253) Chodź i zobacz: jest napisane „I wspomniał Elohim Rachel…” (ta chaze: ketiv: wa-jizkor Elohim et Rachel we-go). Otworzył i powiedział: „Dla prowadzącego – dla synów Koracha – na „alamot” – pieśń” (patach wa-amar: la-menace’ach li-vnej Korach al alamot szir). Ten werset warto rozważyć, bo jest tajemnicą mądrości (hai kra: it le-istakkala bei, de-raza de-chokhmata ihu). I wszystkie te pieśni i pochwały, które wypowiadali synowie Koracha, wszystkie one są nowe w stosunku do wcześniejszych pieśni i pochwał (we-kol hanei szirin u-tuszbachan, da-hawu amrei bnej Korach, kullhu me-chaddetin inun szirin u-tuszbachan da-hawu mi-le-kadamin). I tak też wszystkie te pieśni i pochwały, które wypowiadał Dawid oraz wszyscy, którzy byli z nim – wszystkie one były w wyższej tajemnicy, w tajemnicy mądrości (we-chen kol inun szirin u-tuszbachan da-amar Dawid, we-kol inun da-hawu immeih, kullhu hawu be-raza ila’a, be-raza de-chokhmata).
Sulam
253) „I wspomniał Wszechmogący o Racheli, i wysłuchał ją Wszechmogący, i otworzył jej łono”[1].
„Dla kierownika chóru. Psalm synów Koracha. Pieśń Alamot”[2]. Wszystkie te pieśni i pochwały, wypowiadane przez synów Koracha, nie są czymś nowym – one jedynie odnawiają dawne pieśni i wychwalania, które istniały już przed nimi. Podobnie wszystkie pieśni i pochwały wypowiedziane przez Dawida i wszystkich, którzy byli z nim – których imiona wspomniane są na początku psalmów w „Psalmach” – wszystkie one pochodzą z wyższej właściwości przekazującej mochin Hochmy, czyli z Biny.
Wyjaśnienie: Mochin zstępują i rozprzestrzeniają się poprzez pieśń, bowiem TANTA (טנתא)[3] zawarta w pieśni jest porządkiem tych złączeń, poprzez które rozprzestrzeniają się mochin. Pieśń w psalmach to porządek złączenia mochin, które znajdują się w świecie niższym – w Nukwie Zeir Anpina. Korzenie mochin we wszystkich ich aspektach znajdują się w świecie wyższym – w Binie – i z tego świata zstępują do świata niższego.
I istnieje różnica między linią lewą a pozostałymi liniami. Lewą linię Nukwa otrzymuje bezpośrednio od samej Biny, a nie od Zeir Anpina, swojego męża – w stanie „dwa wielkie światła”[4]. Natomiast pozostałe linie otrzymuje ona od Zeir Anpina, swojego męża, a nie od Biny. W ten sposób w lewej linii Nukwy nie następuje żadna zmiana podczas przekazania jej z Biny do Nukwy, podczas gdy pozostałe linie ulegają zmianie podczas przekazania ich przez Zeir Anpina, który ma właściwość ukrytych chasadim, i Nukwa musi je od niego otrzymać.
Dlatego powiedziano: „Wszystkie te pieśni i pochwały, wypowiadane przez synów Koracha, nie są nowe – one jedynie odnawiają dawne pieśni i pochwały, które już były” – ponieważ pieśni synów Koracha stanowią rozprzestrzenienie lewej linii w Nukwie, w której nie zachodzi żadna zmiana w stosunku do porządku jej świecenia w Binie, i jest to jedynie odnowienie pieśni Biny w miejscu Nukwy. Dlatego ich pieśń uważana jest jedynie za odnowienie wcześniejszej pieśni, podczas gdy pozostałe linie, choć również zstępują z Biny, ulegają zmianie w wyniku przekazania ich przez Zeir Anpina.
