament, w miejscu pe (ust) Arich Anpina, który wydobywa Binę i TuM z rosz Arich Anpina do poziomu Aba we-Ima. W rosz Arich Anpina pozostają tylko Keter i Hochma. To pierwszy firmament, ponieważ w parcufie Atik nie działa cimcum bet – jak zostało wyjaśnione – i on znajduje się jedynie w stanie „podzielony” i „niepodzielony”[1].
- Środkowy firmament, stojący w miejscu chaze Arich Anpina, wydobywający Binę i TuM sfirot HaGaT Arich Anpina do miejsca ISZSuT i ZoN, znajdujących się poniżej chaze.
- Dolny firmament, znajdujący się w miejscu zakończenia świata Acilut, który wydobywa Binę i TuM Zeir Anpina i Nukwy z Acilut do BEA[2].
Zohar mówi tu jedynie o pierwszym i ostatnim firmamencie:
I powiedziano: „To dwa firmamenty, i one są początkiem i końcem, i jeden jest równy drugiemu” – tzn. firmament w pe Arich Anpina jest początkiem wszystkiego, a firmament w miejscu ateret Jesod Zeir Anpina kończy cały świat Acilut.
„Początek – ósmy firmament, na którym znajdują się wszystkie gwiazdy, małe i wielkie”. „Gwiazdy” – to m’ochin (światła umysłu), zarówno małe, jak i wielkie, które zależą od pierwszego firmamentu: gdy wydobywa on Binę i TuM z rosz Arich Anpina – przekazywane są m’ochin katnut, gdy wraca do zakończenia cimcum alef – przekazywane są mochin gadlut[3].
„To wyższy, ukryty firmament” – nazywany ukrytym, bo znajduje się pod ukrytą Hochmą Arich Anpina, „dający życie wszystkiemu” – wszystkiemu, co należy do gadlutu, „i z niego wszystko wychodzi” – wszelkie stopnie katnut.
„Jest ósmym od dołu do góry” – ponieważ Arich Anpin to Hochma de-MA[4], a od ateret Jesod do Hochmy jest osiem sfirot: Hochma, Bina, Chesed, Gewura, Tiferet, Necach, Hod, Jesod. Dlatego nazywany jest ósmym. „I on jest początkiem, z którego wszystko wychodzi” – bo z parcufa Atik, który go poprzedza, nie wychodzą m’ochin do ABEA[5].
„Taki sam ósmy firmament z góry w dół” – firmament w miejscu ateret Jesod Zeir Anpina, ósmy z góry w dół, licząc od Hochmy (Arich Anpin) do Jesod – czyli osiem sfirot. „Na którym znajdują się wszystkie gwiazdy, światła i płomienie” – i od niego przychodzą wszystkie rodzaje mochin do Nukwy i wszystkich niższych w BEA; ponieważ w czasie, gdy wydobywa Binę i TuM Zeir Anpina poza Acilut – Nukwa i niżsi są w katnut, w czasie gdy anuluje cimcum bet i przywraca Binę i TuM Zeir Anpina do Acilut – wszyscy otrzymują m’ochin gadlut1041.
„On przyjmuje wszystko” – pobiera od wyższych wszystkie m’ochin dla niższych, „i to jest zakończenie wszystkiego” – tzn. kończy cały świat Acilut. Nie należy więc pytać: „Czyż to nie Malchut kończy Acilut, a nie Jesod?” – ponieważ z ateret Jesod budowany jest cały parcuf Malchut, dlatego zakończenie przypisane jest ateret Jesod.
Tak jak ósmy wyższy firmament jest początkiem wszystkiego i od niego zależą wszystkie światła otrzymywane od wyższych, które zstępują do parcufów Acilut, tak samo i ósmy niższy firmament jest miejscem, od którego zależą wszystkie światła, jakie otrzymuje od wyższych, i które z niego wychodzą do wszystkich światów – do Nukwy i do BEA.
334) Początek i zakończenie trwają w jednym wzorze (szeruta we-sijuma ke-gawna chad kajmei), i dlatego jest to rzeka, która płynie i wychodzi, i jej wody nigdy nie przestają (we-al da, ihu nahar de-nageid we-nafik, we-la paske mejmoi le-almin), wszystko po to, by zakończenie było jak początek (kol-la le-mehewe sijuma ke-szeruta). I dlatego: „I umieścił je Elohim na sklepieniu niebios” – a dlaczego? – „aby świeciły nad ziemią” (u-begin kach wajiten otam Elohim bi-rakia ha-szamajim, we-lama? le-ha’ir al ha-arec).
