64) „I powiedział Jaakow do Josefa: El Szaddaj ukazał mi się w Luz, w ziemi Kanaan” (wa-jomer Jaakow el Josef: El Szaddaj nir’a elaj be-Luz, be-erec Kanaan). Rabbi Aba powiedział: Luz to Jeruszalajim Wyższa, w której przebywa Szchina (Rabbi Aba amar: Luz da Jeruszalajim illa’a, de-aszra’a Szechinta bejnaha). Jaakow powiedział: Wyższy do niższego – daj mi błogosławieństwo, które On chce dać (amar Jaakow: illa’a le-tata’a – haw li birchata de-hu ba’ej), aby was rozmnożyć, ja sam, i dać ziemię waszym synom (le-anfejsz jat’chon ana, u-le-mittan jat ar’a li-bnejchon). Luz to Wyższa Jeruszalajim – Święty, niech będzie błogosławiony, da błogosławieństwo, i niech będzie błogosławieństwem to, co przychodzi przez Niego w ziemi świętej (Luz zo Jeruszalajim illa’a, Kudsza Brich Hu – haw birchata de-hawajan bircha da al jedej, be-ar’a kadisza). Ale syn – w innej ziemi – niech nie będzie błogosławieństwa (awal bera, le-ar’a achara, la jehe birchata).
Sulam
64) „I powiedział Jaakow do Josefa: «Stwórca Wszechmogący (El Szadaj) ukazał mi się w Luz, w ziemi Kanaan»[1]. Powiedział Rabbi Aba: „Luz – to wyższy Jeruszalajim”, czyli Bina, „która umieszcza Szchinę pośród nas. Powiedział wyższy Jaakow” – Zeir Anpin, „niższemu Jaakowowi: «Bina dała mi błogosławieństwo, pragnąc was rozmnożyć i dać tę ziemię waszym synom». Luz, wyższy Jeruszalajim” – Bina, czyli „Stwórca dał błogosławieństwo i to błogosławieństwo będzie trwać dzięki Niemu w ziemi świętości. Lecz poza nią, na innej ziemi, błogosławieństwa nie będzie”.
65) Rabbi Elazar otworzył i powiedział: „Kto błogosławi swojego bliźniego donośnym głosem, wczesnym rankiem – za przekleństwo będzie to mu poczytane” (Rabbi Elazar patach we-amar: mewarech re’ehu be-kol gadol ba-boker haszkem, kelala techaszew lo). Święty, niech będzie błogosławiony, nazwał Israel „braćmi i przyjaciółmi” (Kudsza Brich Hu kara le-Israel: achin we-re’in). Jakie błogosławieństwo dał im? (maj birchata jehaw lon?) Że ten naród czysty jest pod Jego ręką, i że będzie nad nimi czuwającym (di-jahon hai amma dakja techot jedej, u-lemehewe alejhon natir).
Sulam
65) Odezwał się Rabbi Elazar, ogłaszając: „«Błogosławi bliźniego swego donośnym głosem z rana – będzie to mu policzone za przekleństwo»[2]. Stwórca nazwał Israel braćmi i bliskimi”. Sens wypowiedzianego: „Błogosławi bliźniego swego”, czyli że Stwórca błogosławi Israel. I zadaje pytanie: „Czym jest to błogosławieństwo, które im dał?” I odpowiada: „Aby ten naród był czysty pod Jego ręką, i aby On otaczał ich opieką”. Wyjaśnienie: Z powodu tego błogosławieństwa Stwórca układa dla Israela zdarzenia, które wyglądają jak kary, i dlatego fraza kończy się słowami: „Będzie to mu policzone za przekleństwo”. Ponieważ oni nie rozumieją, że to dla ich dobra, aby błogosławieństwo mogło się wypełnić.
66) Szczęśliwa jest część tego czystego narodu, nad którym On czuwa, który nazwany jest „synami umiłowanymi” bardziej niż ci z góry (zakka’a chulkehon de-hai amma dakja, de-hu alejhon, de-ikrei banim chawiwin jatir me-illa’a). Jak jest napisane: „Synami jesteście dla AWAJa” (ketiw: banim atem la-AWAJa). Wszystko to – z tego powodu (kolla be-dil da). Co to znaczy? Z powodu tego, że Imię wypełnia się w ich pieczęci, że oni są wyryci (maj hu? be-dil de-isztalem szma be-chotama de-lehon, de-inun gezirin).
Sulam
66) „Błogosławiony los narodu sprawiedliwego, który On ochrania i który nazywany jest synami, bliższymi niż wyżsi, jak powiedziano: «Jesteście synami dla Stwórcy, waszego Wszechmogącego»[3]. I wszystko – dla tego celu”. Pyta: „Co to znaczy?” – dla tego celu. I odpowiada: „Ponieważ Imię Szadaj dopełnia się ich pieczęcią, kiedy dokonują obrzezania”, jak zostanie wyjaśnione dalej.
