167) „Tym razem podziękuję AWAJa” – Rabbi Szymon otworzył i powiedział: „Będę dziękował AWAJa z całych serc, w zgromadzeniu prawych i społeczności” (ha-pa’am ode et AWAJa – rabbi Szimon patach wa-amar: ode AWAJa be-kol lewaw be-sod jeszarim we-edah). „Z całych serc” – należałoby powiedzieć „z całego serca” w liczbie pojedynczej, dlaczego więc „z całych serc” w liczbie mnogiej? (be-kol lewaw – be-kol lew mibaej leih). Ale Dawid w tajemnicy wyższego świętego Imienia chciał dziękować Świętemu, błogosławiony On (ella: Dawid be-raza ila’a de-szma kadisza ka ba’ej le-oda’a leih le-Kudsza Berich Hu). „Będę dziękował AWAJa z całych serc” – to znaczy: z dobrym początkiem i z złym początkiem, czyli z jecer ha-tow i jecer ha-ra (ode AWAJa be-kol lewaw – be-jecer tow u-be-jecer ra), a te dwa aspekty to jeden z prawej strony, a jeden z lewej (we-illejn trein sitrin – chad jamina, we-chad smola).
Sulam
167) „Tym razem podziękuję Stwórcy! Dlatego nadała mu imię Jehuda”[1]. To tak jak powiedziano: „Będę dziękować Stwórcy całym sercem w radzie sprawiedliwych i w zgromadzeniu!”[2]. Dawid pragnął dziękować Stwórcy w wyższej właściwości świętego Imienia AWAJa. „Będę dziękować Stwórcy całym sercem (dosł. wszystkimi sercami)” oznacza – dobrym początkiem i złym początkiem, tzn. dwoma sercami, dwoma pragnieniami mieszkającymi w sercu, dwiema stronami, prawą i lewą.
168) „W zgromadzeniu prawych i społeczności” (be-sod jeszarim we-edah) – to są pozostałe strony tego świata (illejn inun sze’ar sitrin de-hai alma), bo „lewaw” – serce – to jak południe i północ (de-ha „lewaw” ke-gawna de-darom we-cafon). „W zgromadzeniu prawych” – to są pozostałe strony świata, które są sześcioma, według wzoru wyższego (be-sod jeszarim – illejn inun sze’ar sitrei alma, de-inun szit ke-gawna de-le’ejla). „Społeczność” – to miejsce Jehudy, jak jest napisane: „A moje świadectwa – to ich będę uczył” (we-edah – da hu atar de-Jehuda, u-ketiv: we-edoti zo allamdem).
Sulam
168) „W radzie sprawiedliwych i w zgromadzeniu”833 – to pozostałe strony w tym świecie, w Nukwie, ponieważ „sercem (dosł. sercami)” – to jak południe i północ, tzn. Hesed i Gwura. „W radzie sprawiedliwych” – to pozostałe strony spośród tych, które są w świecie, tzn. sześć zakończeń, podobnych wyższym: Hesed–Gwura–Tiferet, Necach–Hod–Jesod (HaGaT NeHI). I wychodzi na to, że „w radzie sprawiedliwych” – to Tiferet–Necach–Hod–Jesod (TaNHI), „i w zgromadzeniu” – to miejsce Jehudy, tzn. Malchut. I powiedziano: „I Moja Nauka, której ich nauczę”[3] – chodzi o Torę ustną, tzn. Malchut.
169) I jest napisane: „A Jehuda jeszcze rządzi z El…” (u-ketiv: we-Jehuda od rad im El we-go). Jest też napisane: „Będę Ci dziękował z całego mego serca, wobec Elohim będę Ci śpiewał” (ketiv: odecha be-kol libbi, neged Elohim azammerecha) – tutaj mówi o jednym miejscu, jak jest napisane: „wobec Elohim będę Ci śpiewał” (hacha be-atar chad ka’amar, de-ketiv: neged Elohim azammerecha), bo śpiewa tę pieśń wobec tego stopnia, by połączyć go z prawą (de-ha le-gabei hai darga ka’amar szirata, le-chabber leih bi-jemina).
