845) Raw Hamnuna Saba nie dawał kielicha błogosławieństwa innemu człowiekowi, żeby ten pobłogosławił, lecz on sam uprzedzał i brał go obiema rękami i błogosławił (Raw Hamnuna Sawa, kasa de-wirchata la jehew le-ber nasz achra lewarech, ela ihu akdim we-natel le bi-trej jadoj u-mewarech). I przecież już powiedzieliśmy, że należy brać go prawą i lewą ręką, i chociaż wszystko zostało w nim przebudzone, to jest właściwe (we-ha amaran, de-ba’ej le-natla le bi-jemina u-wiszmala, we-af al-gaw de-kolla it’ar bej, szapir hu). Lecz kielich błogosławieństwa potrzebuje właśnie kielicha, jak jest napisane: „Kielich zbawienia podniosę” (aval kasa de-wirchata hache icztarich kos, de-ktiv kos jeszuot esa). Albowiem w tym kielichu prowadzone są błogosławieństwa ze zbawień z góry, i on je bierze i zbiera je ku sobie (de-ha be-haj kos, itnegidu birchan, me-inun jeszuot de-le’ela, we-hu natel lon, we-kanejsz lon le-gabej). I tam przechowuje się wino z góry i gromadzi się w tym kielichu (we-taman itnetajr chamra ila’a, we-itkenejsz be-hahu kos). I trzeba go błogosławić prawą i lewą ręką, a wino, które zostało zebrane w tym kielichu, niech zostanie pobłogosławione razem (u-we-inan lewarech le bi-jemina u-biszmala, we-chamra de-ihe be-haj kos kanejsz, de-jitbarechu ke-chada). I trzeba pobłogosławić również stół, aby nie był pusty od chleba i wina, wszystko razem (u-we-inan lewarech petora, de-la tehe rejkanja min-nachama we-chamra, kolla ke-chada).
Sulam
845) „Raw Amnuna Saba nie oddawał kielicha błogosławieństwa innemu człowiekowi, lecz zawsze był pierwszy i brał go obiema rękami. I mówiliśmy, że należy brać go prawą i lewą. I mimo że wszyscy komentowali o nim, to jest właściwe. Jednak sens tego tkwi w tym, że kielichem błogosławieństwa może być kielich, o którym powiedziano: «Kielich zbawienia podniosę»[1] – a to jest Nukwa, nazywana kielichem. „Ponieważ za pomocą tego kielicha przyciągane są błogosławieństwa, wychodzące z wyższych zbawień, a kielich” – Nukwa, „je przyjmuje, wchłaniając w siebie. I tam przechowywane jest wyższe wino” – czyli świecenie lewej linii w Bina, „i zawarte jest w tym kielichu. Dlatego trzeba błogosławić go przy pomocy prawej i lewej. I wino, które znajduje się w tym kielichu, będzie błogosławione razem” – czyli wino, które jest świeceniem lewej linii wychodzącym z Biny, i sam kielich – Nukwa. „I trzeba wypowiedzieć błogosławieństwo nad stołem” – Nukwą, „aby nie zabrakło na nim chleba i wina. I wszystko to stanowi jedno całościowe”.
Wyjaśnienie. Wino – to świecenie Hochmy, objawiające się w lewej linii, a chleb – to chasadim ze strony prawej, i one muszą połączyć się jako jedno całościowe.
846) Chodź i zobacz, Kneset Israel zwana jest kielichem błogosławieństwa, a skoro jest kielichem błogosławieństwa, trzeba go brać prawą i lewą ręką, i ten kielich podany jest między prawą a lewą rękę i musi być napełniony winem, ze względu na wino Tory, które pochodzi ze świata, który nadchodzi (ta chazi, Kneset Israel, kos szel beracha ikrei, we-chewan de-ihe kos szel beracha, be-inan jemina u-szmala le-natla lej, we-hahu kos itjehej bein jemina u-szmala, u-ba’ej de-itmalja chamra, begin chamra de-Orajta, de-ihe nafik me-alma de-atej).
Sulam
846) „Kneset Israel” – Nukwa, „nazywana jest kielichem błogosławieństwa. I ponieważ jest kielichem błogosławieństwa, należy przyjąć ją w prawą i lewą rękę, albowiem ten sam kielich dany jest w prawą i lewą rękę” – ponieważ są to chasadim i Hochma, jak już wyjaśniliśmy[2]. „I trzeba, aby była napełniona winem – winem Tory” – czyli świeceniem Hochmy lewej linii, „pochodzącym z przyszłego świata” – Biny.