A dalej powiedziano: „I również wszystkie pieśni i pochwały wypowiedziane przez Dawida i wszystkich, którzy byli z nim – których imiona wspomniane są na początku psalmów – wszystkie one były z wyższej właściwości, czyli z Biny, przekazującej mochin Hochmy”. Oznacza to, że nie tylko pieśni synów Koracha pochodzą z Biny, lecz także pieśni Dawida i starszyzny jego wspólnoty – wszystkie te pieśni i pochwały pochodzą z Biny. Jednak one jedynie pochodzą z wyższej właściwości – z Biny – i nie są pieśnią samej Biny, ponieważ ulegają zmianie podczas przekazania ich przez Zeir Anpina, podczas gdy pieśń synów Koracha w ogóle się nie zmienia.
254) Chodź i zobacz: Święty, błogosławiony On, uczynił świat niższy na wzór świata wyższego (ta chaze: avad Kudsza Berich Hu alma tata’a ke-gawna de-alma ila’a). I wszystkie te porządki, które ustanowili Dawid i jego syn Szlomo, oraz wszyscy prawdziwi prorocy – wszyscy ustanowili je według wzoru świata wyższego (we-kol inun sidderin de-sidderu Dawid u-Szlomo breih, we-kol inun neviei keszot, kullhu sidderu ke-gawna de-le’ejla).
Sulam
254) Stwórca stworzył świat niższy – Nukwę – na podobieństwo świata wyższego – Biny, ponieważ otrzymuje ona od niego. I wszystko to, co zbudowali Dawid i jego syn Szlomo, oraz wszyscy prawdziwi prorocy – wszystko to zbudowali w świecie niższym na podobieństwo wyższego, Biny.
255) Chodź i zobacz: tak jak istnieją straże na ziemi, tak samo jest i w firmamencie, gdzie śpiewają swojemu Panu i nieustannie wypowiadają pieśni (ta chaze: ke-gawna de-ikka miszmarot be-ar’a, hachei name be-rakia, de-mezamrei le-Marajhu, we-amrei szirata tadir). I wszystkie one – jedne stoją naprzeciw drugich, a wszystko według porządku pieśni i pochwał, i oto przyjaciele już to wyjaśnili (we-kullhu kajmin ilejn le-kabel ilejn, we-kolla be-sidran de-szirin u-tuszbachan, we-ha okemuha chawraya).
Sulam
255) Tak jak są straże na ziemi, gdzie dwanaście nocnych godzin dzieli się na trzy razy po cztery, tak samo są one na sklepieniu niebios, gdzie trzy grupy aniołów wychwalają w tym czasie swojego Pana i zawsze w tych godzinach wznoszą pieśń. I wszyscy oni stoją jedni nad drugimi, zgodnie z porządkiem swoich stopni, jak powiedziano: „Nad wyniosłym czuwa jeszcze wyższy”[5], i wszyscy są rozmieszczeni odpowiednio do poziomów wychwalania i wysławiania, a każda grupa wychwala zgodnie ze swoim stopniem.
256) „Alamot szir” – co to znaczy „alamot szir”? (alamot szir – mai alamot szir?). To tak jak powiedziano: „Sześćdziesiąt jest królowych i osiemdziesiąt nałożnic, a dziewcząt bez liczby” (ella: ke-ma de-at amar: sziszim hema melachot, u-szemonim pilagszim, wa-alamot ein mispar). Co to znaczy: „a dziewcząt bez liczby”? Tak jak jest powiedziane: „Czy jest liczba dla jego zastępów?” (mai: wa-alamot ein mispar? – ke-de’amra: ha-jesz mispar li-gedudaw). I ponieważ nie ma rachunku, dlatego jest napisane: „a dziewcząt bez liczby” (u-we-gin de-leit chuszbena, ketiv: wa-alamot ein mispar).
Sulam
256) „Alamot pieśń” – co oznacza „alamot pieśń”? Jak powiedziano: „Sześćdziesiąt jest królowych i osiemdziesiąt nałożnic, a dziewic (ałamot) – nie ma liczby”[6]. Co znaczy: „A dziewic nie ma liczby”? To tak, jak powiedziano: „Czy jest liczba Jego zastępów?”[7]. I ponieważ nie ma ich liczby, powiedziano: „A dziewic – nie ma liczby”.