Sulam
169) I powiedziano: „A Jehuda jeszcze trzymał się (rad רד) Wszechmogącego (El)”[4]. To oznacza, że Jehuda, tzn. Malchut, połączona z AWAJa, opuścił się (jarad ירד) od Imienia AWAJa, obejmującego sześć stron, do Imienia El, którym nazywana jest Malchut. Jak powiedziano: „I gniewa się Wszechmogący (El) każdego dnia”[5]. I powiedziano: „Dziękować Ci będę całym sercem swoim, przed Wszechmocnym (Elohim) śpiewać Ci będę”[6]. „Przed Wszechmocnym (Elohim) śpiewać Ci będę” – Imieniu Elohim, a nie Imieniu AWAJa, ponieważ wygłaszał on pieśni Malchut, nazywanej Elohim, aby połączyć ją z prawą stroną, z chasadim. I dlatego powiedziano tutaj: „Dziękować Ci będę całym sercem swoim (libi ליבי)”, a nie „wszystkimi sercami swoimi (lewawі לבבי)”, ponieważ tylko w jednym miejscu wygłaszał pieśni – gdy Malchut była po stronie lewej i nie była połączona z Imieniem AWAJa.
170) Chodź i zobacz: Jehuda uchwycony jest we wszystkich kierunkach (ta chaze: Jehuda achid be-kol sitrin) – uchwycony na południu i uchwycony na wschodzie (achid be-darom, we-achid be-mizrach), bo pochodzi ze strony lewej, a jego służba jest na północy (de-ha ihu mi-sitar smola ka atja, we-sziruteih ba-cafon). I uchwycony na południu, ponieważ idzie ku prawej i łączy się w ciele (we-achid be-darom, be-gin de-ihu azil le-jemina, we-it’ached be-gufa). Dlatego „Tym razem podziękuję AWAJa” (u-we-gin kach: ha-pa’am ode et AWAJa). „I przestała rodzić” – „i przestała”, to znaczy: stanęła w ustanowieniu, jak należy (wa-ta’amod mi-ledet – wa-ta’amod: de-kajma be-kijuma de-kajma kidka ja’ot), bo całe święte połączenie zostało naprawione (de-ha ittakkan kolla reticha kadisza).
Sulam
170) „Imię Jehuda jest związane ze wszystkimi stronami: związane z południem i związane ze wschodem”. Ponieważ w Jehudzie zawarte jest Imię AWAJa i oznacza ono „dziękczynienie”. Jak powiedziano: „Dziękować będę Stwórcy (AWAJi) całym sercem (dosł. sercami לבב)”833. Albowiem Imię AWAJa obejmuje wszystkie strony. Gdyż Jehuda pochodzi ze strony lewej, ponieważ Jehuda – to Nukwa, która powstaje ze strony lewej[7]. I wynika z tego, że bierze on początek swój po stronie północnej i łączy się z południową, ponieważ zwraca się ku stronie prawej, Hesed, i związany jest z właściwością guf, tzn. z Tiferet. W ten sposób związany jest ze wszystkimi stronami. Dlatego powiedziano: „Tym razem podziękuję Stwórcy (AWAJa)!”832 – i to wskazuje, że zawiera w sobie wszystkie strony. A dalej powiedziano: „I przestała rodzić”832 – ponieważ się umocniła, tzn. ustanowiła się jak należy. Gdyż teraz, kiedy urodziła czterech synów – Reuwena, Szymona, Lewiego i Jehudę, tzn. HaGaT i Malchut – naprawiła się cała struktura (merkawa) świętości: Hesed, Gwura, Tiferet, Malchut.
171) Rabbi Szymon wyszedł do miasta (rabbi Szimon nafak le-kiryata), i przypadkiem spotkał się z nim Rabbi Aba, Rabbi Chija i Rabbi Jose (izdaman leih Rabbi Aba, we-Rabbi Chija, we-Rabbi Jose). Gdy ich zobaczył, powiedział: „Nowość Tory potrzebna jest tutaj” (kejwan de-chama lon, amar: chadutei de-Orajta itztarich hacha). Usiedli ci trzej, a gdy miał odejść, każdy z nich otworzył werset (jatvu telata illejn, kad ba’a le-meizal, patach kol chad we-chad kra).
