Wyjaśnia kolejność stworzenia parcufa Galgalta de-A’K. Zawiera trzy punkty:
- Pierwsze rozprzestrzenienie światła Ejn Sof dla ziwug de-akaa.
- Ziwug odbywa się na masach bhiny dalet, wznoszącej or hozer do keteru, i wychodzi: dziesięć sfirot de-rosz, dziesięć sfirot de-toch i dziesięć sfirot de-sof.
- Przyczyna tego, że malchut jest zdolna rozprzestrzenić się od pe i w dół dla dziesięciu sfirot de-guf, jest w tym, że każde światło, które niższy wywołuje u wyższych, powoduje, że staje się godny tego również i niższy. A ponieważ malchut wywołała swoim odbiciem światła przyjmowanie dziesięciu sfirot w rosz, dlatego ona również nabyła dziesięć sfirot.
Dziesięć sfirot rosz Galgalty de-AK.
1) Najpierw wyjaśnijmy parcuf Galgalta de-AK, który jest pierwszym parcufem w świecie AK. Już wiesz, że na początku wszystkiego Ejn Sof, błogosławiony On, rozciąga się do ziwug de-akaa na ekran w kli Malchut. Wtedy podnosi się światło odbite, które zostało odtrącone od kli Malchut, i obłacza cztery bhiny światła prostego aż do poziomu Keter. Wiesz też, że to obłóczenie dziesięciu sfirot światła prostego w dziesięć sfirot światła odbitego nazywa się dziesięcioma sfirot rosz, które oznaczają korzenie kelim, ponieważ obłóczenie światła odbitego z dołu do góry wystarcza jedynie do percepcji światła w parcufie, ale nie do jego rzeczywistego obłóczenia.
Przyczyna rozprzestrzenienia Malchut de-rosz w dziesięciu sfirot polega na tym, że każdy stopień, który powoduje światło dla wyższego, tym także sam się nim obdarza.
2) Znane jest, że w światach wyższych działa prawo: każdy stopień, który powoduje dodanie światła na stopniu wyższym od siebie, obdarzany jest również całym tym dodanym światłem. Dlatego też, ponieważ Malchut nie przyjmuje przypadającego jej światła, lecz odsyła je na miejsce, to światło odbite staje się obłóczeniem dla światła wyższego, dzięki czemu światło wyższe jest postrzegane w rosz, a bez tego światła odbitego nie byłoby ono w ogóle tam postrzegane. W konsekwencji okazuje się, że cała ta miara poziomu dziesięciu sfirot rosz, dla której ona (tj. Malchut) stała się przyczyną, musi ponownie rozprzestrzenić się także wewnątrz kli samej Malchut. Jest to podobne do Zeir Anpina, o którym powiedziano: „Troje wychodzi z jednego, a jeden trwa w trzech”[1]. Lecz tutaj, w toch Malchut, dziewięć sfirot wychodzi z jednej, a jedna trwa w dziewięciu sfirot. I to, i tamto nazywa się guf.
Pytanie 223
Dziesięć sfirot toch Galgalty de-AK
3) Dlatego światło odbite ponownie świeci w kli Malchut, rozszerzając ją w ten sposób do pięciu właściwości KaHaB TuM. I również iskrzy się dziesięć sfirot światła prostego rosz, rozprzestrzeniając się w dziesięciu sfirot Malchut, to znaczy aż do Malchut w niej, zwanej taburem. I te pięć właściwości rozprzestrzenienia Malchut, o których się mówi, stają się zakończonymi kelim dla rozprzestrzenienia światła wyższego w parcufie. Dlatego one, jak wiadomo, nazywają się imieniem „guf” (i zobacz w Wewnętrznym spostrzeganiu, rozdz.2, p.3; rozdz.3, p.1).
Dziesięć sfirot sof Galgalty de-AK.
4) Lecz od tabura i niżej światło wyższe już nie może się rozprzestrzeniać z powodu cimcum i ekranu w nim (tj. w taburze). Tam jest tylko świecenie świateł odbitych bez światła prostego, które nie mają siły rozprzestrzeniania, a dlatego kończą parcuf (WS, rozdz.7, p.2). I tak wyjaśniono rosz, toch i sof pierwszego parcufa AK, który nazywa się parcufem Galgalta.
[1] Traktat Taanit, 9