847) Chodź i zobacz, w kielichu błogosławieństwa objawiają się sprawy wyższe, tu, gdy jesteśmy w jaskini, powiedzmy, że tu objawiła się tajemnica świętego połączenia. (ta chazi – kos szel beracha, be-hai itgalyan milin ila’in, hacha de-anan bi-me’arata, ejma hacha itgallya raza de-reticha kadisza) Kielich błogosławieństwa trzeba przyjąć prawą i lewą ręką, czyli północ i południe, a kielich błogosławieństwa powinien czerpać błogosławieństwo z nich. (kos szel beracha ba’ej le-kabala lej be-jemina u-szmala, da cafon we-darom, we-kos szel beracha dihe natel beracha minajhu) Czym jest kielich błogosławieństwa? To łoże Szlomo, które powinno być dane między północą a południem, i należy go umieścić po prawej stronie. (man kos szel beracha – da mittato szel Szlomo, de-ba’inan de-itjehej bein cafon le-darom, u-ba’ej le-anacha lah be-jemina) A ciało ma zostać uporządkowane razem z nimi, i ma patrzeć w ten kielich, aby go błogosławić czterema błogosławieństwami. (we-gufa de-jittaken ba-hadajhu, we-jaszgach bej be-hahu kos lewaracha lej be-arba berachan) Ponieważ napisano: „Zawsze oczy Stwórcy, Elohim twego, są na niej” itd. (begin de-ktiw „tamid ejne Haszem Elohecha bah” we-gomer) Znajduje się więc w kielichu błogosławieństwa tajemnica wiary – północ, południe, wschód i zachód, oto święte połączenie, jak należy mu się to według zasady. (isztakach be-kos szel beracha raza de-mehejm’nuta – cafon, we-darom, u-mizrach, u-ma’araw, ha reticha kadisza kidka chazi lej)
Sulam
847) „Kielich błogosławieństwa – dzięki niemu zostały tu objawione wyższe pojęcia, gdy byliśmy w jaskini. Innymi słowy, tutaj objawia się tajemnica świętej struktury” – HuG TuM, „ponieważ kielich błogosławieństwa należy brać prawą i lewą ręką, a to jest północ i południe” – czyli Hesed i Gwura, „i kielich błogosławieństwa, który otrzymuje błogosławieństwo od nich. A czym jest ten kielich błogosławieństwa? To łoże Szlomo” – czyli Malchut. „I musimy umieścić je pomiędzy północą i południem” – Hesedem i Gwurą. „I trzeba je ułożyć” tak, aby znajdowało się bliżej „prawej, a ciało” błogosławiącego – Tiferet, „powinno być z nimi zgodne. I trzeba, patrząc na kielich, pobłogosławić go czterema błogosławieństwami, ponieważ powiedziano: «Nieustannie oczy Stwórcy, Boga twojego, są na niej»[3]. Wynika z tego, że w tym kielichu błogosławieństwa zawarte są wszystkie strony wiary: północ i południe, wschód i zachód” – a to jest HuG TuM, „i oto masz całą świętą strukturę, jaka powinna być”.
848) I stół z chlebem – po to, aby został pobłogosławiony ten chleb niższy i aby został pobłogosławiony chleb niedostatku i aby stał się chlebem rozkoszy – a to już wyjaśniliśmy. (u-patora be-nahama, begin de-jitbarech hahu lechem de-letata, we-jitbarach lechem oni, wi-hehe lechem panag, we-ha okimna) I okaże się, że Kneset Israel jest błogosławiona ze wszystkich czterech stron świata – z góry i z dołu. (we-jisztakach de-Kneset Israel mitbarecha be-arba sitrei alma, le-eila u-letata) A kielich błogosławieństwa – aby Dawid, król, połączył się z patriarchami i aby został pobłogosławiony w dole, aby został pobłogosławiony stół człowieka, żeby było w nim pożywienie trwałe. (we-kos szel beracha le-itchabra David Malka be-avahan, we-jitbarech le-tata, de-jitbarech patora de-bar nasha, le-isztakacha bej mezona tadir)
Sulam
848) „I stół z chlebem potrzebny jest po to, aby został pobłogosławiony niższy chleb” – Nukwa. „I «chleb ubóstwa»” – czyli Nukwa, gdy brakuje jej hasadim, „zostanie pobłogosławiony i stanie się chlebem rozkoszy” – czyli w czasie, gdy Hochma w niej (w Nukwie) obłacza się w chasadim, nazywana jest chlebem rozkoszy, „i już to wyjaśniliśmy[4]. W ten sposób Kneset Israel” – Nukwa, „błogosławiona jest na górze w czterech stronach tego świata” – HuG TuM, „i na górze, i na dole” – Necach i Hod. „I kielich błogosławieństwa sprawia, że łączy się król Dawid” – Nukwa, znajdująca się powyżej chaze, „z praojcami” – HaGaT, i stamtąd otrzymuje Hochmę. „I błogosławiona jest także na dole” – od NeHI, i ma również chasadim, „czyli błogosławiony jest stół człowieka tym, że zawsze będzie na nim chleb”.
849) Wstali wszyscy i ucałowali jego ręce, mówiąc: „Błogosławiony Miłosierny, który doprowadził nas tutaj i sprawił, że usłyszeliśmy te słowa”. (kamu kullhu u-neszaqu jadoj, amaru: barich Rachamana de-a’ilna hacha, u-szma’na milin ilejn) Wyszli z jaskini i poszli, a kiedy weszli do miasta, zobaczyli wianek kobiet, które zmarły, gdy dom runął na nie. (nafu min me’arata, wa-azalu, kad a’alu be-mata, chamu ‘itra de-bnej nasha de-mitu, de-nafal bejta alajhu) Usiedli i zobaczyli, że opłakują tych, którzy umarli, razem z tymi Rzymianami. (jatvu we-chamu de-ka safdei le-inun de-mitu, im inun Roma’ej)
Sulam
849) Wstali wszyscy i ucałowali mu ręce, mówiąc: „Błogosławiony Miłosierny za to, że przyprowadził nas tutaj i usłyszeliśmy te słowa”. Wyszli oni z jaskini i wyruszyli w drogę. Gdy przyszli do miasta, zobaczyli grupę poległych ludzi, na których runął dom. Usiedli i zobaczyli, że opłakują tych, którzy zginęli razem z owymi Rzymianami, pod gruzami znaleźli się zarówno Judejczycy, jak i Rzymianie razem.
[1] Pisma, Tehilim, 116:13. «Podniosę kielich zbawienia i wezwę imienia Stwórcy».
[2] Patrz wyżej, p. 845.
[3] Tora, Dewarim, 11:12. «Ziemia, o którą troszczy się Stwórca, twój Wszechmogący – nieustannie oczy Stwórcy, twojego Wszechmogącego, są na niej, od początku roku i aż do końca roku».
[4] Patrz wyżej, p. 754.