172) Rabbi Aba otworzył i powiedział: „I AWAJa powiedział do Awrama po tym, jak oddzielił się od niego Lot… Podnieś proszę oczy swoje i zobacz…” (rabbi Aba patach wa-amar: wa-AWAJa amar el Awram acharei hifared Lot me-immo… sa na ejnecha u-re’e we-go). Czyż według widzenia Awrahama odziedziczył ziemię, i nie więcej? (we-chi le-fum chejzu de-Awraham jarit ar’a, we-la jatir?) Ile może zobaczyć człowiek – trzy parsangi, albo cztery, albo pięć parsangów? (ad kamma chamej bar nasz – telat parsej, o arba, o chamesz parsej?) A On mówi: „Całą ziemię, którą widzisz, dam tobie…” (we-ihu amar: ki et kol ha-arec aszer atta ro’eh we-go).
Sulam
172) „I Stwórca powiedział do Awrama po tym, jak oddzielił się od niego Lot: «Podnieś proszę oczy swoje i spójrz»”[8]. Czyż według miary tego, ile widziały jego oczy, Awraham odziedziczył tę ziemię? Przecież człowiek widzi na trzy, cztery, pięć parsów[9]? A Pismo mówi: „Albowiem całą ziemię, którą widzisz, dam tobie i twemu potomstwu na wieki”839.
173) Ale – ponieważ zobaczył cztery strony świata, to znaczy, że zobaczył całą ziemię (ella: kejwan de-arba sitrin de-alma chamej, kol ar’a chamej), bo cztery strony świata to ogół całego świata (de-ha arba sitrei de-alma, kelala de-kol alma). Dalej – Święty, błogosławiony On, podniósł go nad ziemię Israel i pokazał mu, że ona jest związana ze stronami świata, i widział wszystko (tu: zekaf leih Kudsza Berich Hu al ar’a de-Israel, we-achmei leih, de-ihi keszira be-sitrei de-alma, we-hava chamej kolla). W taki sam sposób, kto zobaczy Rabbi Szymona – widzi cały świat, radość wyższą i niższą (ke-gawna da: man de-chamej leih le-Rabbi Szimon, kol alma chamej, chedwuata de-ejla we-tata).
Sulam
173) Ale rzecz w tym, że ponieważ zobaczył cztery strony świata – „na północ, i na południe, na wschód i na zachód”839 – zobaczył całą ziemię, ponieważ cztery strony świata są całym światem. Stwórca bowiem uniósł go ponad całą ziemię Israela, Nukwę, i pokazał mu, że jest ona związana ze stronami świata, tzn. z HuB TuM Zeir Anpina, nazywanymi strukturą (merkawą). I wtedy zobaczył wszystko. I tak samo ten, kto widzi Rabbi Szymona, widzi cały świat, ponieważ i on zawiera w sobie cały świat – tę radość, która jest na górze, i tę radość, która jest na dole.
174) Otworzył Rabbi Chija i powiedział: „Ziemię, na której leżysz, dam tobie i twojemu potomstwu” (patach rabbi Chija wa-amar: ha-arec aszer atta szochew aleha, lecha etnenna u-le-zar’acha). Czyż tylko to miejsce Święty, błogosławiony On, obiecał mu? Przecież to było tylko cztery albo pięć łokci, i nic więcej (we-chi hahu atar bilchudoj avtach leih Kudsza Berich Hu? de-ha arba ammin, o chamsza hawu, we-la jatir). Ale w tamtym momencie, w tych czterech łokciach, Święty, błogosławiony On, podwoił dla niego całą ziemię Israel (ella: be-zimna hahu, be-inun arba ammin, kafeil leih Kudsza Berich Hu kol ar’a de-Israel). Okazało się, że to miejsce zawierało całą ziemię (isztakach hahu atar kelala de-kol ar’a). A skoro to miejsce jest ogólnością całej ziemi, to Rabbi Szymon, który jest światłem całej ziemi, tym bardziej wznosi się ponad wszystko, bo obejmuje cały świat (u-ma hahu atar ihu kelala de-kol ar’a, rabbi Szimon de-ihu bucina de-kol ar’a – al achat kamma we-kamma, de-szakil ke-kol alma).