67) Chodź i zobacz: na obliczu człowieka jest Imię Świętego, niech będzie błogosławiony, a brak w nim litery jud, i nie jest ono pełne (ta chaze: be-anpoj de-enasza, szma de-Kudsza Brich Hu, we-chasra jud minej, we-la isztalem). Przyszedł Awraham i umiłował Świętego, niech będzie błogosławiony, i powiedział Mu: „W tobie zostanie dopełnione Imię” (ata Awraham, we-chibeb le-Kudsza Brich Hu, we-amarl le: bach isztalem szma), i został obrzezany, i Imię zostało dopełnione przez jud obrzezania (we-itgzar, we-isztalem szma be-jud de-mila). Na obliczu człowieka jest litera szin z imienia Szaddaj, a dalet, w której brakuje jud, dopełnia się przez jud obrzezania (be-anpoj de-enasza: szin de-Szaddaj, we-dalet, chasra jud, isztalem be-jud de-mila). I wtedy zostają nazwani „synami AWAJa”, „synami świętymi” (u-kedein ikrun banim la-AWAJa, benin kadiszin).
Sulam
67) „Spójrz, w obliczu człowieka znajduje się Imię Stwórcy”, czyli litera „szin ש”, „której brakuje litery „jud „י, i nie była ona uzupełniona. Pojawił się Awraham i umiłował Stwórcę, i powiedział mu Stwórca: «Tobą zostanie uzupełnione Imię». I dokonał on obrzezania, i Imię zostało uzupełnione literą jud י tego obrzezania (mila מילה). Bo w obliczu człowieka jest litera szin ש Imienia Szadaj (שדי)”, czyli dwoje oczu (ejnaim) i nos (chotem) pośrodku, a w jego ręce „znajduje się «dalet ד», a «jud י» jest nieobecna. I zostaje ona uzupełniona literą jud י obrzezania (mila מילה), i wtedy nazywani są synami Stwórcy, sprawiedliwymi synami”.
68) A gdy zanieczyszczają ten znak święty trwający (we-chad mesa’awin le-hai ot kajama kadisza), i wchodzi on pod władzę innego [panowania], wznosi się z niego to uświęcenie pieczęci (we-a’il le rezzu achara, salik minej hai kiddusza de-chotama), i jest jak ktoś, kto niszczy świat (we-hu ke-ma de-charew alma), i kala pieczęć, w której dopełnia się Imię Świętego, niech będzie błogosławiony (we-sa’ew chotama, de-isztalem bej szma de-Kudsza Brich Hu), i oto on niszczy świat (we-ha hu charew alma).
Sulam
68) „Lecz gdy zbezczeszczony zostaje znak świętego przymierza, i (człowiek) wprowadza go w obce władanie”, czyli popełnia przez niego wykroczenie, „odchodzi od niego świętość tej pieczęci, a to jest równoznaczne z niszczeniem świata, ponieważ zbezcześcił pieczęć, przez którą dopełnia się Imię Stwórcy, i w ten sposób niszczy świat”, ponieważ przerywa napełnianie świata przez Stwórcę.69) Rabbi Aba szedł z Kappadocji, a był z nim Rabbi Jose (Rabbi Aba hawa azil mi-Kappotkija, wa-hawa immej Rabbi Jose). Gdy szli, zobaczyli pewnego człowieka, który nadchodził, a na jego obliczu był pewien znak (ad de-hawu azlej, chamu chad bar nasza de-hawa atej, u-reszima chad be-anpoj). I biada im, winowajcom, których kształt jest bez pokuty (awal waj lon le-chajewaja, di-demutun be-la teszuwata), bo znak nie oddzieli się od niego – ani w tym świecie, ani w świecie przyszłym (de-la ja’adej minej reszima, lo be-alma dein, we-la be-alma de-ate).
69) Rabbi Aba szedł z Kappadocji, a był z nim Rabbi Jose (Rabbi Aba hawa azil mi-Kappotkija, wa-hawa immej Rabbi Jose). Gdy szli, zobaczyli pewnego człowieka, który nadchodził, a na jego obliczu był pewien znak (ad de-hawu azlej, chamu chad bar nasza de-hawa atej, u-reszima chad be-anpoj). I biada im, winowajcom, których kształt jest bez pokuty (awal waj lon le-chajewaja, di-demutun be-la teszuwata), bo znak nie oddzieli się od niego – ani w tym świecie, ani w świecie przyszłym (de-la ja’adej minej reszima, lo be-alma dein, we-la be-alma de-ate).
[1] Tora, Bereszit, 48:3. «I powiedział Jaakow do Josefa: „Stwórca Wszechmogący ukazał mi się w Luz, w ziemi Kanaan, i pobłogosławił mnie”».
[2] Pisma, Miszlei, 27:14. «Kto błogosławi swojego bliźniego donośnym głosem wcześnie rano – będzie mu to policzone jako przekleństwo».
[3] Tora, Dewarim, 14:1. «Synami jesteście dla Stwórcy, waszego Wszechmogącego; nie będziecie się nacinać ani czynić sobie łysiny między oczami dla zmarłego».