Sulam
334) Początek i koniec – te dwa firmamenty – mają taki sam wygląd. Dolny firmament to rzeka, która wypływa i wychodzi, a jej wody nigdy nie wysychają, i wszystko to po to, aby zakończenie było równe początkowi. Dlatego powiedziano: „I umieścił je Stwórca na sklepieniu niebios”1038 – tzn. na dolnym firmamencie. A po co one tam są? Aby „świecić na ziemię”1038 – tzn. na Nukwę i światy BEA.
335) I chociaż powiedziano, że wszystko trwa w jednym wzorze (we-af al gaw de-itmar kol-la ke-gawna chada kajmei), i to jest jasność sprawy – to jaka jest różnica między tym a tamtym? (we-da hu brejra de-milla, ma bein hai le-hai). Tylko że ten utrzymuje i żywi wyższy świat, który jest w nim, oraz wszystkie wyższe strony (ella, da okim we-zan le-alma ila’a de-ihu beih, u-le-chol inun sitrin ila’in), a ten utrzymuje i żywi niższy świat i wszystkie niższe strony (we-da okim we-zan le-alma tata’a, u-le-chol inun sitrin tata’in).
Sulam
335) Chociaż wyższy firmament i niższy firmament mają taki sam wygląd, to jednak istnieje między nimi różnica. A co je odróżnia? Jeden – tzn. wyższy firmament – daje życie i pożywienie wyższemu światu i wszystkim wyższym właściwościom, a drugi – niższy firmament – daje życie i pożywienie światu niższemu, Nukwie, i wszystkim niższym właściwościom znajdującym się w BEA.
336) A jeśli powiesz: który to jest świat wyższy? (we-i teima, alma de-le-ejla, man ihu), oto to ósme sklepienie – wyższe, ukryte – to jest świat wyższy (we-ha hahu rekia tminaa ila’a stimaa, alma de-le-ejla ihu), i tak się nazywa, bo są to dwa światy, jak powiedziano (we-hachei ikrei, de-ha trej almin ninhu, ke-ma de-itmar). Tylko że on jest światem wyższym, a wszyscy ci, którzy z niego wychodzą, nazywani są jego imieniem (ella, ihu alma ila’a, we-chol inun de-nafkei mineh, al szemeih ikrun), a ci, którzy wychodzą ze świata niższego, nazywani są jego imieniem (we-inun de-nafkei me-alma tata’a, al szemeih ikrun). I to i tamto – wszystko jest jedno. Błogosławiony On na wieki i na wieki wieków (we-chol hai we-hai kol-la chad, berich hu le-alam u-le-almej almim).
Sulam
336) Ale przecież ten ukryty, wyższy, ósmy firmament sam jest wyższym światem? Jak to możliwe, by on żywił wyższy świat – czyż nie oznacza to, że stanowi właściwość odrębną od wyższego świata? Jednak wyższy firmament to sam wyższy świat, i wszystkie stopnie, które wychodzą od niego, nazywane są jego imieniem, czyli – wyższym światem. I wszystkie one – wyższy firmament i niższy – stanowią jedną całość.
I niech cię nie zaniepokoi to, że wyższy firmament znajduje się w pe Arich Anpina, a tutaj mówi się, że to wyższy świat, a wyższy świat – to Bina. Dlatego też powiedziano, że to są dwa światy. Innymi słowy, w każdym parcufie są tylko dwa światy: to, co znajduje się powyżej chaze, uważa się za wyższy świat, a to, co poniżej chaze – za świat niższy. Odpowiadając temu, wszystko, co znajduje się powyżej chaze Arich Anpina, uważa się całkowicie za wyższy świat, i również to uważa się za Binę – ponieważ firmament, który jest właściwością drugiego skrócenia, utworzył się tylko nad Biną Arich Anpina, którą wyprowadził na zewnątrz z rosz.
[1] Zob. Zohar, parasza Bereszit, część 1, p. 2, od słów: „Gdy Malchut świata AK wydała parcuf Atik…”
[2] Zob. Zohar, parasza Bereszit, część 1, p. 365, od słów: „Pojaśnienie powiedzianego. Firmament symbolizuje parsę, zakończenie drugiego skrócenia…”.
[3] Zob. Zohar, parasza Bereszit, część 1, p. 366, od słów: „Ponieważ wszystkie wody, to znaczy wszystkie te stopnie, są zawarte w tym wyższym firmamencie…”
[4] Zob. „Wprowadzenie do nauki Kabały”, p. 124.
[5] Zob. Zohar, parasza Bereszit, część 1, p. 2, od słów: „Słowo »bereszit« (na początku) wskazuje na parcuf Arich Anpin…”