Sulam
174) „Ziemię, na której leżysz, tobie ją dam i twemu potomstwu”[10]. Czyż tylko to miejsce obiecał mu Stwórca – przecież miało ono nie więcej niż cztery–pięć łokci? Ale rzecz w tym, że w tym momencie Stwórca złożył pod nim całą ziemię Israela. I wynika z tego, że to miejsce zawierało w sobie całą ziemię. A jeśli to miejsce stało się całą ziemią, to tym bardziej Rabbi Szymon, światło całej ziemi, jest równoważny całemu światu.
175) Otworzył Rabbi Jose i powiedział: „Tym razem podziękuję AWAJa” (patach rabbi Jose wa-amar: ha-pa’am ode et AWAJa). A przy wszystkich poprzednich narodzinach nie pojawiło się dziękczynienie dla Świętego, błogosławiony On, tylko przy tym (we-kol be-kullhu de-olidat, la itchazei le-oda’a leih le-Kudsza Berich Hu, ella be-hai). Bo Jehuda jest czwartym synem dla tronu, i to on dopełnia tron (ella: Jehuda ihu bera revi’a le-karsja, we-ihu aszlem le-karsja), i dlatego Jehuda sam jest naprawą tronu i podporą wszystkich podpór (u-we-gin kach: Jehuda bilchudoj – tikuna de-karsja, u-smacha de-kullhu smachin). Rabbi Szymon, który rozświetla cały świat Torą, i iluż świec rozświetla się dzięki niemu – tym bardziej on sam (rabbi Szimon, de-naheir kol alma be-Orajta, we-kamma bucinin naharin be-ginei – al achat kamma we-kamma).
Sulam
175) „Tym razem podziękuję Stwórcy!”832. Jehuda – to czwarty syn tronu, tzn. Malchut, czwarta podpora[11], i on stał się dopełnieniem tronu. I dlatego właśnie sam Jehuda jest naprawą tronu. I to jest filar, na którym opierają się wszystkie filary, ponieważ stał się dopełnieniem tronu. A tym bardziej Rabbi Szymon, który oświetla cały świat Torą, i dzięki niemu świeci wiele światłości, jest filarem wszystkich filarów.
[1] Tora, Bereszit 29:35. „I poczęła znowu, i urodziła syna, i powiedziała: «Tym razem wychwalę Stwórcę!» – dlatego nazwała go Jehuda. I przestała rodzić”.
[2] Pisma, Psalmy 111:1. „Haleluja! Wysławię Stwórcę całym sercem w zgromadzeniu prawych i w społeczności”.
[3] Pisma, Psalmy 132:11-12. „Stwórca przysiągł Dawidowi – przysięga prawdy, której nie cofnie: «Z potomków twoich posadzę na tronie twoim. Jeśli synowie twoi będą strzegli przymierza Mego i nauki Mojej, której ich nauczę, ich synowie będą zasiadać na twoim tronie na wieki»”.
[4] Prorocy, Hoszea 12:1. „Efraim otoczył Mnie kłamstwem, a dom Israela – podstępem; lecz Jehuda jeszcze trzyma się Stwórcy i jest wierny Świętemu”.
[5] Pisma, Psalmy 7:12. „Stwórca – sędzia sprawiedliwy, i gniewa się Wszechmogący (na niegodziwych) każdego dnia”.
[6] Pisma, Psalmy 138:1. „Psalm Dawida. Wysławię Cię całym sercem moim, przed bogami śpiewać Ci będę”.
[7] Zob. Zohar, rozdział Bereszit, część 1, p. 41.
[8] Tora, Bereszit 13:14-15. „I Stwórca powiedział do Awrama po tym, jak oddzielił się od niego Lot: «Podnieś, proszę, oczy swoje i spójrz z miejsca, na którym jesteś, na północ, południe, wschód i zachód. Bo całą tę ziemię, którą widzisz, dam tobie i potomstwu twemu na wieki»”.
[9] Parsa – starożytna jednostka długości, około 4,5 km. L.mn.: parsaot.
[10] Tora, Bereszit 28:13. “I oto Stwórca stoi nad nim i mówi: «Jam jest Stwórca, Bóg Awrahama, ojca twego, i Bóg Icchaka. Ziemię, na której leżysz, dam tobie i potomstwu twemu»”.
[11] Zob. Zohar, rozdział Bereszit, część 1, p. 117.