850) Rozpoczął Rabbi Szymon i powiedział: „I przyszli aż do goren ha-atad” – co to jest „goren ha-atad”? (patach Rabbi Szimon wa-amar: wajawo’u ad goren ha-atad, man goren ha-atad) Ale tutaj zasugerowano władzę Egiptu, która została usunięta. (ela, hacha itremez szoltanuta de-Micra’ej de-it’adej) „Goren ha-atad” – to namiestnik władzy Egiptu, który został usunięty przed władzą Israel. (goren ha-atad, da memana szultan[a] de-Micra’ej, de-it’adej mi-kamej szoltanuta de-Israel) Bo zobaczyli „goren”, jak powiedziano: „ubrani w szaty na goren”, i dlatego „i opłakiwali tam wielkim i ciężkim płaczem itd.” (de-ha chamu goren, kedeam[ar] melubaszim begadim ba-goren, u-le-da wa-jispe[u] szam misped gadol we-kawed me’od)
Sulam
850) „«I doszli oni do Goren-Atad». Czym jest Goren-Atad? Jest tu aluzja do egipskiego panowania, które zostało obalone. Goren-Atad – to egipskie panowanie, które zostało obalone z powodu panowania Israela[1], ponieważ ujrzeli klepisko (goren), które symbolizuje panowanie Israela, jak powiedziano: «Odziani w (królewskie) szaty na klepisku»[2]. I dlatego powiedziano: «I opłakiwali go tam wielkim i bardzo silnym płaczem»”.
851) Dlatego nazwano to miejsce Awel Micrajim aż do dnia dzisiejszego, bo rzeczywiście było to ze strony Micraim. (al ken kara szemah Awel Micrajim ad ha-jom ha-ze, de-wadai mi-Micrajim hawa) Również tutaj ci, którzy płakali, nie byli Judejczykami, mimo że wśród nich umarli Judejczycy. (af hacha law de-Jehuda’ej ninhu ilejn bochin, af al-gaw de-mejtu bej Jehuda’ej) I ci Judejczycy, gdyby naprawdę byli Judejczykami, nie umarliby. (we-ilejn Jehuda’ej, ilmale hawu Jehuda’ej, la mejtu) A skoro umarli, Stwórca, niech będzie błogosławiony, przebacza ich winy. (we-kejwan de-mejtu, Kudsza Berich Hu mechaper chowa’jhu)
Sulam
851) „«Dlatego nazwano to Awel-Micraim (żałoba Egiptu)». Ponieważ rzeczywiście Egipcjanie opłakiwali, gdyż zostało usunięte ich panowanie. Tak też i tutaj – nie chodzi o opłakiwanie Judejczyków, chociaż Judejczycy tam zginęli. Ponieważ ci Judejczycy, gdyby naprawdę byli Judejczykami, nie zostaliby zabici, a po ich śmierci Stwórca odkupi ich grzechy”.
852) Raszi powiedział: „Chodź i zobacz, że Jaakow, mimo że jego dusza wyszła w Micraim, nie wyszła z jego ciała z powodu obcej władzy. (amar Raszi: ta chaze, de-Jaakow af al-gaw de-nafqat niszmatej be-Micraim, law birszuta achra nafqat) Dlaczego? Ponieważ, jak powiedziano, nie było od dnia stworzenia świata łoża tak doskonałego jak łoże Jaakowa. (majtama, kema de-itmar de-la hawa mi-joma de-itbarej alma, arsa szlemata, ke-hahu arsa de-Jaakow) W chwili, gdy miał odejść z tego świata, jego dusza natychmiast związała się z jego miejscem. (be-sza’ta de-hawa salik me-alma, niszmatej mi-jad itkaszar be-atrej) I już to wyjaśniliśmy. (we-ha okimna)
Sulam
852) Powiedział rabbi Szymon: „Jaakow – chociaż jego dusza wyszła z Egiptu, to jednak nie wyszła do innego panowania” – sitra achra. „Co to znaczy? To tak, jak uczyliśmy się, że od dnia stworzenia świata nie było doskonalszego łoża niż łoże Jaakowa” – innymi słowy, wszyscy jego synowie byli godni. „W chwili, gdy odszedł ze świata, jego dusza natychmiast połączyła się ze swoim miejscem, i już to wyjaśniliśmy”.
[1] Patrz wyżej, p. 822.
[2] Prorocy, Melachim I, 22:10. «A król Israelicki i Jehoszafat, król Jehudy, siedzieli każdy na swoim tronie, ubrani w (królewskie) szaty, na klepisku przy wejściu do bramy Szomronu; i wszyscy prorocy (fałszywi prorocy) prorokowali przed nimi».