Wyjaśnienie: „Liczba (mispar מספר)” – to mochin świecenia Hochmy, jak powiedziano: „Niebiosa opowiadają (mesaprim מספרים)”[8]. „Bez liczby” – to mochin światła chasadim[9]. Dlatego powiedziano: „I ponieważ nie ma ich liczby” – tzn. są w właściwości mochin światła chasadim, które określane są jako te, które nie mają liczby. I to oznacza: „A dziewic (alamot) – nie ma liczby”, ponieważ słowo „dziewice (alamot עלמות)” wskazuje na słowo „ukrycie (heelem העלם)”, tzn. te mochin są ukrytymi chasadim i nie zawierają świecenia Hochmy. Dlatego powiedziano o nich: „Nie ma liczby”, aby wskazać na mochin światła chasadim, które się w nich znajdują. I tak samo „alamot pieśń” wskazuje na mochin światła chasadim, które są w nich zawarte.
257) I wszystkie one są rzędami po rzędach, tworząc szyki, jedne naprzeciw drugich, by śpiewać i chwalić swojego Pana – i to są właśnie „alamot szir” (we-kullhu szurin szurin, mesacharan sedarin, ilejn le-kabel ilejn, le-zamra u-le-szabacha le-Marejhon, we-ilejn inun alamot szir). A ponieważ są dziewczęta (alamot), które nie śpiewają jak te – te właśnie nazywane są „alamot szir” (u-we-gin de-it alamot de-la mezamrin ke-ilejn, ilejn ikrun alamot szir).
Sulam
257) I wszystkie one, rząd za rzędem, ustawiają się w odpowiednich układach – jedne względem drugich – aby śpiewać pieśń i chwałę swojemu Panu. I to są właśnie te „alamot pieśń”, o których mowa w tym wersecie. A są też „alamot”, które nie śpiewają jak tamte – dlatego właśnie te są nazywane „alamot pieśń”.
Wyjaśnienie: „Pieśń” i „wielbienie” zasadniczo należą do stopni pochodzących ze świecenia Hochmy lewej linii. Jednak świecenie Hochmy nie może świecić bez obleczenia w chasadim. Dlatego „wielbienie” odnosi się także do światła chasadim, które zawiera w sobie świecenie Hochmy.
I dlatego istnieją dwa rodzaje „alamot”, przedstawiających światło chasadim:
- Takie, które zawierają Hochmę – i to są „alamot pieśń” synów Koracha;
- Nie zawierające Hochmy – i do nich nie odnosi się „wielbienie”, i nazywane są po prostu „alamot”.
[1] Tora, Bereszit, 30:22. „I wspomniał Bóg na Rachelę, i usłyszał ją Bóg, i otworzył jej łono”.
[2] Pisma, Tehilim, 46:1. „Dla prowadzącego – synów Koracha. Pieśń na głos wysokiej pieśni”.
[3] טנת״א – akronim słów taamim (znaki melodyczne), nekudot (samogłoski), tagin (korony liter), otiot (litery); określa kolejność rozprzestrzeniania się światła w parcufie.
[4] Zob. wyżej, p. 214, od słów: „I poszedł Reuwen…”.
[5] Pisma, Kohelet (Księga Koheleta), 5:7. „Jeśli zobaczysz w kraju ucisk biednych, wypaczenie sądu i sprawiedliwości, nie dziw się temu, bo nad wysokim czuwa wyższy, a nad nimi jeszcze Wyższy”.
[6] Pisma, Pieśń nad Pieśniami, 6:8. „Sześćdziesiąt królowych jest i osiemdziesiąt nałożnic, i dziewcząt bez liczby”.
[7] Pisma, Hiob, 25:3. „Czy ma On jakiekolwiek liczby dla swoich zastępów? A nad kim nie wschodzi Jego światłość?”
[8] Pisma, Tehilim, 19:2. „Niebiosa opowiadają chwałę Stwórcy, a dzieło rąk Jego głosi sklepienie”.
[9] Zob. „Przedmowa do Księgi Zohar”, p. 19, od słów: „I powiedziano: «Bo według liczby…»”.